Karl-Friedrich Merten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Karl-Friedrich Merten
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren 15 augustus 1905
Posen, Provincie Posen, Duitse Keizerrijk
Overleden 2 mei 1993
Landkreis Waldshut, Duitsland
Land/zijde Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Onderdeel Flag of Weimar Republic (jack).svg Reichsmarine
War ensign of Germany (1938–1945).svg Kriegsmarine
Dienstjaren 1928 - 1945
Rang Kriegsmarine-Kapitän zur See.png Kapitän zur See
Eenheid 2. Unterseebootsflottille
Bevel U 68
(11 februari 1941 -
18 januari 1943)
24. U-Flottille
(1 maart 1943 - 9 mei 1944)
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Zie decoraties
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Karl-Friedrich Merten (Posen, Pruisen (tegenwoordig Poznań, Polen), 15 augustus 1905 - Waldshut, 2 mei 1993) was een Duits onderzeebootkapitein bij de Kriegsmarine, die tijdens de Tweede Wereldoorlog ruim 36 schepen tot zinken had gebracht. Merten staat met zijn U-boot, de U-68, op plaats nummer 4 van de top tien beste U-bootkapiteins.

Loopbaan[bewerken]

Merten werd geboren in de provincie Posen, destijds deel uitmakend van het Duitse Keizerrijk maar tegenwoordig Pools gebied. Als 21-jarige trad hij in dienst bij de Reichsmarine in 1926. Na vele jaren dienstgedaan te hebben op grote oppervlakteschepen, trad hij in dienst bij de U-bootvloot op 1 mei 1940. Van oktober 1940 tot januari 1941 kwam hij op de U-38 als kapitein-in-opleiding bij de ervaren Heinrich Liebe.

Op 11 februari 1941 voerde hij op de U-68 voor vijf succesvolle patrouilles. Hij kwam met zijn onderzeeboot patrouilleren in de Atlantische Oceaan, de Caribische Zee en de Indische Oceaan. De U-68 werd mede ingedeeld in het wolf-pack Eisbär (IJsbeer Groep), bestaande uit vier onderzeeërs, de U-68 van Merten, de U-156 van Werner Hartenstein, de U-172 van Carl Emmermann, U-501 van Hans-Georg Friederich Poske en een vijfde boot, de U-159 van Helmut Witte die later toegetreden was bij de groep. In de loop van een paar weken, in september/oktober 1942, lieten ze meer dan 1.000.000 ton aan scheepsruimte tot zinken brengen van de geallieerde vrachtscheepvaart, die uit Zuid-Afrika kwamen.

Op 22 september 1941 torpedeerde Merten zijn eerste schip, de 5.302 ton metende Britse stoomschip SS Silverbelle, die in konvooi SL-87 meevoer en op 6 november 1942 bracht hij zijn laatste schip, de 8.034 ton metende Britse stoomschip SS City of Cairo. Zijn totale tonnage tot zinken gebrachte schepen was 170.151 ton in die september/oktobermaanden. Na deze succesvolle patrouille werd Merten benoemd tot lid van de U-boot Flottielje in Pillau, en met deze en andere opleidingsbenoemingen, beperkte dat zijn operationele loopbaan. Niettemin, toen de oorlog eindigde stond hij zevende op de tabel van de U-bootcommandanten in tonnage gebrachte gezonken schepen. Na de oorlog maakte hij een nieuwe carrière in de scheepsbouw en ging met pensioen in 1974 op 69-jarige leeftijd.

Merten was een fanatieke aanhanger van het nazisme en was na de oorlog actief in kringen van neonazi's. Wel deed hij in 1983 mee aan reünie waarbij hij in contact kwam met de bemanning van een van zijn slachtoffers. De Britse bemanning was gechoqueerd van de stijfheid en conservatisme waarmee Mertens karakter gepaard ging. Lang na het tot zinken brengen van de SS City of Cairo werd hij uitgenodigd voor een naoorlogse reünie van de overlevenden. Een bemanningslid zei echter: "We couldn't have been sunk by a nicer man" (We hadden niet door een aardiger persoon gezonken kunnen worden)

Karl-Friederich Merten overleed op 87-jarige leeftijd in 1993.

Successen[bewerken]

  • 27 schepen tot zinken gebracht voor een totaal aan 170.151 BRT

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoraties[bewerken]

Externe links[bewerken]