Kaspische tijger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaspische tijger
Status: Uitgestorven (begin jaren 1970)[1] (2008)
Panthera tigris virgata.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Carnivora (Roofdieren)
Familie: Felidae (Katachtigen)
Geslacht: Panthera
Soort: Panthera tigris (Tijger)
Ondersoort
Panthera tigris virgata
(Illiger, 1815)
Voormalige leefgebied Kaspische tijger
Voormalige leefgebied Kaspische tijger
Afbeeldingen Kaspische tijger op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Kaspische tijger op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De Kaspische tijger (Panthera tigris virgata) was de meest westelijke ondersoort van de tijger. Hij kwam heel dicht bij Europa voor, tot hij vermoedelijk ergens aan het einde van de jaren 1950 uitstierf. Deze ondersoort kwam voor in Turkije, Mongolië, Iran, Afghanistan en de Centraal-Aziatische landen van de voormalige Sovjet-Unie.

Geschiedenis[bewerken]

De Kaspische tijger leefde zo dicht bij Europa en zelfs in een klein stukje van Zuidoost-Europa, dat hij in de tijd van de Romeinen werd gebruikt om bijvoorbeeld in een amfitheater tegen gladiatoren te vechten.

Hij werd in die tijd ook vaak als statussymbool gebruikt, want de tijger straalde macht uit, net zoals de leeuw die als koningssymbool is uitgedrukt.

Uitgestorven[bewerken]

De jacht maakte een einde aan het bestaan van dit dier. De Kaspische tijger is een van de drie ondersoorten van de tijger die is uitgestorven. De mens joeg voor zijn ogen, snorharen en zijn mooie pels. Deze vacht was al snel omgerekend 26.000 euro waard, wat erg aantrekkelijk bleek voor stropers.

Voortplanting[bewerken]

De Kaspische tijger kreeg per nest één tot vijf jongen. Het dragen van de jongen duurde 93 tot 114 dagen. Bij de geboorte wogen ze tussen de 790 en 1610 gram. De oogjes van de jongen gingen pas na ongeveer zeven dagen open. Na vijf maanden leerde de moeder de jongen hoe ze moesten jagen. Na drie à vijf jaar waren ze echt volwassen en konden ze zelf weer jongen krijgen.

Voedsel[bewerken]

De Kaspische tijger was een carnivoor die 's nachts joeg. Hij at vooral hoefdieren als antilopen, herten, wilde zwijnen en gazellen.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties