Kasteel van Argenteuil

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het kasteel van Argenteuil van 1856

Het Kasteel van Argenteuil is een domein van 300 hectare gelegen te Waterloo waarop drie kastelen zijn gebouwd waarvan er nog twee bestaan. Het is genoemd naar de Zilverbeek, in het Frans de Argentine, en is een voormalig koninklijk domein.

Geschiedenis[1][bewerken]

Kasteel uit 1832[bewerken]

In 1832 kocht Ferdinand Meeûs 300 hectare die door de Société Générale werden betaald en liet er een kasteel op bouwen. Het kasteel was al deels in gebruik toen op 10 januari 1847 tijdens werkzaamheden brand uitbrak waardoor het werd verwoest. De enige bron over de bouw en het exterieur van dit kasteel zijn twee schilderijen van het kasteel. Een familieportret met het kasteel op de achtergrond, en een schilderij dat de brand weergeeft.

Dwars door het domein werd ook een weg aangelegd om Charleroi met Brussel te verbinden; deze werd "route de la Banque" genoemd (thans Avenue de Tervuren).

Kasteel uit 1856[bewerken]

Tussen 1856 en 1858 werd een nieuw kasteel gebouwd onder leiding van architect Jean-Pierre Cluysenaar, ook bekend van de Sint-Hubertusgalerijen te Brussel en het Koninklijk Conservatorium Brussel. De bouwheer stierf in 1860 en zijn vrouw liet het kasteel in 1874 aan haar dochter Henriette. Doordat de ongehuwde Henriette Meeûs kinderloos bleef kwam het kasteel in handen van Louis de Meeûs.

Bij het overlijden van Louis de Meeûs werd het domein opgedeeld tussen zijn vrouw en zoon. Zijn vrouw bleef er wonen tot aan haar dood in 1929 waarna het kasteel en 240 hectaren verkocht werden aan de firma SA Domaine d'Argenteuil. Deze firma verkocht 150 hectaren door aan William Tuck en 20 hectaren aan Karmelitessen voor een klooster. In 1937 werd het klooster en de grond verkocht aan de firma "Comil", eigendom van de familie Launoit, die ook de resterende gronden die niet aan Tuck behoorden kocht. Het deed dienst voor zomerkampen. Na de Tweede Wereldoorlog, in 1949, kocht de Belgische staat het domein en opende er een school met de naam Institut Normal Ménagère de l'Etat. Rond 1990 sloot de school de deuren en werd het ISTI er in gehuisvest die later plaats maakte voor de Scandinavian School of Brussels, die er nog steeds gehuisvest is.

Kasteel uit 1929[bewerken]

In 1929 werd het domein gekocht door de Amerikaanse ambassadeur William Tuck, die er een kasteel liet bouwen en een park liet aanleggen. In 1949 kocht de NMBS het domein om het in 1950 over te dragen aan de Belgische staat.[2] De Belgische staat bood het domein in 1951 aan prins Karel van België als verblijfplaats aan. Deze vond het te groot voor zichzelf.[bron?] Het landhuis bleef onbewoond tot 1960 toen de afgetreden koning Leopold III er kwam wonen. Het werd weer onbewoond met het overlijden, in 2002, van Lilian Baels.

In 2004 werd het kasteel en domein door de Belgische staat verkocht aan de zakenman Jean-Marie Delwart, waarna Vladimir Poetin een hoger bod deed. De Belgische staat zou druk op Delwart hebben uitgeoefend om tot verkoop over te gaan, maar Delwart zwichtte niet.[3]