Kawanishi H8K

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kawanishi H8K2
Kawanishi H8K Emily take off.png
Algemeen
Rol Patrouille Vliegboot
Bemanning 10
Status
Gebruik Japan (1942)
Afmetingen
Lengte 28,13 m
Hoogte 9,15 m
Spanwijdte 39 m
Vleugeloppervlak 160 m²
Gewicht
Leeggewicht 18.380 kg
Startgewicht 32.500 kg
Krachtbron
Motor(en) 4x Mitsubishi Kasei 22 radiale motoren met 1850 pk elk
Prestaties
Topsnelheid 467 km/h
Actieradius 7180 km
Dienstplafond 8760 m
Bewapening
Boordgeschut 5x 20mm-Type 99 kanonnen in koepels in de neus, de romp en de staart, 5x 7,7mm-Type 92 mitrailleurs in de cockpit, de zijkanten en onder de romp
Bommen 8x 250 kg of 2x 800 kg
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart
Kawanishi H8K Silhouet tekening
De laatst overgebleven H8K slijt haar dagen in het Kanoya Museum in Japan.

De Kawanishi H8K (Japans: 二式飛行艇, Nishiki Hikōtei, "Type 2 Vliegboot". Algemeen genoemd als 二式大型飛行艇, Nishiki Ōgata Hikōtei, 二式大艇, Nishiki Daitei of Nishiki Taitei, "Type 2 Groot formaat Vliegboot") was een Japanse vliegboot (bij de Geallieerden beter bekend onder de codenaam Emily) en was waarschijnlijk de beste vliegboot van de Tweede Wereldoorlog.[1][2][3] Zij opereerde vooral in de Stille Oceaan in dienst van de Japanse Keizerlijke Marineluchtmacht.

Beschrijving[bewerken | brontekst bewerken]

Het was het snelste vliegboottype van de oorlog, kon goed op water landen, was zwaar bewapend[4] en had ter bescherming van de bemanning tamelijk veel bepantsering. In tegenstelling tot de geallieerde vliegboten, zoals de Martin PBM Mariner en de Consolidated PBY Catalina, die ook van landingsbanen gebruik konden maken, was deze grote Japanse vliegboot alleen bestemd voor landingen op het water.

De grote Japanse vliegboot had een grote cockpit voor de piloten en een neuskoepel met twee van de vier 20mm- kanonnen. Boven aan het vliegtuig, achter de grote vleugels, was eveneens een geschutkoepel met één zo'n kanon. Achter aan de staart was een kleinere koepel met ook één 20mm-kanon. Aan zowel stuur- als bakboordzijde waren een ovaalronde koepels voor de waarnemers. Op de beide flanken was een enorme grote rode bol van de Japanse vlag geschilderd, de Hinomaru. Aan beide uiteinden van de vleugels waren vlotters voorzien om het vliegtuig in balans te houden tijdens het opstijgen en landen.

Inzet[bewerken | brontekst bewerken]

Menig geallieerde piloten en schipbreukelingen werden door deze vliegboten beschoten of gevangengenomen en geïnterneerd in Japanse gevangenkampen. Ze werden eveneens ingezet, zoals de Amerikaanse tegenhanger vliegboot, als reddingsvliegtuig, bommenwerper, torpedobommenwerper, transport- en verbindingsvliegtuig. De Kawanishi-vliegboot was iets sneller dan de Catalina, maar het Japanse vliegtuig was, door zijn grootte, vooral kwetsbaar voor vliegtuigkogels, land- en scheepsgeschut.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Kawanishi H8K van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.