Kaz Lux

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaz Lux
Kaz Lux talkshow maak het in brabant 2012.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Kazimierz Lux
Geboren 7 januari 1948
Geboorteplaats Oosterhout (Noord-Brabant)
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1966-heden
Genre(s) blues-rock
Instrument(en) gitaar
Label(s) Harvest, EMI group, Atlantic, Asylum, CNR, Ariola
Act(s) Brainbox, Flavium
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Kazimierz "Kaz" Lux (Oosterhout (Noord-Brabant), 7 januari 1948) is een Nederlands zanger van Poolse afkomst.

Carrière[bewerken]

Als winnaar van een talentenjacht mag hij in 1968 een plaat opnemen. Volgens platenmaatschappij Bovema is Truce, het bandje waar hij dan in zit, kwalitatief niet goed genoeg, zodat de opname wordt gedaan met ervaren musici als Jan Akkerman en Pierre van der Linden. Opgenomen worden onder meer "Down Man" en "Woman's Gone". In dat laatste nummer speelt r&b-pianist Rob Hoeke ook mee. Enige maanden later krijgt Lux via de manager van de Amsterdamse band The Outsiders, John van Setten, de uitnodiging zanger te worden in de op dat moment door Akkerman en Van der Linden op te richten groep Brainbox.

Nadat Lux in 1971 Brainbox heeft verlaten begint hij een solocarrière die resulteert in de elpee Kazimierz Lux c.s. op het Harvest-label van EMI (1972). Op deze plaat spelen Rudy de Queljoe gitaar en Jan Hollestelle bas. De productie is in handen van John Schuursma, oud Brainbox-gitarist. Een jaar later neemt hij onder leiding van de Engelse producer Mike Vernon (onder andere bekend van zijn werk met Fleetwood Mac) voor hetzelfde label zijn tweede elpee op in de Engelse Chipping Norton Studios, getiteld I'm The Worst Partner I Know, met studiomusici als Pete Wingfield (piano), Joe Jammer (gitaar) en Bruce Rowland (drums). Het album krijgt goede kritieken in binnen- en buitenland. Ook Jan Akkerman speelt enkele nummers mee op gitaar. Lux neemt ook zelf de akoestische gitaar ter hand.

Zijn derde album verschijnt in 1974 op het EMI label en is in de lente van dat jaar onder productionele leiding van Gerrit-Jan Leenders opgenomen in de Intertone Studios in Heemstede. Titel: Monk?. De door Lux samen met Gerard Kieviets ontworpen hoes toont een stukgeslagen fles Scotch, naast een zwart-witfoto waarop Kaz met gesloten ogen is te zien. Al het gitaarwerk, ook het elektrische, is van Lux zelf. Drie bassisten verlenen hun medewerking (Mary Huat, Brainbox André Reijnen en Herman Deinum, de laatste afkomstig uit Cuby + Blizzards). Verder spelen onder anderen nog twee leden van de Groningse formatie Solution, Willem Ennes en Tom Barlage, mee, op respectievelijk piano en sax/fluit. De teksten en muziek zijn van de hand van Kaz Lux zelf en zijn zeer persoonlijk. In het nummer "The Lost Guilders" laat hij manager John van Setten weten dat en waarom hij zich door deze bedrogen voelt.

Samen met Jan Akkerman bereikt hij in het najaar van 1976 zijn voorlopige artistieke hoogtepunt met het conceptalbum Eli op het Atlantic-label, dat verhaalt over een volledig door Lux geschreven wonderbaarlijke gedroomde reis vol ontmoetingen van houthakker Eli. Akkerman tekende voor vrijwel alle muziek. Opvallend is dat hij geen soli, maar akkoordenreeksen door zijn lesliespeaker laat horen, ter ondersteuning van het door Kaz gezongen verhaal. Verder onder anderen Rick van der Linden en Jasper van 't Hof op toetsen, Patricia Paay, Maggie MacNeal en Margriet Eshuis in de achtergrondvocalen, Pierre van der Linden op drums en Nippy Noya op percussie. Producers zijn Richard De Bois en Jan Akkerman. Ook commercieel is de plaat een succes: de goudstatus wordt bereikt. In 1977 toert de Jan Akkerman/Kaz Lux Band ter promotie door Nederland, met onder meer optredens in het Amsterdamse Concertgebouw en het Haagse Congresgebouw. Een tournee door Engeland - met Kayak in het voorprogramma - verloopt niet zo succesvol. Men blijkt daar minder gecharmeerd te zijn van de combinatie Akkerman/Lux en het daar onbekende werk van Eli.

Begin 1978 brengt Kaz een paar stukken van Eli ten gehore in een door de TROS uitgezonden tv-special rond Jan Akkerman, opgenomen ter gelegenheid van diens eind 1977 ook op Atlantic verschenen soloalbum Jan Akkerman. Dit album ademt dezelfde sfeer uit als "Eli". Niet verwondelijk, want Akkerman tekende ook hier weer voor de composities en beide zijn met gedeeltelijk dezelfde muzikanten en onder leiding van Richard De Bois opgenomen in de Soundpush Studios te Blaricum. Dit is ook de plaats waar zijn in 1978 op het Asylum-label verschijnende vierde langspeler Distance het levenslicht ziet. De van deze plaat getrokken single "It's Allright Girl" wordt veel gedraaid, maar geen hit. Oorspronkelijk heette dit nummer overigens "It's Alright Bill" en stond in 1972 enige tijd in de Tipparade in de uitvoering van medecomponist Peter Bewley, oftewel Peter van Asten, de producer/arrangeur van Distance. Inmiddels vermelden de platenhoezen de naam Kaz Lux in een door Bob Norrinton ontworpen logo: stainless steel, aan elkaar geschreven letters met parelende waterdruppels.

Na onder de hoede te zijn gekomen van manager Frits Hirschland, wiens management ook de Nederlandse groepen Kayak en Earth & Fire onder zich heeft, scoort Kaz in 1979 zijn eerste en enige hit in de Nederlandse Top 40. Met de Randy Newman compositie "Rolling" staat hij drie weken genoteerd, met nummer 33 als hoogste positie. Op de B-kant van de hitsingle staat het door hem zelf geschreven "Blind Man Willy". Allebei de nummers zijn afkomstig van de CNR-elpee Luxury. De titel is een woordgrap. Aan deze door Jay Denson geproduceerde, in de Soundpush- en Wisseloord Studios opgenomen plaat doen tal van musici mee, waaronder jazz-muzikanten als Wim Overgaauw (gitaar) en Frans Popti (viool). Eveneens in 1979 brengt platenmaatschappij Bovema-Negram een drieluik van verzamelaars uit. Eén gewijd aan Brainbox (A History), één gewijd aan Jan Akkerman (A Phenomenon) en één gewijd aan Kaz Lux (A Voice). Op het Ariola-label verschijnt in 1980 de "opvolger" van "Eli", gemaakt met gedeeltelijk dezelfde muzikanten als het succesalbum: Transparental. Alleen echter in het funky "Concentrate, Don't Hesitate" wordt enigszins het niveau van zijn voorganger gehaald.[bron?] In 1982 brengt Kaz samen met John Schuursma in eigen beheer de cd "Dialogue" uit. In dit jaar wordt ook een reünie-tour met Brainbox opgestart, zonder Jan Akkerman, maar met Rudy de Queljoe.

Bands[bewerken]

  • The Sheridans (1966-1967)
  • Impulse (1968)
  • Truce (1968-1969)
  • Brainbox (1969-1971, 1982-1984, 2003-2004)
  • Flavium (2001-heden)
  • Solo (1972-heden)

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

  • Kazimierz Lux c.s. (Harvest; 1972)
  • I'm The Worst Partner I Know (Harvest; 1973)
  • Monk ? (EMI; 1974)
  • Eli (Jan Akkerman/Kaz Lux) (Atlantic; 1976)
  • Distance (Asylum; 1978)
  • Luxury (CNR; 1979)
  • A Voice (Bovema-Negram; 1979)
  • Transparental (Jan Akkerman/Kaz Lux) (Ariola; 1980)
  • Dialogue (live recording) (Kaz Lux/John Schuursma) (Eigen Beheer; 1982)
  • Instructions (Kaz Lux Band) (Universe; 1991)
  • Live Dialogues (live recording) (Kaz Lux/John Schuursma) (Universe; 1991)
  • Pupka (Kaz Lux Band) (Munich Records; 1994)
  • Hearts In Sorrow (Kaz Lux/Magic Frankie) (MW Records; 1996)
  • Echoes And Countrybutions (Dig it!; 1998)
  • Guitar/Vocal (live recording) (Pop One Records; 2001)
  • Dismantled Swan Songs (Yellowstone Records; 2003)
  • The Last Train (live recording) (Brainbox) (Pop One Records; 2004)
  • Ghostwriting Between Love And Confusion (E-Sound Music; 2005)
  • Osmosis (Kaz Lux & HotchPotch) (E-Sound Music; 2007)
  • The 3rd Flood (Brainbox) (E-Sound/DMI Records; 2011)
  • Backstroke (Kax Lux And The Adopted) (DMI Records; 2014)
  • Kazimierz Lux c.s./I'm The Worst Patner I Know (Universal; 2015)
  • The Golden Years Of Dutch Pop Music (A&B Sides And More) (Brainbox & Kaz Lux) (Universal; 2015)

Singles[bewerken]

  • Brown Crystal/Carry Me Back To My Abode (Harvest; 1972)
  • Back To The Egg/Miss Franklin Blues (Harvest; 1973)
  • I'm The Worst Partner I Know/The Twentieth Last Letter (Harvest; 1973)
  • Tell Me Doctor/Lovin' You (Asylum; 1978)
  • It's Allright Girl/Met A Sinner (Asylum; 1978)
  • Rolling/Blind Man Willy (CNR; 1979)
  • Hangover/Blisters (CNR; 1980)
  • Rock & Roll Widow/Grandpa (CNR; 1980)
  • A Salty Dog/Runaway (Sky Dancer; 1981)
  • Nightriding/I'm Lost (Dureco; 1991)
  • Pamela Brown/Patient Lady (Munich; 1994)