Kees Hoving
| Kees Hoving | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
Hoving (rechts) feliciteert Joris Tjebbes met het verbreken van een nationaal record (1950)
| ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Bijnaam | Kees
| |||
| Geboortedatum | 10 augustus 1919
| |||
| Geboorteplaats | Medan
| |||
| Overlijdensdatum | 1991
| |||
| Overlijdensplaats | Utrecht
| |||
| ||||
Kornelis (Kees) Hoving (Medan (Indonesië),10 augustus 1919 - Utrecht, 1991) was een Nederlands topzwemmer.
Achtergrond
[bewerken | brontekst bewerken]Hij was zoon van het Groninger echtpaar Antje Meijer en (onderwijzer) Kornelis Hoving.[1] Hoving groeide deels op in Nederlands-Indië en Nederland. Na Medan woonde de familie tussen 1921 en 1929 in Magelang en tussen 1930 en 1934 in Semarang. In 1934 vertrok de familie naar Nederland en zou daar blijven. Die verhuizing was er de oorzaak van dat zijn Hogereburgerschool (HBS) in twee fasen verliep; de eerste twee jaar in Nederlands-indië, de laatste twee jaar in Nederland. Na de middelbare school ging hij elektrotechniek studeren aan de Technische Hogeschool Delft. Hij studeerde er af en aan tussen 1937 en 1946, toe te wijzen aan de maatregelen onder de Duitse bezetting en zijn hobby zwemmen. Hij vertelde in 1971 dat hij het half om half deed. Na de studie ging hij als ingenieur aan het werk bij de Nederlandse Spoorwegen, waar hij uiteindelijk chef Exploitatie sector tractie en materieel werd.
Zwemmen
[bewerken | brontekst bewerken]Zodra Kees Hoving in Nederland was (1934) pakte hij het zwemmen serieuzer aan met een lidmaatschap van de Rotterdamse Zwem Club (RZC). Het laatste jaar van zijn studie begon ook een rondreis door Europa om meer zwemervaring op te doen met als grote voorbeeld Arne Borg, die hij echter nooit heeft ontmoet. Hij was tijdens zijn zwemloopbaan een opvallende verschijning, 77 kilo bij 191 cm.
Hoving was de eerste Nederlandse man die een Europese titel behaalde. Hij deed dat op 8 augustus 1938 in Londen, met een tijd van 59,8 op de honderd meter vrije slag. Hij was daarmee tevens de eerste Nederlander die onder de minuut zwom. Dit record werd pas in 1950 door Joris Tjebbes verbeterd. Een jaar eerder, op 21 augustus 1937, eveneens in Londen, zwom Hoving al een Nederlands record op dezelfde afstand met een tijd van 1.00,8.
Die Tweede Wereldoorlog belette Hoving internationaal door te breken. In de oorlogsjaren trainde Hoving echter door, voor eventuele wedstrijden na de oorlog. Op de Europese Kampioenschappen van 1947 in Monaco deed Hoving weer mee. Hier won hij niets, maar samen met Rinus van Daatselaar, Frans Aldendorf en Rob Sindorf op 12 september 1947 zette hij wel een nieuw Nederlands record neer op de 4x200 meter vrije slag, in een tijd van 9.29,5. Vanwege een conflict (zwemmen buiten de bond om en geen volledige inzet) met zijn zwembond deed Hoving niet meer mee met de Olympische Spelen van 1948.
Hoving werd in totaal 6 keer kampioen 100 meter vrije slag op de lange baan; in 1937, 1938, 1941, 1946, 1947, 1948. Hij vestigde 6 keer een nationaal record op de lange baan, en twee keer op de korte baan.[2]
Al tijdens zijn zwemperiode pikte hij het tennis op, deels via zijn werkgever NS. Hij zag dat hij bij het zwemmen steeds vaker voorbij gezwommen werd door de jeugd. Zijn eigen matige trainingsarbeid gaf hij daarvan wel de schuld.
- Dick Zijlstra, Kees Hoving: Zwemmertjes beginnen tegenwoordig zo jong, maar hoe is hun lichamelijke toestand later (leven tot 1971). Het Parool (4 december 1971). Geraadpleegd op 22 oktober 2025 – via Delpher.