Kennedy Space Center

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kennedy Space Center
Kennedy Space Center
Spaceshuttle Atlantis op een crawler-transporter op weg voor missie STS-36
Spaceshuttle Atlantis op een crawler-transporter op weg voor missie STS-36

Het Kennedy Space Center (vaak afgekort tot KSC) is de lanceerbasis van de NASA bij Cape Canaveral op Merritt Island (Florida). Vanaf deze lanceerbasis werden in het verleden de Apollo-vluchten voorbereid. Ook werden er de spaceshuttles gelanceerd.

Het complex ligt vlak bij Titusville (halverwege Miami en Jacksonville) en is ongeveer 55 bij 10 kilometer groot. Daarmee heeft het complex een oppervlakte van ongeveer 56.600 hectare, hetgeen te vergelijken met de oppervlakte van de Nederlandse provincie Flevoland. Dit is inclusief een groot deel aan 'ongebruikt' natuurgebied, strand en duinen.

Terreinkeuze[bewerken]

Direct na de Tweede Wereldoorlog beschikten de Verenigde Staten over vijf kleine proefbases, waar raketten werden uitgetest. Die hadden aanvankelijk een klein bereik (minder dan 15 kilometer). Het maximale vliegbereik nam echter snel toe en dat leverde toenemend gevaar op voor het publiek. Op 9 juli 1946 stelde de Commissie voor geleide wapens van de Verenigde Chefs van Staven voor om een proefterrein van voldoende afmetingen aan te wijzen als testgebied voor langeafstandsraketten. Nog geen jaar later onderstreepte de crash van een omgebouwde V2 de ernst van de situatie. Een op 29 mei 1947 vanaf White Sands opgestegen A-4 werd onbestuurbaar. Na een vlucht van slechts 76 kilometer stortte hij neer in de directe nabijheid van Ciudad Juárez.

Kennedy Space Center werd in 1949 onder de Amerikaanse president Harry S. Truman in gebruik genomen als testterrein voor de lancering van raketten. De locatie was daar (ondanks het hoge risico op orkanen) ideaal voor doordat ze dicht bij de evenaar ligt en bovendien de mogelijkheid bood om testraketten in de richting van de Atlantische Oceaan te lanceren.

Het was echter zeker geen eerste keus. Toentertijd veroorzaakte de deining van schepen problemen voor volgapparatuur. De verantwoordelijke commissie gaf dan ook de voorkeur aan een terrein aan zee met relatief gunstige weersomstandigheden. Eerste keus was de marinevliegbasis bij El Centro met volgstations aan weerszijden, tweede keus Cape Canaveral met volgstations op de (toen nog onder Brits gezag vallende) Bahama's en derde keus een lanceerterrein in de staat Washington met volgstations op de Aleoeten. Laatstgenoemde locatie viel af vanwege de slechte weersomstandigheden. Dit noodzaakte onderhandelingen met Mexico en het Verenigd Koninkrijk. De Mexicaanse president bleek niet bereid om de volgstations souvereiniteitsrechten te verschaffen, waardoor de onderhandelingen mislukten. Vervolgens viel de keus op Cape Canaveral.

Na de oprichting van de NASA in 1958 werd het gebied als belangrijkste NASA-lanceerbasis in gebruik genomen. Met de start van het maanprogramma nam de activiteit flink toe en werd het oppervlak allengs uitgebreid. Kort na de moord op president Kennedy werd het complex officieel hernoemd tot John F. Kennedy Space Center.

De spaceshuttles werden gelanceerd vanaf platforms LC-39A en LC-39B. Ongeveer zes kilometer van deze platforms ligt het Vehicle Assembly Building. In dit enorme gebouw – waar het Empire State Building viermaal in past – werden de shuttles geassembleerd en vervolgens op de crawler-transporter gehesen die ze naar het platform transporteerde. Acht kilometer verderop ligt de KSC Industrial Area waar alle ondersteunende faciliteiten en het hoofdkwartier zich bevinden.

Bezoekers[bewerken]

Het Kennedy Space Center is een belangrijke toeristische trekpleister voor de staat Florida. Op het complex is een bezoekerscentrum waar in diverse tentoonstellingen uitgebreide informatie wordt gegeven over verleden, heden en toekomst van de ruimtevaart. Er wordt ook een film over de lanceringen vertoond.

In de Rocket Garden staan meer dan dertig raketten opgesteld. Verder kan een replica van de spaceshuttle van binnen worden bekeken en hebben bezoekers de mogelijkheid een gesimuleerde lancering van een spaceshuttle mee te maken. Ook is een van de drie nooit gelanceerde Saturnus V-raketten tentoongesteld. De Saturnus V is de grootste raket die ooit gemaakt is (tweemaal zo lang als de spaceshuttle) en werd gebruikt om mensen op de maan te zetten.

Vanuit het bezoekerscentrum starten ongeveer twee uur durende rondritten langs alle belangrijke locaties van het complex, waaronder het Vehicle Assembly Building, Mission Control, de Astronaut Training Facility en de Observation Gantry vanwaar men uitzicht heeft op de lanceerplatforms.

Externe link[bewerken]

Bronnen
  • Geïllustreerde encyclopedie van de ruimtevaart, ISBN 90 210 0597 2, 1982, blz. 32, 33 en 34