Kerk van Noordwolde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kerk van Noordwolde
KerkNoordwoldeGn.JPG
Plaats Noordwolde
Gebouwd in 13e eeuw
Restauratie(s) 1621
Architectuur
Toren 1639
Kerktoren met 'siepel' in 1958
Kerktoren met 'siepel' in 1958
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Hervormde kerk van Noordwolde is een romanogotisch kerkgebouw in het dorp Noordwolde in de Nederlandse provincie Groningen.

De kerk, met een rechtgesloten koor, stamt uit de dertiende eeuw. De oorspronkelijk Rooms-katholieke kerk werd na de reductie van Groningen in 1594 Nederlands hervormd. In 1621 werd het gebouw gerestaureerd, waarbij de bouwvallig geworden gewelven werden afgebroken. Er werden steunberen geplaatst en er kwamen spitsboogvensters. Het kerkgebouw wordt sinds 1639 gedomineerd door een gotische kerktoren met een opvallende siepelvormige torenspits. Als verbinding tussen de kerk en de toren kwam er een travee. Tezelfdertijd kreeg de kerk een hoger dak en een tongewelf.

Orgel[bewerken]

Het Huisz/Freytag/Lohman-orgel

Al in de 16e eeuw had de kerk een orgel, dat bij de restauratie van 1621 op een grotere balustrade kwam te staan. In 1658 werd het vervangen door het huidige kerkorgel, dat door Hendricus Huisz is vervaardigd met gebruikmaking van het oude pijpwerk. Het had toen drie klavieren en 27 registers. Vele beroemde orgelbouwers hebben bemoeienis gehad met dit instrument, toen het grootste dorpsorgel van de Ommelanden. In 1695 heeft Arp Schnitger herstelwerkzaamheden verricht. Daarna was het in onderhoud bij Albertus Antoni Hinsz en later bij Schnitgers kleinzoon Frans Casper Snitger en diens compagnon Heinrich Hermann Freytag. Deze laatste bracht in 1803 ingrijpende wijzigingen aan, waarna verdere verbouwingen werden uitgevoerd in 1833 door Nicolaus Anthony Lohman en in 1903 door Marten Eertman. Laatstgenoemde, een autodidact, gebruikte dit orgel als het grote voorbeeld voor de nieuwbouworgels van zijn eigen hand. Later heeft Mense Ruiter het instrument onder zijn hoede genomen. Na reparaties in 1984 en 1990 heeft hij het in 2006 gerestaureerd naar de toestand waarin Lohman het in 1833 had gebracht.