Kernuitstap

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Bij een kernuitstap besluiten de politieke autoriteiten van een land om voortaan geen kernenergie meer te gebruiken en de bestaande kernreactoren buiten bedrijf te stellen. Veelal heeft men daarbij enkel de opwekking van elektriciteit op het oog en blijven reactoren voor medische of wetenschappelijke toepassingen buiten schot.

België[bewerken]

Op 31 januari 2003 is in België een wet aangenomen die een kalender vastlegt om het gebruik van kernenergie voor industriële elektriciteitsproductie af te bouwen.[1] Daarmee voerde de regering Verhofstadt I een maatregel uit die in het regeerakkoord van 1999 was opgenomen. Volgens de wet mogen er geen nieuwe kernreactoren worden gebouwd en moet de productie van de bestaande reactoren te Doel en Tihange gestopt worden 40 jaar na hun ingebruikname.

Op 22 oktober 2009 ondertekenden de regering-Van Rompuy en GDF SUEZ een akkoord waardoor de drie oudste reactoren een levensduur van 50 jaar zouden krijgen in ruil voor het belasten van de nucleaire rente.[2] Door de val van de regering kon dit akkoord, dat een wetswijziging vereiste, niet worden uitgevoerd.

Toen de regering-Di Rupo was aangetreden, kwam haar staatssecretaris voor Energie Wathelet op 27 juni 2012 naar buiten met een nieuw plan.[3] Als onderdeel hiervan was een compromis over de kernuitstap opgenomen waardoor de met GDF Suez overeengekomen verlenging van de drie oudste reactoren, met name Doel 1, Doel 2 en Tihange 1, voor de helft zou worden doorgevoerd. De aangepaste kalender werd op 20 juli 2012 in grote lijnen aanvaard door de ministerraad.[4] Maar alvorens hij in een wettekst kon worden gegoten, kwamen technische mankementen op de reactorvaten van Tihange 2 en Doel 3 aan het licht die de haalbaarheid ervan mogelijk zouden doorkruisen.[5][6] Tegen het einde van de regeerperiode werd het Plan Wathelet toch in zijn oorspronkelijke vorm gestemd.[7] De volgende regering-Michel is van plan dit weer terug te draaien zodat Doel 1 & 2 tot 2025 zouden mogen blijven werken.[8][9] Op 15 februari 2015 werd Doel 1 stilgelegd, zoals de wet op de kernuitstap van 2013 dit voorziet.[10]

De wet omtrent de levensduurverlenging is op 30 november 2015 afgesloten, waardoor Doel 1 en 2 tot 2025 operationeel zullen blijven.

Doel 1 werd terug op het net gekoppeld op 30 december 2015, Doel 2 werd een week eerder op het net gekoppeld op 24 december 2015.

Kernreactor Vermogen (2012) Datum van ingebruikname Sluiting volgens wet op kernuitstap (2003) Sluiting volgens protocolakkoord (2009) Sluiting volgens wet op kernuitstap (2013) Sluiting volgens regering Michel (2015)
Doel 1 433 MW 15 februari 1975 15 februari 2015 15 februari 2025 15 februari 2015 15 februari 2025
Tihange 1 962 MW 1 oktober 1975 1 oktober 2015 1 oktober 2025 1 oktober 2025 1 oktober 2025
Doel 2 433 MW 1 december 1975 1 december 2015 1 december 2025 1 december 2015 1 december 2025
Doel 3 1.006 MW 1 oktober 1982 1 oktober 2022 1 oktober 2022 1 april 2022 1 april 2022
Tihange 2 1.008 MW 1 februari 1983 1 februari 2023 1 februari 2023 1 april 2023 1 april 2023
Doel 4 1.038 MW 1 juli 1985 1 juli 2025 1 juli 2025 1 juli 2025 1 juli 2025
Tihange 3 1.046 MW 1 september 1985 1 september 2025 1 september 2025 1 september 2025 1 september 2025

Duitsland[bewerken]

In Duitsland sloot de rood-groene regering-Schröder I op 14 juni 2000 een akkoord met de stroomproducenten dat voorzag in een gefaseerde sluiting van de actieve kerncentrales.[11] Dit akkoord werd wettelijk verankerd op 1 maart 2002.

Onder de regering-Merkel II werd daarop teruggekomen. Via een wetswijziging van 28 oktober 2010 kregen de kerncentrales een looptijdverlenging. Na de kernramp van Fukushima werd deze verlenging echter weer ongedaan gemaakt. Acht kerncentrales werden onmiddellijk stilgelegd en een nieuwe wetswijziging van 5 augustus 2011 zocht terug aansluiting bij de oorspronkelijke kalender. De laatste centrales zouden in 2022 worden gestopt.

Overzicht van de effectieve en geplande sluitingen[12][13][14]
Kernreactor Vermogen (MWe) Ingebruikname Sluiting (effectief of gepland) Uitbater
AVR (Jülich) (AVR) 13 1967 31 december 1988
Biblis-A (KWB A) 1167 1974 6 augustus 2011 RWE
Biblis-B (KWB B) 1240 1976 6 augustus 2011 RWE
Brokdorf (KBR) 1410 1986 31 december 2021 Vattenfall en E.ON
Brunsbüttel (KKB) 771 1976 6 augustus 2011 Vattenfall en E.ON
Emsland (KKE) 1329 1988 31 december 2022 RWE
Grafenrheinfeld (KKG) 1275 1981 27 juni 2015 E.ON
Greifswald-1 (KGR 1) 408 1973 14 februari 1990 Energiewerke Nord
Greifswald-2 (KGR 2) 408 1974 14 februari 1990 Energiewerke Nord
Greifswald-3 (KGR 3) 408 1977 28 februari 1990 Energiewerke Nord
Greifswald-4 (KGR 4) 408 1979 22 juli 1990 Energiewerke Nord
Greifswald-5 (KGR 5) 408 1989 24 november 1989 Energiewerke Nord
Grohnde (KWG) 1360 1984 31 december 2021 E.ON
Gundremmingen-A (KRB A) 237 1966 13 januari 1977 RWE en E.ON
Gundremmingen-B (GUN-B) 1284 1984 31 december 2017 RWE en E.ON
Gundremmingen-C (GUN-C) 1288 1984 31 december 2021 RWE en E.ON
HDR Großwelzheim 25 1969 20 april 1971
Isar-1 (KKI 1) 878 1977 6 augustus 2011 E.ON
Isar-2 (KKI 2) 1410 1988 31 december 2021 E.ON en SWM
KNK II 17 1978 23 augustus 1991
Krümmel (KKK) 1346 1983 6 augustus 2011 Vattenfall en E.ON
Lingen (KWL) 183 1968 5 januari 1979 VEW/RWE
Mülheim-Kärlich (KMK) 1219 1986 9 september 1988 RWE
MZRK 52 1966 3 mei 1984
Neckarwestheim-1 (GKN 1) 785 1976 6 augustus 2011 EnBW
Neckarwestheim-2 (GKN 2) 1310 1989 31 december 2022 EnBW
Niederaichbach (KKN) 100 1973 21 juli 1974 Bayernwerk
Obrigheim (KWO) 340 1968 11 mei 2005 EnBW
Philippsburg-1 (KKP 1) 890 1979 6 augustus 2011 EnBW
Philippsburg-2 (KKP 2) 1402 1984 31 december 2019 EnBW
Rheinsberg (KKR) 62 1966 1 juni 1990 Energiewerke Nord
Stade (KKS) 640 1972 14 november 2003 E.ON
THTR-300 296 1985 20 april 1988 HKG/VEW
Unterweser (KKU) 1345 1978 6 augustus 2011 E.ON
Kahl 15 1961 25 november 1985 VAK
Würgassen (KWW) 640 1971 26 augustus 1994 E.ON

Italië[bewerken]

Italië is het enige land dat tot op heden een volledige kernuitstap heeft doorgevoerd. Het land had sedert de jaren 60 een bescheiden nucleaire industrie, met vier atoomcentrales in bedrijf. Na de Tsjernobylramp werd een volksraadpleging gehouden (1987) die kernenergie verwierp. De laatste twee kerncentrales werden in 1990 gesloten.

In 2009 werd een wet goedgekeurd die een herinstap mogelijk moest maken, maar in een nieuw referendum sprak de bevolking zich uit voor een behoud van het bestaande embargo (2011).[15]

Andere landen[bewerken]

Zwitserland heeft een kernuitstap aangekondigd tegen 2034.[16]

Het Zweedse Parlement besloot in 1980 om de bouw van nieuwe kerncentrales te verbieden en het aandeel van kernenergie tegen 2000 te laten uitdoven. Deze termijn werd eerst verlengd tot 2010 en daarna compleet afgeschaft. In 2010 sneuvelde vervolgens het verbod op nieuwbouw, zodat de bestaande centrales vervangen kunnen worden.[17]