Kerrieplant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kerrieplant
Kerrieplant (Helichrysum italicum)
Kerrieplant (Helichrysum italicum)
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:Campanuliden
Orde:Asterales
Familie:Asteraceae (Composietenfamilie)
Onderfamilie:Asteroideae
Geslachtengroep:Gnaphalieae
Geslacht:Helichrysum
Soort
Helichrysum italicum
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Kerrieplant op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De kerrieplant (Helichrysum italicum) is een overblijvend kruid uit de familie van de composietenfamilie.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De plant heeft grijs-zilveren bladeren, geurende gele bloemen en wordt tot 60 cm hoog. De plant komt van nature voor in het Middellandse Zeegebied, en groeit op droge, rotsachtige of zandgrond.

Helichrysum italicum heeft zwavelgele bloemen en bloeit langer door tot september

Gebruik in de keuken[bewerken | brontekst bewerken]

Deze plant geurt naar kerrie, maar maakt standaard geen deel uit van kerriepoeder.[1]

De takjes en de bladeren van de kerrieplant worden zowel vers als gedroogd gebruikt in de keuken. Vooral in de Aziatische keuken is de kerrieplant heel courant, maar in Azië zelf wordt de kerriesmaak doorgaans verkregen van bladeren van de boom Murraya koenigii. De smaak hiervan is zoet, zacht en kruidachtig en lijkt op kerrie.