Keti-koti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het standbeeld van Kwakoe in Paramaribo

Keti-koti of Keti Koti is een jaarlijks terugkerende feestdag ter viering van de afschaffing van de slavernij. De naam stamt uit het Sranantongo en betekent Ketenen Gebroken.

Op 1 juli 1863 schafte Nederland de slavernij af in Suriname en op de Nederlandse Antillen.

Er kwamen ruim 45.000 oorspronkelijk uit Afrika ingevoerde slaven vrij, waarvan 34.441 slaven in Suriname. Sindsdien wordt het einde van de slavernij elk jaar op deze dag gevierd. Ondanks het feit dat slavenhouders voor elke slaaf met 300 gulden schadeloos gesteld werden, terwijl de vrijgemaakte slaven zelf niets kregen en het zware werk op de plantages ook nog tien jaar verplicht op contractbasis moesten blijven doen.

In Suriname heet deze dag officieel Dag der Vrijheden, maar de feestdag wordt ook wel informeel Kettingsnijden genoemd. Het is een feest voor alle inwoners en niet alleen voor de nazaten van de slaven.

Onderdeel van de festiviteiten is Bigi Spikri ('Grote Spiegel'), een kleurige parade in feestelijke en vaak traditionele kledij, waarbij de vrouwen vaak kleine witte parasols met zich meedragen.

Standbeeld[bewerken]

Ter gelegenheid van 100 jaar Keti Koti werd in 1963 in de hoofdstad Paramaribo een standbeeld onthuld. Het beeld van Kwakoe stelt een weggelopen en weer gevangengenomen slaaf voor, die het symbool werd voor de drang naar vrijheid.

Bij de Ghanese Akan, de voorouders van veel slaven, is het gebruikelijk dat kinderen de naam dragen van de dag waarop ze geboren worden, zoals Kwassi voor een kind dat op zondag ter wereld kwam. Met name mannelijke nakomelingen die op woensdag werden geboren kregen de naam Kwakoe. Omdat 1 juli 1863 op een woensdag viel, heeft het beeld de naam Kwakoe gekregen.

Keti Koti in Nederland[bewerken]

Creolen of Afro-Surinamers, maar ook Afro-Antillianen in Nederland vieren dit feest eveneens op 1 juli of herdenken dan het einde van de slavernij in de kerk. In Nederland wordt Keti Koti sinds 2009 groots gevierd in het Oosterpark. Daar staat sinds 1 juli 2002 het Nationaal Monument Slavernijverleden. Omdat het park gerenoveerd werd, vond de viering in 2015 eenmalig op het Museumplein plaats.

Sinds 2013 staat er ook een monument ter herdenking van de slavernij in Rotterdam. Het is geplaatst in het Lloydkwartier aan de oever van de Nieuwe Maas, op de plek waar ooit veel slavenhandelaren met hun schip vertrokken richting Afrika.

Zie ook[bewerken]