Keurvorstelijk Paleis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Waterfonteinen barokstijl
Romeinse mozaïek bij de ingang van het paleis

Het Keurvorstelijk Paleis was de residentie van de keurvorsten van het Aartsbisdom Trier, van de 17e eeuw tot 1794.

Het paleis is een menging van de stijlen renaissance en rococo en staat pal naast de Romeinse Basilica van Constantijn. In de 19e eeuw werden daarom de westelijke vleugel van het paleis afgebroken, om de basilica opnieuw te kunnen opbouwen. In de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw zwaar beschadigd. Daaropvolgend werd het zogenaamde Nederslot (Niederschloss) afgebroken, met uitzondering van de rode toren en een portaal.

Na de onteigening van de keurvorsten onder Napoleon werd het paleis in de 19e en begin 20e eeuw door Franse en Pruisische troepen als kazerne gebruikt. Tegenwoordig herbergt het verschillende overheidsorganen en zijn delen van de noordvleugel door een protestantse gemeente in gebruik. Delen van de zuidvleugel hebben representatieve doeleinden.

Opgravingen toonden aan dat de bouwplaats van het paleis al in de Romeinse tijd bebouwd was. Slechts weinig resten uit de tijd van Constantijn de Grote zijn behouden. Wel bleven enkele mozaïekstukken bewaard.

Toen Trier in 1794 door Franse troepen werd bezet, werd de paleistuin voor het publiek opengesteld, de functie die het sinds het begin van de 20e eeuw opnieuw kreeg.

Literatuur[bewerken]

  • (de) Thon, Alexander & Stefan Ulrich (2007) Von den Schauern der Vorwelt umweht. Burgen und Schlösser an der Mosel, Uitgeverij Schnell & Steiner, Regensburg, ISBN 978-3-7954-1926-4. pag. 140–143.

Externe links[bewerken]

De Rococovleugel van het keurvorstelijk Paleis (wit) en de Basilica van Constantijn (roze)