Keytar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Keytar
Lady Gaga bespeelt een pijlvormige keytar tijdens The Monster Ball Tour in 2010 (Cardiff, Verenigd Koninkrijk)
Classificatie
Gerelateerde instrumenten
Keyboard, synthesizer, elektrische gitaar
Fabrikanten
Moog Music, Roland Corporation, Alesis, Yamaha Corporation, Korg, Casio
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Een keytar is een relatief licht soort keyboard of synthesizer die om de nek wordt gedragen, zoals gebruikelijk is bij een gitaar. De benaming is een porte-manteau van de Engelse woorden keyboard (toetsenbord) en guitar (gitaar). Keytars geven toetsenisten meer bewegingsvrijheid, en maken het mogelijk om rond te lopen terwijl zij op het instrument spelen. Typische functies die op de 'hals' van de meeste keytars zijn ingebouwd, zijn: een pitch bend (veelal via een touch controller), een portamento en een vibrato.

De oudste voorloper van de keytar is de orphica: een draagbaar klavier uit 1795, uitgevonden in Wenen.[1] De bekendste, eertijdse keytar die commercieel werd geproduceerd is de Moog Liberation, die in 1980 werd uitgebracht door het Amerikaanse bedrijf Moog Music. Enkele bekende modernere keytarmodellen zijn de Roland AX-Synth, Alesis Vortex Wireless 2 en de Korg RK-100S 2. De keytar wordt in verscheidene muziekstijlen van lichte muziek gebruikt: in het bijzonder de disco, synthpop, funk, fusion en rock (met inbegrip van metal en punk).

Guiboard[bewerken | brontekst bewerken]

Een guiboard (tevens een porte-manteau van guitar en keyboard) is een variatie op een keytar, waarbij het keyboard verbonden is aan een gitaar, waardoor er een dubbelnekinstrument ontstaat. Hiervoor wordt meestal een reisgitaar gebruikt, die klein van afmeting en licht van gewicht is.

Fotogalerij[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. (en) Music Markup Language Orphica
Zie de categorie Keytars van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.