Kharidjieten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Kharidjieten (of Khawarij) waren een islamitische afsplitsing die ontstond in het jaar 657 op het Arabisch Schiereiland. Belangrijke kenmerken van de leer zijn de nadruk op daden in plaats van dogma's, en het hebben van een goede inborst als geloofsrechtvaardiging. Zij verwerpen ritualisme en corrupt leiderschap, wat in het verre verleden leidde tot meerdere opstanden tegen het heersende gezag.

De Kharidjieten werden vervolgd en waren gedwongen het Arabisch Schiereiland te ontvluchten.

Stromingen[bewerken]

  • Azraqi
  • Harūriyya
  • Ibadieten - de staatsgodsdienst van Oman. De meest tolerante vorm van islam op het Arabisch Schiereiland. Ook groepen Berbers in Algerije en Tunesië zijn aanhangers van deze stroming.
  • Mozabieten - De grootste groep Kharidjieten kwam uiteindelijk terecht in Algerije en vestigde zich in de oase in het woestijngebied "M'Zab". De naam van deze streek was later aanleiding tot de naam Mozabieten.
  • Mu'tazilieten - een vrijwel uitgestorven, liberale, rationalistische stroming binnen de islam. De meeste vooraanstaande islamitische natuurgeleerden waren vaak Mutaziliet.
  • Soefies