Kim de Baat
| Kim de Baat | ||||
|---|---|---|---|---|
Kim de Baat aan de start van het WK 2021 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Geboortedatum | 29 mei 1991 | |||
| Geboorteplaats | Rotterdam, | |||
| Sportnationaliteit | ||||
| Lengte | 166 cm | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | Fenix-Deceuninck | |||
| Ploegen | ||||
| ||||
| ||||
Kim de Baat (Rotterdam, 29 mei 1991) is een voormalige professionele wielrenster die in 2015 de Belgische nationaliteit aannam. Haar grootste succes was winst op het Belgisch kampioenschap wielrennen op de weg in 2022, waarna ze eind 2023 haar carrière beëindigde. [1][2]
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Jeugd en amateurperiode
[bewerken | brontekst bewerken]De Baat groeide op in een wielerfamilie: haar moeder Nita van Vliet werd Nederlands kampioene in 1977, haar oom Teun van Vliet was profrenner, en haar broer Arjen de Baat reed eveneens competitief. Ze begon op zesjarige leeftijd met fietsen bij De Hoekse Renners. In 2012 behaalde ze haar eerste grote successen: winst in Dwars door de Westhoek en de Parel van de Veluwe, en een derde plaats bij het Europees kampioenschap U23 in Goes. [3][4]
2013-2014
[bewerken | brontekst bewerken]In 2013 kreeg ze een contract bij Boels–Dolmans Cycling Team. Ze reed dat jaar diverse UCI-wedstrijden en haalde top 10 resultaten, waaronder 6ᵉ in de Erondegemse Pijl en 8ᵉ in de Tour of Chongming Island World Cup. In 2014 stapte ze over naar Parkhotel Valkenburg en werd 5ᵉ in de 7-Dorpenomloop Aalburg. [1][2]
2015-2019
[bewerken | brontekst bewerken]Van 2015 tot 2017 reed ze voor Lensworld–Kuota/Zannata. In 2015 werd ze 6ᵉ in de EPZ Omloop van Borsele en 8ᵉ in de Ronde van Gelderland. Datzelfde jaar wordt ze genaturaliseerd tot Belgische. De Baat doet dit deels omwille van privéredenen en deels omdat ze meer opportuniteiten ziet binnen de Belgische nationale selectie. In 2016 miste ze een deel van het seizoen door een blindedarmoperatie. In 2018–2019 reed ze voor Doltcini–Van Eyck Sport en finishte regelmatig in de top 20 van UCI-eendagskoersen. [1][2][4]
2020-2021
[bewerken | brontekst bewerken]In 2020 reed ze voor Ciclotel, en in 2021 voor het Dubai Police Cycling Team, een clubteam in de VAE. Dankzij de overstap kon ze fulltime inzetten op wielrennen. Ze werd geselecteerd omwille van haar prestaties tijdens de Dubai Women’s Tour in 2020.[2][4][5][6]
2022
[bewerken | brontekst bewerken]In 2022 keerde ze terug naar een wielerploeg dat geleid werd door Heidi Van De Vijver: Plantur-Pura. Ze won verrassend het Belgisch kampioenschap op de weg in Middelkerke. Tien kilometer slaagde ze erin om samen met Fien Van Eynde, Sara Maes, Julie Hendrickx, Fauve Bastiaenssen en Lone Meertens te ontsnappen. In de eindsprint versloeg ze Fien Van Eynde en Sara Maes die respectievelijk tweede en derde werden. Ondanks het breken van haar sleutelbeen en meerdere ribben nam ze datzelfde jaar ook deel aan de eerste Tour de France Femmes. Ze reed de ronde uit als rode lantaarn. [2][6][7][8][9][10][11]
2023
[bewerken | brontekst bewerken]In 2023 reed ze voor Fenix–Deceuninck, maar zonder grote resultaten. In augustus 2023 kondigde ze haar afscheid aan wegens overbelasting en blessures. Vanaf 2024 werd ze assistent-bondscoach bij het Belgische nationale vrouwenteam op de weg.[2][12][13][4]
Privéleven
[bewerken | brontekst bewerken]Kim verhuisde van Nederland naar België in 2009 en verkreeg in 2015 de Belgische nationaliteit.
In 2022 werd haar relatie met veldrijdster Sanne Cant publiek bekend. Het koppel verscheen in 2023 samen in de media en sprak over een zware sportieve periode. [1][3][14]
Palmares
[bewerken | brontekst bewerken]2012
2015
- Malderen
2020
2e etappe Dubai Women's Tour
2022
- 1 2 3 4 Dick, Nico, Kersvers Belgisch kampioene Kim de Baat nichtje van Teun van Vliet. Wielerflits.nl. Wielerflits (27 juni 2022). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- 1 2 3 4 5 6 Kim de Baat. www.procyclingstats.com. ProCyclingStats. Geraadpleegd op 1 december 2025.
- 1 2 Wielerkoppel Sanne Cant en Kim de Baat ging door zware periode: "Spieren in mijn hoofd waren door". Sporza. VRT (19 juni 2023). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- 1 2 3 4 De Zaeytijd, Dries, Kim de Baat. Een nationale titel als kroon op het werk. www.servicekoers.be. KOERS. Museum van de Wielersport (Stad Roeselare) (25 april 2025). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Weg naar Belgische titel liep voor Kim de Baat via Dubai: "Veel afgezien, maar blij dat ik heb doorgezet". www.sporza.be. VRT (27 juni 2022). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- 1 2 Bourlez, Werner, Ze liet zich voor de liefde naturaliseren en komt uit succesvolle wielerfamilie: wat u moet weten over kersvers kampioene Kim de Baat. Het Nieuwsblad. Mediahuis NV. (26 juni 2022). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Peeters, Marnix, Verrassing in BK voor vrouwen: Kim de Baat triomfeert in Middelkerke en deelt kus met Sanne Cant. HLN. DPG Media (22 juni 2022). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ (en) Kim de Baat surprises with sprint victory at Belgian Road Championships,. Cyclingnews.com. Future Publishing Limited Quay House (26 juni 2022). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Kim de Baat is the new Belgian Women’s Cycling Champion. www.vrtnws.be. VRT (26 juni 2022). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Outsider Kim de Baat wint het BK, toppers laten zich in de luren leggen. www.sporza.be. VRT (26 juni 2022). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Belgisch kampioene Kim de Baat: "Zonder laagtes heb je ook geen hoogtes, ik hou me vast aan de hoogtes". www.sporza.be. VRT (1 augustus 2022). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Deheegher, Jeroen, Ex-Belgische kampioene en vriendin van Sanne Cant kondigt onverwacht haar afscheid aan als prof. www.wielerkrant.be. Wielerkrant.be (19 augustus 2023). Geraadpleegd op 1 december 2025.
- ↑ Wijziging in de coachesstaf van Belgian Cycling. Kim De Baat wordt assistent-bondscoach dames weg en Serge Pauwels volgt Carlo Bomans op als bondscoach heren junioren. www.belgiancycling.be. KBWB vzw (20 december 2023). Geraadpleegd op 2025-12.01.
- ↑ De Knop, Joeri, Kim de Baat is verrassende nieuwe kampioene bij de vrouwen: ‘Ook met tricolore is het fijn knechten’. De Morgen. DPG Media (27 juni 2022). Geraadpleegd op 1 december 2025.