Klaverbank

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kaart met enkele gebieden in de Noordzee, waaronder de Klaverbank

De Klaverbank is een zandbank in de Noordzee in het noordwestelijke deel van het Nederlandse continentaal plat, ongeveer 160 km noordwestelijk van Den Helder. Het gebied beslaat een oppervlak van ruim 1200 km².[1] Ten zuiden van de Doggersbank grenst de bank aan het Verenigd Koninkrijk. De bank bestaat voornamelijk uit grind en ligt 30-40 meter onder het zeeoppervlak. De Klaverbank en soortgelijke grindbanken zijn een restant van een rivierbedding die ontstond toen de Noordzee droog was.

Bodemfauna[bewerken | bron bewerken]

Zeeboontje

De bodemfauna in dit gebied bevat wel 200 soorten, onder andere door de grote variatie aan bodemtypen. De flora en fauna is anders dan in de omringende en gewonere zand- en slibbodem van de zee. Bijzondere soorten die op de Klaverbank voorkomen zijn:

Aan de randen van de door het gebied lopende trog, de Botney Cut, leven scholen vis, waar zeekoeten Uria aalge op afkomen.

Grindwinning[bewerken | bron bewerken]

De Klaverbank is een van de weinige plekken in het Nederlandse deel van de Noordzee waar grind en beton- en metselzand aan het (bodem)oppervlak voorkomt. De Nederlandse overheid wilde het gebied dan ook gebruiken voor grindwinning, en startte hiervoor in 2001 een mer-procedure op. Op 27 augustus 2003 besloot het ministerie van Verkeer en Waterstaat deze procedure af te breken, onder andere omdat de mogelijke opbrengst beperkt was, en omdat het bedrijfsleven niet veel belangstelling had voor het grind van de Klaverbank. Volgens het MER rapport was een milieuvriendelijke winning van het grind goed mogelijk. Milieuorganisaties hadden echter geprotesteerd tegen deze grindwinning.

Fossielen[bewerken | bron bewerken]

Op de Klaverbank zijn ook fossiele dinosauriërs aangetroffen, resten van Iguanodontia. Die zouden echter pas tijdens de ijstijden daar terecht zijn gekomen, vervoerd door de Schotse ijskap.[2]