Klimaatconferentie van Parijs 2015

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Klimaatconferentie van Parijs
United Nations Climate Change Conference
COP 21
Groepsfoto van de aanwezige wereldleiders
Groepsfoto van de aanwezige wereldleiders
Gehouden in Vlag van Frankrijk Parijs
Jaar 2015
Data 30 november tot 12 december
Organisator lidstaten bij het Vlag van Verenigde Naties Verenigde Naties klimaatkaderverdrag
Edities
Vorige editie Lima 2014
Volgende editie Marrakesh 2016
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

De klimaatconferentie van Parijs 2015 (officieel: 2015 United Nations Climate Change Conference), ook wel COP21 of CMP11, is een klimaatconferentie van het UNFCCC (United Nations Framework Convention on Climate Change, Nederlands: klimaatverdrag), die van 30 november tot 12 december 2015 plaatsvond in de Franse hoofdstad Parijs. De conferentie leidde tot het afsluiten van het Akkoord van Parijs, dat op 22 april 2016, de Dag van de Aarde, in New York door 174 landen is ondertekend.[1]

Het was de 21e jaarlijkse vergadering van de Conference of the Parties (vandaar COP 21), en de 11e sessie van de Meeting of the Parties (CMP 11) van het Kyoto-protocol uit 1997. De klimaatconferenties steunen mede op de conclusies van het IPCC, het wetenschappelijk comité van de Verenigde Naties. De conferentie wordt afwisselend gehouden in verschillende regio's van de wereld. In 2015 vond ze plaats in Le Bourget, nabij Parijs.

Onderhandelingen[bewerken]

De bedoeling van deze conferentie was om een wettelijk bindende, universele overeenkomst te sluiten voor het klimaat, en dit voor alle landen ter wereld. Meer bepaald ging het om afspraken om de uitstoot van broeikasgassen aan banden te leggen, zodat de klimaatopwarming beperkt blijft tot 1,5 of 2 graden Celsius ten opzichte van het pre-industriële niveau. De rijkere landen van de aarde beloofden vanaf 2020 jaarlijks 91 miljard euro in het klimaatfonds van de Verenigde Naties te zullen storten. De klimaatwetenschap zegt dat de ingediende plannen niet ver genoeg gaan om onder de limiet van 2 graden te blijven.

Tijdens vorige onderhandelingen is overeengekomen dat alle landen tegen maart 2015 alle maatregelen zouden opsommen die zij van plan zijn te treffen in het kader van een wereldwijd akkoord. Deze voornemens staan bekend als de Intended Nationally Determined Contributions of INDC's.[2]

Op 9 december 2015 presenteerde Frankrijk als voorzitter een conceptakkoord waarin een groot deel van de geschilpunten was opgelost. Op basis hiervan gingen de besprekingen verder.[3]

Akkoord van Parijs[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Akkoord van Parijs voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Het akkoord van Parijs

Op 12 december, een dag later dan gepland, werd ten slotte de eindversie van de concepttekst voor het klimaatakkoord (bekend als het akkoord van Parijs) gepresenteerd. In het akkoord wordt de bovengrens van 2 graden opwarming ten opzichte van het pre-industriële tijdperk voor het eerst in een juridisch instrument vastgelegd. Bovendien wordt het streven vastgelegd om de opwarming beperkt te houden tot 1,5 graad.[4] Verder moet er nu snel een eind komen aan het gebruik van fossiele brandstoffen, aangezien dit een belangrijke oorzaak is van de overmatige CO2-uitstoot.

Het verdrag vereist lidstaten om nationale klimaatplannen (nationaal vastgestelde bijdragen, National Determined Contributions) op te stellen, waarvan die ambitieus moeten zijn en waarvan het ambitieniveau bij ieder nieuw plan moet toenemen. Bovendien werd opgenomen dat van de rijke landen verwacht dat zij ontwikkelingslanden financieel zullen steunen bij het terugbrengen van hun eigen uitstoot. President Obama had deze twee laatste zaken als voorwaarde voor het akkoord gesteld.

Het akkoord betreft de periode na 2020 en zou pas in werking treden na ratificatie door 55 landen, die gezamenlijk meer dan 55% van de broeikasgassen uitstoten. Het Akkoord werd ongewoon snel geratificeerd: reeds op 5 oktober 2016 werd de drempel bereikt, zodat het Akkoord op 4 november 2016 in werking kon treden, vlak voor de klimaatconferentie van Marrakesh 2016.[5]

Vanaf 2023 zal er om de vijf jaar een wereldwijde evaluatie ("Global Stocktake") plaatsvinden van de uitstoot(vermindering).[6]

Bijkomende omstandigheden[bewerken]

Naar aanleiding van de aanslagen in Parijs van november 2015 besloot de Franse regering op 13 november de noodtoestand uit te roepen. Twee grote demonstraties die gepland stonden op 29 november en 12 december werden afgelast. Grote milieuorganisaties gingen alsnog naar Parijs. Uiteindelijk gedoogde de politie een massale mars alsnog.

Externe links[bewerken]


Algemeen: broeikasgas · klimaatverandering · systeem Aarde · koolstofdioxide · stikstofoxiden · methaan
Fenomenen: verwoestijning · zeespiegelstijging · klimaatvluchteling · terugtrekking van gletsjers sinds 1850 · waterschaarste · global dimming · gat in de ozonlaag
Internationaal overleg: akkoord van Kopenhagen · akkoord van Parijs · desertificatieverdrag · emissiehandel · Europees systeem voor emissiehandel · Forests Now Declaration · Green Climate Fund · Intergovernmental Panel on Climate Change · klimaatconferentie Kopenhagen 2009 · COP-20 · klimaatconferentie van Parijs 2015 (COP-21) · COP-22 · COP-23 · klimaatverdrag (UNFCCC) · Kyoto-protocol
Maatregelen: adaptatie · CO2-afvang en -opslag · duurzame ontwikkeling · geo-engineering · klimaatneutraal · klimaatrechtspraak · koolstofput · mitigatie
Metingen: hockeystickcurve · Keelingcurve · Mauna Loa Observatorium · Ny-Ålesund · State of the Climate · temperatuurstijging in het noordpoolgebied · Wereld Meteorologische Organisatie
Onderzoek: algemeen circulatiemodel (ACM, GCM) · Climate Change Performance Index · Gaia-hypothese · IPCC-rapport 2014 · Lijst van klimaatwetenschappers · planetaire grenzen · RCP scenario's · Stern Review· Tellus Institute
Overheidsprogramma's: Deltaprogramma‎ · Sigmaplan · energiebox · klimaatbos · Nationaal emissieplafond · Nederlandse Emissieautoriteit · Energieakkoord
Controverse: Christopher Monckton · Climategate · controverse over de opwarming van de Aarde · Koch Industries
Sociale actie & media: An Inconvenient Truth · Dikketruiendag / Warmetruiendag · Earth Hour · Energy Survival · Klimaatactivist in de politiek (boek) · klimaatrechtvaardigheid · Live Earth · pooljaar (2007-2009) · vleesloze dag · klimaatbeweging