Koeberggroeve (Cadier en Keer)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kalksteen in de Koeberggroeve
De groeve in het landschap

De Koeberggroeve of Geologisch monument Groeve Koeberg is een Limburgse mergelgroeve en geologisch monument in de Nederlandse gemeente Eijsden-Margraten in Zuid-Limburg. De dagbouwgroeve ligt ten noordoosten van Cadier en Keer op de zuidelijke helling van de Koeberg, in het westen van het Plateau van Margraten.[1] Aan de zuidwestzijde van de groeve ligt het droogdal Sibbersloot. De groeve ligt in het gebied van Bemelerberg & Schiepersberg.

Op ongeveer 300 meter naar het noordwesten ligt de Bunderberggroeve en op ongeveer 200 meter naar het zuidoosten ligt de Julianagroeve.[2]

Geschiedenis[bewerken]

De groeve werd ontgonnen om kalksteen te delven voor het bemergelen van akkers en weilanden, voor bouwmateriaal en voor (gebrande) pleisterkalk.[3]

In 1939 werd door de gemeenteraad van Cadier en Keer besloten om bij de Koeberg een kalkoven te laten bouwen. De zachte mergel uit de Koeberggroeve bleek niet geschikt om te branden in de kalkoven en werd ten behoeve van de bereiding van kunstmest verkocht aan de Staatsmijnen. Uit de groeve kwamen ook harde brokken en die konden wel in de kalkoven gebrand worden. Deze gebrande kalk werd gebruikt als metselkalk, als pleisterkalk, als kalk voor het witten van gebouwen en als kalkbemesting voor akkers.[4]

Rond 1953 werd de kalkoven gesloten en daarna afgebroken.[4]

Geologie[bewerken]

Het gebied van Zuid-Limburg was in de periode van het Boven-Krijt een Krijtzee. In die periode werd hier uit de resten van de (kalk)skeletten van dieren een laag kalksteen opgebouwd. De afzettingen in de groeve zijn van boven naar beneden löss, Maasgrind (uit de Formatie van Beegden) en verschillende lagen kalksteen uit de Formatie van Maastricht. De zichtbare delen van de Formatie van Maastricht in de groeve zijn de Kalksteen van Emael, de Horizont van Romontbos, de Kalksteen van Schiepersberg, de Horizont van Schiepersberg, de Kalksteen van Gronsveld en de Horizont van Sint Pieter.[3]

Zie ook[bewerken]