Koen Crucke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koen Crucke
Kapsalon KC.jpg
Algemene informatie
Geboren 11 februari 1952
Land Vlag van België België
Werk
Beroep zanger, acteur, auteur
Zangstem Tenore Buffo
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Televisie

Koenraad Desiré Arthur ('Koen') Crucke (Ledeberg (Gent), 11 februari 1952) is een Vlaams zanger, acteur, auteur en politicus.

Biografie[bewerken]

Koen was van kinds af aan bezig met theater en televisie. Hij had de kelder van zijn ouders omgebouwd tot een televisiestudio en speelde presentator en zanger terwijl zijn vriendjes de camera hanteerden die gemaakt was van schoendozen waarin een lege huls van een toiletrolletje gekleefd was. Hij zong de populaire liedjes na van al wie toen succes had. Op school had hij maar één interesse: de lessen muziek van Meester Demeyere. Voor het eindexamen bestudeerde hij hoe Edith Piaf haar chansons bracht. Hij imiteerde haar en won de beste cijfers van de klas. Bij de zeescouts verbaasde hij zijn Franstalige vriendjes op een kamp in Wallonië met een recital van Piaf. Een accordeonist hoorde hem zingen en stelde hem voor aan Firmin Steyaert die destijds met een combo doorheen Vlaanderen toerde op feesten en amusementsavonden. Koen werd de vaste zanger van het orkest en bracht op zijn veertiende zijn eerste solo-single uit: "Dromen". Ondertussen was hij ingeschreven in de Gentse Kappersschool. Hij volgde opleiding tot kapper en werkte als leerling in diverse salons van de Stad.Hij ging drie jaar later les notenleer volgen aan het Koninklijk Conservatorium te Gent. Liane Soudan, de lerares, was begeesterd door zijn stem en liet hem auditeren in de Opera van Gent. Koen kreeg op zijn zeventiende als jongste solist van het huis een contract voor koor en kleine rollen. Een jaar later werd hij bevorderd tot eerste Tenore Buffo. Hij had na enkele jaren een vijftigtal rollen op zijn répertoire en speelde gemiddeld 150 voorstellingen per thetareseizoen onder de directie van Locufier, Lottigiers, Martelli, Vanden Broecke enz...

Operazanger[bewerken]

Koen was eerste tenor tenor buffo bij achtereenvolgens de Opera van Gent, Opera van Vlaanderen en de Vlaamse Opera. Bij de fusie van de Antwerpse en Gentse gezelschappen en het faillissement van de stichting verloor hij net zoals zijn collega-zangers, -zangeressen en -musici zijn vaste baan. In tegenstelling tot vele anderen weigerde Koen toen een wettelijke regeling maar verkoos om een nieuwe carrière te starten.

Televisie[bewerken]

Zo werd Crucke door de BRT opgemerkt. In een mum van tijd werd hij een televisiepersoonlijkheid. Hij was regelmatig te gast in diverse programma's en had zijn eigen show "Tijd voor Koen", waarin licht-klassieke muziek, opera en operette aan bod kwamen. Hij was onder andere ook een vast pannellid in het spelprogramma Zeg Eens Euh!. Daarnaast was hij regelmatig te gast in programma's bij ZDF (Duitsland), ORF (Oostenrijk), VARA, VPRO en tal van andere internationale televisiestations. Ook bij VRT-zender Radio 2 had hij zijn eigen show "Serenade".

Bij kinderen is Crucke bekend als kapper Alberto Vermicelli (Albert Vermeersch) in de tv-jeugdserie Samson en Gert.

Op 6 juni 2006 maakte Koen Crucke bekend dat hij wegens tijdgebrek en andere activiteiten niet langer aan de theatershows rond Samson en Gert kon deelnemen. Hij bleef echter een losse medewerker van Studio 100. In 2008 keerde hij als Alberto terug om tot op vandaag een vast personage in Samson en Gert te blijven. Er werd trouwens ook een bioscoopfilm rond het duo gemaakt waar hij in meespeelt, Hotel op Stelten.

In 2008 nam Koen Crucke deel aan het VTM-dansprogramma Sterren op de Dansvloer. Hij was tijdens het najaar te zien in een nieuwe productie van de Vlaamse Opera.

Politiek[bewerken]

Crucke was tijdens één legislatuur lid van de gemeenteraad van Gent voor de liberale partij VLD.

Privéleven[bewerken]

Op 26 maart 2004 trad hij in het huwelijk met manager Jan Gheysens, ondertussen al 45 jaar zijn levensgezel. Hij was een van de eerste Bekende Vlamingen die gebruik maakten van het toen net gelegaliseerde homohuwelijk. Zij hebben samen via legale weg een volwassen zoon geadopteerd. Dat was meteen de eerste adoptie in deze context in België.

Populaire Muziek[bewerken]

Koen bracht een hele reeks CD's uit onder het label van EMI, later Alora-Music en tegenwoordig CNR-Music. Hij werkt aan nieuw materiaal dat in 2018/2019 op de markt komt. Het gaat over full Cd's met Jean Blaute als producer, en licht-klassiek materiaal onder impuls van Dirk Brossé en Frank Van Laecke.

Theater[bewerken]

Crucke is ook bekend geworden door zijn monologen. Hij begon de reeks met Honger, een ludieke visie op afslanken en koken. Daarna volgde Cri-Cri, een dramatische kijk op het leven van een aftandse travestiet. In 2005 was hij te zien in Caruso, een vrije bewerking van het leven van de beroemde tenor Enrico Caruso.

Crucke speelt ook mee in grote musicalproducties. Hij was onder andere te zien in de Vlaamse versie van Beauty & the Beast. Glen Casale (Broadway-regisseur) zag Crucke aan het werk en loofde hem voor zijn professionaliteit. In een interview met de krant De Standaard noemde Casale hem wereldwijd de beste vertolker van Maurice in die musical.

Van november 2007 tot maart 2008 speelde Crucke de rol van de koning in de musical Assepoester, eerst op Nederlandse bodem in de Efteling, daarna in de Stadsschouwburg Antwerpen. Hij ontving in 2008 voor deze rol de Musicalaward voor beste acteur/zanger in een bijrol.

Vanaf september 2008 speelde en zong hij de rol van Max Detweiler in The Sound of Music. Deze productie van V&V Entertainment in samenwerking met het Efteling Theater liep tot juli 2009 in Nederland, kwam daarna naar Vlaanderen en keerde vervolgens terug naar Nederland. In 2010 werd de tournee ten slotte afgesloten met een reeks voorstellingen in Vlaanderen. Koen speelde 600 keer Oom Max in deze productie.

Sinds jaren brengt hij van tijd tot tijd samen met minister van staat en oud-NAVO-secretaris-generaal Willy Claes, in diens hoedanigheid als pianist, een licht, gemengd liedjesprogramma dat bijzonder geliefd is bij het publiek.

Bij amateurgezelschap "Het Belcantogezelschap van Sint-Niklaas" speelde Koen Crucke in 2010 mee in de operette Im Weissen Rössl en in 2012 in de operette Een Nacht in Venetië (Eine Nacht in Venedig). Hij speelde ook diverse rollen in musicals zoals 'Alice in Wonderland', in 3D, met K3. Momenteel speelt en zingt hij rollen in de producties van Minth, een jong gezelschap uit Brasschaat dat hedendaagse versies brengt van operette en musical. Hij werkt het liefst samen met regisseur Frank Van Laecke met wie hij de verruiming van het operavak ervaart als een nieuw gegeven voor de toekomst.

Koen toert langs de Culturele centra met het bijzonder populaire programma "Brasserie Nostalgie" waarin hij samen met Margriet Hermans populaire muziek brengt, doorspekt met humor, conférences en heel veel leuke verhalen.

Hij heeft in Luk De Bruyker (Pierke Pierlala) een schitterende collega ontdekt met wie hij sedert de Gentse Feesten 2017 een nieuw programma samenstelde, doorspekt van poëzie en muziek met betrekking tot Gent en de Gentse ziel.

Boeken en columns[bewerken]

In 2002 en 2007 bracht hij een boek uit over de diëten waarmee hij zo'n 50 kilo afviel. Zijn ervaringen hierover bundelde hij in het in België bijzonder populaire boek 33 kilo later. Hij schreef acht boeken over gezonde keuken. In totaal werden hiervan meer dan 250.000 exemplaren verkocht. Titels: "33 Kilo later", "De Kilo's onder controle" (World Cookbook Award 2002), "Koen en de Kookkids" (bekroond tot beste kinderkookboek van Nederland), "Heerlijk Grieks", "Heerlijk Italiaans", "Heerlijk Spaans", "De geheime adresjes van Koen Crucke". In September 2017 komt een nieuw boek van zijn hand in Vlaanderen en Nederland. in "Verhalen uit het Kapsalon" geeft hij een bloemlezing van de grote en kleine menselijke verhalen die kappers te horen krijgen van hun klanten.

Op verzoek van Uitgeverij De Eenhoorn schreef hij het boek Oooh van Opera, dat als steun kon fungeren bij muzieklessen over de lyrische kunst bedoeld voor kinderen vanaf 8 jaar. Het boek geeft informatie over het maken van operavoorstellingen, over de werking van een operahuis en over de inhoud van enkele operawerken waarin kinderen voorkomen. Het boek werd met enthousiasme onthaald door de internationale operagemeenschap en werd vertaald naar het Engels, Duits, Italiaans, Koreaans en Frans.

Hij schreef tijdens de jaren negentig ook columns voor Panorama/De Post en Flair.

Musicals en operettes[bewerken]

Trivia[bewerken]

Hij is sinds twee jaar vast jurylid voor de audities van de Ketnet-musical.

Externe links[bewerken]