Koko Petalo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Koko Petalo in 1976

Koos Petalo (ook wel Koko Petalo of Koka Petalo) (29 augustus 1942[1]Amsterdam, 11 april 1996) was een Nederlandse Roma en belangenbehartiger van Roma en Sinti (ook wel zigeuners genoemd). Hij had de bijnaam "zigeunerkoning".

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

In de Tweede Wereldoorlog kwam de familie Petalo in 1944 terecht in Kamp Westerbork om naar een van de Duitse vernietigingskampen gestuurd te worden. De Petalo's werden echter vrijgelaten omdat de Duitsers dachten dat de Petalo's de Guatemalteekse nationaliteit hadden omdat de Petalo's daar enige tijd gewoond hadden. Guatemala was destijds een bondgenoot van de asmogendheden.[2]

Petalo volgde op 20-jarige leeftijd Fernando Westhiner op als zigeunervoorman in Nederland. Vooral in de tweede helft van de jaren zeventig kwam Petalo veel in de media in verband met de strijd om standplaatsen voor woonwagens en verblijfsvergunningen van Roma en Sinti. Hij was bestuurslid van de Stichting ROM, een belangenorganisatie voor zigeuners. Ook was Petalo initiatiefnemer voor een monument voor in de Tweede Wereldoorlog omgekomen Roma en Sinti. Dit monument, het Zigeunermonument Hel en vuur, werd in 1978 op het Museumplein in Amsterdam geplaatst. Petalo kwam diverse malen in botsing met plaatselijke autoriteiten over standplaatsen voor zijn woonwagens; o.a. in Haarlem, Amstelveen en Rotterdam waren er problemen.[bron?]

De naam van Petalo en zijn familie werd echter ook in verband gebracht met oplichtings- en afpersingspraktijken. Petalo zelf werd in 1986 tot vier jaar cel veroordeeld wegens oplichting van verzekeringsmaatschappijen.

Toen de gemeente Sluis in West-Zeeuwsvlaanderen een koper zocht voor "het kasteeltje", te groot als gezinswoning, te klein voor bedrijvigheid, meldde de heer Petalo zich namens de Roma en Sinti-gemeenschap aan als koper. Er zouden "zigeunerfamilies" gevestigd worden. Daar wilde de gemeenteraad niet aan. In De Stem van 27 oktober 1983[3] lezen we dat de gemeente, inmiddels samengegaan met Aardenburg, er een rechtszaak aan heeft gewijd, en deze heeft gewonnen. De Petalo's mochten als koper geweerd worden.

In 1993 deed Petalo nog van zich spreken door bij de behandeling van de Vreemdelingenwet VVD-woordvoerder Jan-Kees Wiebenga vanaf de publieke tribune van de Tweede Kamer voor "racist" uit te maken. Hij werd daarop luid tierend door de beveiligingsdienst van de Tweede Kamer van de tribune verwijderd.[4]

Petalo overleed in 1996 op 53-jarige leeftijd in het VU-ziekenhuis in Amsterdam en werd op 13 april 1996 begraven in het familiegraf op begraafplaats De Nieuwe Ooster in Amsterdam.[5]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Koko Petalo van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.