Kruk (hulpmiddel)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elleboogkruk

Krukken zijn geneeskundige hulpmiddelen die gebruikt worden als iemand gewond is aan zijn been of benen, of als zijn benen geen gewicht mogen of kunnen dragen.

Soorten[bewerken]

Er bestaan verschillende soorten krukken. De meest voorkomende krukken hebben een steun voor de onderarm, deze heten een elleboogkruk. Met deze krukken is het tijdens het lopen bijna niet mogelijk iets in de handen te houden. Er zijn ook krukken die tot onder de oksels komen, of krukken waarbij het gewonde been bij de knie kan rusten op de kruk. Deze laatste soort geeft ook meer vrijheid aan de handen. Het nadeel ervan is grotere druk op de zenuwvlecht in de oksel tijdens het lopen.

Gebruik van de elleboogkruk[bewerken]

Er zijn verschillende manieren om te stappen met krukken. Bij de klassieke krukken met onderarmsteun worden de krukken eerst naar voor geplaatst. Wanneer één van de beide benen absoluut niet mag worden belast, beweegt men daarna beide benen naast elkaar naar voren. Het gewicht komt dan op de gezonde voet. Wanneer het gewonde been al enigszins mag worden belast, beweegt men dat been samen met de krukken naar voren. De persoon verlegt zijn gewicht naar de krukken en zet zijn gezonde voet dan naar voren. Dan lijkt het al veel meer op gewoon lopen.

Symboliek[bewerken]

In de iconografie is een kruk het symbool van ouderdom of van de kreupelen. Ook wel als zinnebeeld van degenen die voor hen zorgen.[1] Een kruk is het attribuut van Vadertje Tijd en Saturnus. De manke god Vulcanus wordt soms afgebeeld met een kruk. In de christelijke kunst is een kruk het attribuut van Antonius de Grote, Johannes Gualbertus en Romualdus.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Hall, J. (2000). Hall's Iconografisch Handboek. Leiden: Primavera Pers. ISBN 9074310052