Ku (kana)

く in hiragana of ク in katakana (Hepburn: ku) zijn Japanse kana die elk voor één mora staan, ze staan beide voor één consonant en één vocaal: /kɯ/. In de gojūon nemen de kana de tweede positie in de カ行 [ka-gyō], met als voorganger き/キ opvolger け/ケ.

Streepvolgorde

Streepvolgorde van く	Streepvolgorde van ク
Streepvolgorde van de hiragana く, deze wordt geschreven met één streep.	Streepvolgorde van de katakana ク, deze wordt geschreven met twee strepen.

Herkomst

De hiragana-kana is ontleend aan de sōsho-stijl-karakter: 久

De katakana-kana is ontleend aan het man'yōgana-karakter: 久

• De hiragana-kana: く is ontleend aan: 久.
• De katakana-kana: ク is ontleend aan: 久.

Dakuten : ぐ en グ

く en ク met dakuten, ぐ en グ, worden getranslitereerd als: gu [gɯ]. De dakuten is een Japans diakritisch teken dat een stemloze medeklinker stemhebbend maakt, dit verschijnsel is vaak een gevolg van rendaku.

Het Japanse syllabarium

In onderstaande tabel staat het traditionele Japanse syllabarium, bekend als gojūon. Elke 'lettergreep' in de gojūon is ook een mora. Elke mora kan worden geschreven met een hiragana- of een katakana-karakter.

Gojūon in hiragana en katakana

	Gyō
n	w	r	y	m	h	n	t	s	k	•		Dan
ん / ン	わ / ワ	ら / ラ	や / ヤ	ま / マ	は / ハ	な / ナ	た / タ	さ / サ	か / カ	あ / ア	a
n	wa	ra	ya	ma	ha	na	ta	sa	ka	a
	ゐ / ヰ	り / リ	X	み / ミ	ひ / ヒ	に / ニ	ち / チ	し / シ	き / キ	い / イ	i
	wi	ri		mi	hi	ni	chi	shi	ki	i
	X	る / ル	ゆ / ユ	む / ム	ふ / フ	ぬ / ヌ	つ / ツ	す / ス	く / ク	う / ウ	u
		ru	yu	mu	fu	nu	tsu	su	ku	u
	ゑ / ヱ	れ / レ	X	め / メ	へ / ヘ	ね / ネ	て / テ	せ / セ	け / ケ	え / エ	e
	we	re		me	he	ne	te	se	ke	e
	を / ヲ	ろ / ロ	よ / ヨ	も / モ	ほ / ホ	の / ノ	と / ト	そ / ソ	こ / コ	お / オ	o
	wo	ro	yo	mo	ho	no	to	so	ko	o

Zie ook

• Kana (Japans)
• Hiragana
• Katakana
• Gojūon
• Yōon
• Mora (taalkunde)