Kustskinken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kustskinken
Emoia atrocostata, exemplaar uit Sarawak, Maleisië.
Emoia atrocostata, exemplaar uit Sarawak, Maleisië.
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Squamata (Schubreptielen)
Onderorde:Lacertilia (Hagedissen)
Familie:Scincidae (Skinken)
Onderfamilie:Eugongylinae
Geslacht
Emoia
Gray, 1845
Afbeeldingen Kustskinken op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Kustskinken op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Kustskinken[1] (Emoia) zijn een geslacht van hagedissen uit de familie skinken. De soorten komen voor in zuidelijk Azië, Australië en Oceanië.[2]

Naam en indeling[bewerken]

De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edward Gray in 1845. Veel soorten behoorden eerder tot het niet langer erkende geslacht Mocoa en later tot Lygosoma.

Er zijn 77 verschillende soorten, inclusief de pas in 2012 wetenschappelijk beschreven soorten Emoia mokolahi en Emoia oriva.[3] Van veel soorten zijn ondersoorten bekend die afwijken in uiterlijk en verspreidingsgebied.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Kustskinken hebben een typisch skinkachtig, langwerpig lichaam met gladde schubben en een lange staart. De voor- en achterpoten zijn goed ontwikkeld en hebben vijf vingers aan de voorpoten en vijf tenen aan de achterpoten.

De snuit is meestal langwerpig van vorm en dorsaal afgeplat. De oogleden zijn beweegbaar, in het onderste ooglid is een doorzichtig venster aanwezig zodat de skinken met gesloten ogen toch kunnen zien.[2]

Levenswijze[bewerken]

Alle soorten zijn terrestrisch en leven op de bodem, de skinken jagen overdag en schuilen 's nachts onder stenen en in de strooisellaag. Het voedsel bestaat uit kleine ongewervelden zoals insecten. Alle soorten zijn eierleggend; de vrouwtjes zetten per keer twee eieren af op de bodem.

Verspreiding en habitat[bewerken]

Kustskinken komen voor in delen van het continent Australië en zijn daarnaast te vinden in grote delen van Zuidoost-Azië. De hagedissen komen voor in de landen Australië, Fiji, Filipijnen, Indonesië, Maleisië, Papoea-Nieuw-Guinea, de Salomonseilanden en Vietnam. Daarnaast hebben verschillende soorten zich verspreid naar eilanden in Oceanië, zoals de Carolinen, de Marshalleilanden, en eilanden behorend tot Micronesië. Vermoedelijk hebben de hagedissen zich op deze afgelegen eilanden gevestigd door mee te liften op drijvende planten.[1]

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan 65 soorten een beschermingsstatus toegewezen. De meeste soorten (40) worden beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC). Van negen soorten zijn onvoldoende gegevens bekend en deze skinken hebben de status 'onzeker' (Data Deficient of DD), en één soort wordt geclassificeerd als 'gevoelig' (Near Threatened of NT). Vier soorten worden gezien als 'kwetsbaar' (Vulnerable of VU), negen soorten als 'bedreigd' (Endangered of EN) en één soort (Emoia slevini) wordt gezien als 'ernstig bedreigd' (Critically Endangered of CR).

De kustskink Emoia nativitatis tenslotte wordt beschouwd als uitgestorven. Exemplaren van deze soort kwamen ooit in grote getale voor op Christmaseiland maar zijn voor het laatst in het wild gezien in 2010 en in 2014 stierf het laatst bekende exemplaar in gevangenschap.[4]

Soorten[bewerken]

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur(s) en het verspreidingsgebied.

Naam Auteur Verspreidingsgebied
Emoia adspersa Steindachner, 1870 Samoa, Tuvalu, Tokelau, Tonga, Fiji
Emoia aenea Brown & Parker, 1985 Papoea-Nieuw-Guinea, Indonesië (Irian Jaya)
Emoia aneityumensis Medway, 1974 Vanuatu
Emoia arnoensis Brown & Marshall, 1953 Carolinen, Marshalleilanden, Nauru, Micronesië
Emoia atrocostata Lesson, 1830 Australië en delen van zuidelijk Azië
Emoia aurulenta Brown & Parker, 1985 Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia battersbyi Procter, 1923 Papoea-Nieuw-Guinea, Indonesië (Irian Jaya)
Emoia baudini Duméril & Bibron, 1839 Indonesië
Emoia bismarckensis Brown, 1983 Bismarck-archipel, Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia boettgeri Sternfeld, 1918 Carolinen, Marshalleilanden, Micronesië
Emoia bogerti Brown, 1953 Indonesië (Irian Jaya)
Emoia brongersmai Brown, 1991 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia caeruleocauda De Vis, 1892 Filipijnen, Indonesië, Maleisië, Nieuw-Caledonië, verschillende eilandgroepen zoals Micronesië
Emoia callisticta Peters & Doria, 1878 Indonesië (Irian Jaya)
Emoia campbelli Brown & Gibbons, 1986 Fiji
Emoia coggeri Brown, 1991 Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia concolor Duméril, 1851 Fiji
Carolinaskink
(Emoia cyanogaster)
Lesson, 1830 Papoea-Nieuw-Guinea, verschillende eilandgroepen in zuidelijk Azië
Emoia cyanura Lesson, 1826 Fiji, Indonesië, Papoea-Nieuw-Guinea, verschillende eilandgroepen in zuidelijk Azië
Emoia cyclops Brown, 1991 Indonesië (Irian Jaya, Nieuw-Guinea)
Emoia digul Brown, 1991 Indonesië (Irian Jaya)
Emoia erronan Brown, 1991 Vanuatu
Emoia flavigularis Schmidt, 1932 Papoea-Nieuw-Guinea, Salomonseilanden
Emoia guttata Brown & Allison, 1986 Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia impar Werner, 1898 Fiji en vele omliggende eilanden, Verenigde Staten (Hawaï, geïntroduceerd)
Emoia irianensis Brown, 1991 Indonesië (Irian Jaya)
Emoia isolata Brown, 1991 Salomonseilanden
Emoia jakati Kopstein, 1926 Indonesië en verschillende omliggende eilanden
Emoia jamur Brown, 1991 Indonesië (Irian Jaya)
Emoia kitcheneri How, Durrant, Smith & Saleh, 1998 Indonesië (Sumba)
Emoia klossi Boulenger, 1914 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia kordoana Meyer, 1874 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea en verschillende omliggende eilanden
Emoia kuekenthali Boettger, 1895 Indonesië, Papoea-Nieuw-Guinea (Bismarck-archipel)
Emoia laobaoense Bourret, 1937 Vietnam
Emoia lawesi Günther, 1874 Niue, Samoa, Tonga
Emoia longicauda Macleay, 1877 Australië (Queensland), Papoea-Nieuw-Guinea (Bismarck-archipel), Indonesië (Irian Jaya
Emoia loveridgei Brown, 1953 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia loyaltiensis Roux, 1913 Loyaliteitseilanden
Emoia maculata Brown, 1954 Salomonseilanden
Emoia maxima Brown, 1953 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia mivarti Boulenger, 1887 Admiraliteitseilanden, Irian Jaya, Bismarck-archipel
Emoia mokolahi Zug, Ineich, Pregill & Hamilton, 2012 Tonga
Emoia mokosariniveikau Zug & Ineich, 1995 Fiji
Emoia montana Brown, 1991 Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia nativittatis Boulenger, 1887 Christmaseiland
Emoia nigra Jacquinot & Guichenot, 1853 Salomonseilanden, Vanuatu, Fiji, Tonga Samoa, Loh, Tegua, Hiw, Papoea-Nieuw-Guinea, Vanuatu
Emoia nigromarginata Roux, 1913 Vanuatu
Emoia obscura De Jong, 1927 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia oribata Brown, 1953 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia oriva Zug, 2012 Fiji
Emoia pallidiceps De Vis, 1890 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea, Bismarck-archipel
Emoia paniai Brown, 1991 Indonesië (Irian Jaya)
Emoia parkeri Brown, Pernetta & Watling, 1980 Fiji
Emoia physicae Duméril & Bibron, 1839 Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia physicina Duméril & Bibron, 1839 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia ponapea Kiester, 1982 Carolinen, Micronesië
Emoia popei Brown, 1953 Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia pseudocyanura Brown, 1991 Papoea-Nieuw-Guinea, Salomonseilanden
Emoia pseudopallidiceps Brown, 1991 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia reimschiisseli Tanner, 1950 Indonesië
Emoia rennellensis Brown, 1991 Salomonseilanden
Emoia ruficauda Taylor, 1915 Filipijnen, mogelijk Indonesië
Emoia rufilabialis McCoy & Webber, 1984 Salomonseilanden
Emoia samoensis Duméril, 1851 Samoa, Cookeilanden
Emoia sanfordi Schmidt & Burt, 1930 Vanuatu
Emoia schmidti Brown, 1954 Salomonseilanden
Emoia similis Dunn, 1927 Indonesië
Emoia slevini Brown & Falanruw, 1972 Marianen
Emoia sorex Boettger, 1895 Indonesië
Emoia submetallica Macleay, 1877 Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia taumakoensis McCoy & Webber, 1984 Salomonseilanden
Emoia tetrataenia Boulenger, 1895 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia tongana Werner, 1899 Samoa
Emoia tropidolepis Boulenger, 1914 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea
Emoia trossula Brown & Gibbons, 1986 Fiji
Emoia tuitarere Zug, Hamilton & Austin, 2012 Cookeilanden
Emoia veracunda Brown, 1953 Indonesië (Irian Jaya), Papoea-Nieuw-Guinea

Bronvermelding[bewerken]