Lacunaritie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Lacunaritie wordt in de meetkunde gebruikt om fractals, die dezelfde fractale dimensie hebben en toch anders ogen, te onderscheiden. De term lacunaritie is geïntroduceerd door Mandelbrot[1] en komt van het Latijnse woord lacuna, dat "gat" betekent. Ruwweg kan gezegd worden dat de lacunaritie groter wordt naarmate de hoeveelheid en grootte van de gaten toeneemt.

De lacunaritie kan berekend worden aan de hand van de glijdende box methode en wordt dan gegeven als functie van de box-grootte:

Hier is het aantal gevulde punten in de box en de (genormaliseerde) frequentieverdeling van voor verschillende box-groottes.

Lacunaritie wordt toegepast in de ecologie, beeldverwerking en andere, vooral wetenschappelijke gebieden.

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. (en) Mandelbrot, B.B. 1983. The Fractal Geometry of Nature. W.H. Freeman, New York.