Land van Turnhout

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het Land van Turnhout is een historisch land dat de stad Turnhout en de omliggende dorpen omvatte en deel uitmaakte van het Hertogdom Brabant.

Het land omvatte de volgende plaatsen: Turnhout, Oud-Turnhout, Arendonk, Gierle, Lille, Wechelderzande, Vlimmeren, Beerse, Vosselaar, Ravels, Merksplas, Baarle-Hertog, Poppel en Weelde.

Het gebied bestond voor een groot deel uit gemene gronden, verdeeld over zes vroentes, en ook in 1834 bestond nog 55 % van de oppervlakte uit heide, tegenover 20 % akkers, 4 % weide, 5 % hooiland, en 11 % bos.

Geschiedenis[bewerken]

Het land is ontstaan omstreeks 1356, toen Hertog Jan III van Brabant stierf en de schatkist uitgeput was door de vele oorlogen die hij had moeten voeren. Zijn dochter, Maria van Brabant, kon bij haar huwelijk in 1347 slechts de helft van haar bruidsschat betalen en kreeg daarom het Land van Turnhout in pand, om het in 1356 als erfelijk leen te ontvangen, daar ze zich afzijdig had gehouden in de Brabantse Successieoorlog.

Het bestuur bestond uit een hoogschout, meestal de schout van Turnhout, en een rentmeester die optrad in naam van de Heer van Turnhout. Dit was meestal de Hertog van Brabant, maar het kon ook een leenman van deze hertog zijn.

Het Land van Turnhout hield als zodanig op te bestaan in de Franse tijd, toen het ancien régime opgeheven werd en er departementen werden ingesteld. Uiteindelijk werd het een onderdeel van de provincie Antwerpen.

Externe bron[bewerken]