Landheer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een landheer is een bezitter van een overerfelijk landgoed.

De term landheer stamt uit de Oudheid. Het woord landsheer is afkomstig van het Middelnederlandse woord lanthere, hetgeen betekent: vorst, heer, landheer, landeigenaar. In die zin is het dus te verklaren als bijnaam voor een persoon met veel grondeigendom.

Een landheer is een persoon die in staat is om van de opbrengst van zijn land te leven maar deze niet zelf bewerkt. Hiervoor heeft hij landarbeiders, pachtboeren of een meier in dienst. Een landheer kan zowel van adellijke als van burgerlijke en zelfs boerenkomaf zijn.