Landsdeel (Nederland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een landsdeel is bij de territoriale indeling van Nederland een regionale groepering van provincies. De indeling in landsdelen vormt niveau 1 van de Europese NUTS-indeling, geldig vanaf 1 januari 2021. Het betreft hier sociaal-economische eenheden, in grootte staande tussen het rijk en de provincies in. Ze hebben alleen statistische, geen bestuurlijke betekenis. Ze zijn ingevoerd om over heel Europa vergelijkbare regio’s te hebben, waardoor Europese statistieken regionaal goed vergelijkbaar zijn.[1] Op dit niveau moet het inwonertal in principe liggen tussen drie en zeven miljoen per regio. De Europese Unie telt op dit niveau 104 van zulke eenheden. [2]

De twaalf provincies van Nederland worden op het NUTS-1-niveau in vier landsdelen gegroepeerd, te weten: Noord-Nederland, Oost-Nederland, West-Nederland en Zuid-Nederland.

NUTS 1-gebieden in de Europese Unie (2007)
Landsdelen van Nederland (NUTS 1-gebieden)
Provincies van Nederland (NUTS 2-gebieden)
NL1

Noord-Nederland

NL 11 Groningen
NL 12 Friesland
NL 13 Drenthe

Noord-Nederland-Position.png
NL2

Oost-Nederland

NL 21 Overijssel
NL 22 Gelderland
NL 23 Flevoland

Locatormap NL NUTS2.png
NL3

West-Nederland

NL 31 Utrecht
NL 32 Noord-Holland
NL 33 Zuid-Holland
NL 34 Zeeland

Locatormap NL NUTS3.png
NL4

Zuid-Nederland

NL 41 Noord-Brabant
NL 42 Limburg

Locatormap NL NUTS4.png

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. NUTS-1-regio's, [1]
  2. NUTS background, [2]

Bronnen[bewerken | brontekst bewerken]

CBS [3]
Eurostat NUTS 2021 classification [4]