Lange Smeestraat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lange Smeestraat
De Lange Smeestraat gezien vanaf de Smeebrug
Geografische informatie
Locatie       Utrecht
Lengte ca. 200 meter
Algemene informatie
Aangelegd in uiterlijk ca. 1300
Genoemd naar smeden
Bestrating klinkers
Bebouwing huizen/ winkels/ verzorgingstehuis

De Lange Smeestraat is een straat in het centrum van de Nederlandse stad Utrecht.

Ze begint bij de Smeebrug over de Oudegracht en eindigt zo'n 200 meter verder bij de Bartholomeusbrug over de Stadsbuitengracht. Halverwege de straat kruist de Springweg.

Anno 2013 bevinden zich in de Lange Smeestraat 17 monumenten. Opvallende gebouwen zijn onder meer het Bartholomeïgasthuis en het hoekpand Oudegracht 279 dat voorzien is van een pothuis. Niet meer bestaand is de Smeetoren.

De Lange Smeestraat bestond reeds omstreeks 1300.[1] Volgens de 19e-eeuwse historicus Nicolaas van der Monde werd de straat ook wel onder meer Oude Smeesteeg genoemd ter onderscheid van de Korte Smeestraat aan de andere kant van de Smeebrug.[2]

Noten[bewerken | brontekst bewerken]

  1. R.E. de Bruin et al. (red.), 'Een paradijs vol weelde'. Geschiedenis van de stad Utrecht, Matrijs, Utrecht, 2000, blz. 140, ISBN 9053451757.
  2. N. van der Monde, Geschied- en oudheidkundige beschrijving van de pleinen, straten, stegen, waterleidingen, wedden, putten en pompen der stad Utrecht etc. - deel 1, 1844, blz. 308.
Zie de categorie Lange Smeestraat van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.