Laura Dahlmeier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Laura Dahlmeier
Porträts bei der Olympia-Einkleidung München 2018 (Martin Rulsch) 48.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Laura Dahlmeier
Geboortedatum 22 augustus 1993
Geboorteplaats Garmisch-Partenkirchen
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitsland
Lengte 1,62 m
Gewicht 52 kg
Sportieve informatie
Discipline Biatlon
Olympische Spelen 2014, 2018
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Sport

Laura Dahlmeier (Garmisch-Partenkirchen, 22 augustus 1993) is een Duits biatlete. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

Carrière[bewerken]

Dahlmeier maakte haar wereldbekerdebuut in het seizoen 2012/2013. Ze won enkele wereldbekerwedstrijden in de 4x6 km estafette. In 2014 nam Dahlmeier een eerste keer deel aan de olympische winterspelen. Ze eindigde 13e op het individuele nummer, 30e in de achtervolging en 46e op de sprint. Met haar landgenotes werd ze 11e op de 4x6 km estafette. Op 7 februari 2015 behaalde ze haar eerste overwinning in een wereldbekerwedstrijd door winst op de 7,5 km sprint in Nové Město na Moravě.

Tijdens de Wereldkampioenschappen biatlon 2015 in Kontiolahti behaalde Dahlmeier samen met Franziska Preuß, Vanessa Hinz en Franziska Hildebrand de wereldtitel op de 4x6 km estafette. Op de wereldkampioenschappen biatlon 2016 in Oslo werd de Duitse wereldkampioene op de 10 kilometer achtervolging. Daarnaast veroverde ze de zilveren medaille op de 12,5 kilometer massastart en de bronzen medaille op zowel de 15 kilometer individueel als de 7,5 kilometer sprint. Op de 4x6 km estafette legde ze samen met Franziska Preuß, Franziska Hildebrand en Maren Hammerschmidt beslag op de bronzen medaille.

Op de Wereldkampioenschappen biatlon 2017 in Hochfilzen behaalde Dahlmeier maar liefst 5 wereldtitels. Enkel op de sprint moest Dahlmeier tevreden zijn met de zilveren medaille, achter Gabriela Koukalová. Dahlmeier domineerde ook het ganse seizoen 2016/2017 in de wereldbeker met eindwinst in de algemene wereldbeker als resultaat. Ook in het individuele nummer en de achtervolging won ze het eindklassement in de wereldbeker. In het eindklassement van de sprint en de massastart moest ze de zege laten aan Gabriela Koukalová.

Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang veroverde Dahlmeier de gouden medaille op de sprint en op de achtervolging.

Op vrijdag 17 mei 2019 maakte zij bekend met onmiddellijke ingang te stoppen. Ze had al haar doelen bereikt en was vooral opgelucht dat ze nu kon gaan en staan waar ze wilde zonder dat te moeten melden (in verband met anti-dopingvoorschriften).

Resultaten[bewerken]

Olympische Spelen[bewerken]

Jaar Plaats Resultaten
2014 Vlag van Rusland Sotsji 11e 4×6 km estafette
13e 15 km individueel
30e 10 km achtervolging
46e 7,5 km sprint
DSQ Gemengde estafette
2018 Vlag van Zuid-Korea Pyeongchang Goud 7,5 km sprint
Goud 10 km achtervolging
Brons 15 km individueel

Wereldkampioenschappen[bewerken]

Jaar Plaats Resultaten
2013 Vlag van Tsjechië Nové Město 5e 4x6 km estafette
2015 Vlag van Finland Kontiolahti 6e 15 km individueel
4e 7,5 km sprint
Zilver 10 km achtervolging
7e 12,5 km massastart
Goud 4x6 km estafette
2016 Vlag van Noorwegen Oslo Brons 15 km individueel
Brons 7,5 km sprint
Goud 10 km achtervolging
Zilver 12,5 km massastart
Brons 4x6 km estafette
2017 Vlag van Oostenrijk Hochfilzen Goud 15 km individueel
Zilver 7,5 km sprint
Goud 10 km achtervolging
Goud 12,5 km massastart
Goud 4x6 km estafette
Goud gemengde estafette

Wereldbeker[bewerken]

Eindklasseringen
Seizoen Algemeen Individueel Sprint Achtervolging Massastart
2012/2013 35e - 32e 36e 29e
2013/2014 15e 12e 23e 14e 15e
2014/2015 8e 8e 8e 4e 12e
2015/2016 6e 10e 9e 5e Brons
2016/2017 Goud Goud Zilver Goud Zilver
2017/2018 4e - 4e Brons Zilver
Wereldbekerzeges
Nr. Datum Plaats Onderdeel
Individueel
1. 7 februari 2015 Vlag van Tsjechië Nové Město na Moravě 7,5 km sprint
2. 22 maart 2015 Vlag van Rusland Chanty-Mansiejsk 12,5 km massastart
3. 12 december 2015 Vlag van Oostenrijk Hochfilzen 10 km achtervolging
4. 19 december 2015 Vlag van Slovenië Pokljuka 10 km achtervolging
5. 9 januari 2016 Vlag van Duitsland Ruhpolding 10 km achtervolging
6. 10 januari 2016 Vlag van Duitsland Ruhpolding 12,5 km massastart
7. 6 maart 2016 Vlag van Noorwegen Oslo (WK) 10 km achtervolging
8. 30 november 2016 Vlag van Zweden Östersund 15 km individueel
9. 9 december 2016 Vlag van Slovenië Pokljuka 7,5 km sprint
10. 10 december 2016 Vlag van Slovenië Pokljuka 10 km achtervolging
11. 19 januari 2017 Vlag van Italië Antholz 15 km individueel
12. 12 februari 2017 Vlag van Oostenrijk Hochfilzen (WK) 10 km achtervolging
13. 16 februari 2017 Vlag van Oostenrijk Hochfilzen (WK) 15 km individueel
14. 19 februari 2017 Vlag van Oostenrijk Hochfilzen (WK) 12,5 km massastart
15. 2 maart 2017 Vlag van Zuid-Korea Pyeongchang 7,5 km sprint
16. 4 maart 2017 Vlag van Zuid-Korea Pyeongchang 10 km achtervolging
17. 11 maart 2017 Vlag van Finland Kontiolahti 7,5 km sprint
18. 16 december 2017 Vlag van Frankrijk Annecy-Le Grand-Bornand 10 km achtervolging
19. 20 januari 2018 Vlag van Italië Antholz 10 km achtervolging
Estafettes
1. 10 maart 2013 Vlag van Rusland Sotsji 4x6 km estafette
2. 12 december 2013 Vlag van Frankrijk Annecy-Le Grand-Bornand 4x6 km estafette
3. 8 januari 2014 Vlag van Duitsland Ruhpolding 4x6 km estafette
4. 25 januari 2015 Vlag van Italië Antholz 4x6 km estafette
5. 13 maart 2015 Vlag van Finland Kontiolahti (WK) 4x6 km estafette
6. 11 december 2016 Vlag van Slovenië Pokljuka 4x6 km estafette
7. 12 januari 2017 Vlag van Duitsland Ruhpolding 4x6 km estafette
8. 22 januari 2017 Vlag van Italië Antholz 4x6 km estafette
9. 9 februari 2017 Vlag van Oostenrijk Hochfilzen (WK) Gemengde estafette
10. 17 februari 2017 Vlag van Oostenrijk Hochfilzen (WK) 4x6 km estafette
11. 10 december 2017 Vlag van Oostenrijk Hochfilzen 4x6 km estafette
12. 13 januari 2018 Vlag van Duitsland Ruhpolding 4x6 km estafette

Externe links[bewerken]