Le Goût des autres

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Le Goût des autres
Regie Agnès Jaoui
Producent Christian Bérard
Charles Gassot
Scenario Agnès Jaoui
Jean-Pierre Bacri
Hoofdrollen Jean-Pierre Bacri
Anne Alvaro
Alain Chabat
Muziek Jean-Charles Jarrel
Montage Hervé de Luze
Cinematografie Laurent Dailland
Première 2000
Genre tragikomedie
Speelduur 112 minuten
Taal Frans
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Budget € 9 020 000
Opnamelocaties Rouen
Aantal bezoekers 3 859 151 (Frankrijk)
Gewonnen prijzen 5 : 4 Césars : César voor beste film, Césars voor beste actrice in een bijrol (Anne Alvaro), beste acteur in een bijrol (Gérard Lanvin) en beste scenario. Premi David di Donatello voor beste buitenlandse film.
Overige nominaties 6 : 5 voor de Césars (2001) : voor de César voor beste regisseur, de César voor beste acteur, de Césars voor beste actrice in een bijrol (Agnès Jaoui), beste acteur in een bijrol (Alain Chabat) en beste montage. Voor de Oscar voor Beste Niet-Engelstalige film (2001).
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Le Goût des autres is een Franse film van Agnès Jaoui die werd uitgebracht in 2000.

In 2000 was deze tragikomische praatfilm, na Taxi 2, de Franse film die het het best deed aan de Franse kassa.

Samenvatting[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Jean-Jacques Castella is een bedrijfsleider die een beetje uitgekeken is op zijn vrouw Angélique. Op een avond woont hij, uit pure sociale verplichting, een toneelstuk bij. Hoewel hij weinig kaas heeft gegeten van cultuur en al even weinig voeling heeft met de toneelwereld wordt hij erg aangesproken door de tekst én door de hoofdactrice.

Ten gevolge van een belangrijk internationaal contract ziet hij zich genoodzaakt een cursus Engels te volgen. Groot is zijn verbazing als zijn lerares, Clara, de toneelactrice blijkt te zijn. Hij wordt verliefd op haar. Castella begeeft zich opnieuw naar het theater en doet daarna alle moeite om in Clara's milieu van acteurs en kunstenaars opgenomen te worden. Zonder veel succes, men maakt zich overigens vrolijk over zijn ongecultiveerdheid.

Rolverdeling[bewerken]

Externe link[bewerken]