Lenie van der Hoorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lenie van der Hoorn
Lenie van den Hoorn (staand, 3e van rechts) in 1986
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 30 maart 1948
Geboorteplaats Pijnacker
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Sportieve informatie
Specialisatie(s) marathonschaatsen
Huidige ploeg IJsclub Haarlem
Actieve jaren 1972-
Portaal  Portaalicoon   Schaatsen

Lenie van der Hoorn-Langelaan (Pijnacker, 30 maart 1948) is een Nederlandse langeafstandschaatsster en de eerste vrouwelijke winnaar van de Elfstedentocht.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Het eerste succes kwam op 7 januari 1970 in de Ronde van Loosdrecht waar ze als tweede eindigde. In 1972 trouwde Langelaan met Jan van der Hoorn, verruilde Pijnacker voor Ter Aar en de Schaats Vereniging Rotterdam voor Trainingsgroep Ter Aar. Haar eerste succes behaalde ze in 1976 tijdens de Oldambtrit. In 1979 won ze zowel de Driedaagse van Ankeveen, Westland Marathon (ook in 1981) als Rottemerentocht. Die laatste won ze ook in 1982 en 1991 waarvan in 1982 haar het hoogste prijzengeld opleverde: 200 gulden. Verder won ze de Veluwemeertocht in 1980 en 1987 en pakte ze op 26 februari 1978 het Werelduurrecord op de Jaap Edenbaan van Amsterdam in 31.212,59 meter. Bij het eerste officiële NK Marathon op natuurijs op de Loosdrechtse Plassen was Van der Hoorn ook present. Op 21 februari 1985 kwam ze 47 minuten na Evert van Benthem en voor Betty Westerveld en Ineke Kooiman op 37-jarige leeftijd als eerste vrouw binnen tijdens de Dertiende Elfstedentocht.[1][2] Hiermee was Van der Hoorn de eerste onofficiële vrouwelijke winnaar van de Elfstedentocht ooit. Een jaar later werd ze bij de Veertiende Elfstedentocht de derde vrouw.

Van der Hoorn reed anno 2008 nog steeds mee met de baancompetitie marathonschaatsen in Haarlem georganiseerd door de marathoncommissie Haarlem. Ze is lid van IJsclub Haarlem. Ze is woonachtig in de gemeente Nieuwkoop.

Op 18 januari 2021 werden Lenie van der Hoorn en de eerstgefinishte vrouwen van 1986, Tineke Dijkshoorn en 1997, Klasina Seinstra, alsnog gehuldigd als winnaars. Uit handen van de voorzitter van de Vereniging de Friese Elfsteden ontvingen ze een oorkonde en een vaas waarop de route was afgebeeld. Ook zullen hun namen worden toegevoegd aan het monument De elfstedenrijder.[3]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]