Leo Vanackere

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Leo Victor Vanackere (Wevelgem, 7 juli 1927 - Brugge, 18 augustus 1979) was een Belgisch senator voor de CVP en een gouverneur van West-Vlaanderen.

Eerste jaren[bewerken]

Leo Vanackere was het tweede kind in het gezin van een vlasbewerker in Wevelgem. Hij studeerde af als onderwijzer in de normaalschool van Torhout en werd onderwijzer in Lauwe en Bavikhove. Hij werd ook gouwleider van de KSA Noordzeegouw (West-Vlaanderen), als rechterhand van kanunnik Karel Dubois.

Na vijf jaar in deze functie, werd hij secretaris van de CVP, afdeling Kortrijk, (1948-1953), weldra nationaal secretaris van de CVP voor de Vlaamse vleugel (1954-1968). Hij was ook secretaris van de Bond van CVP-raadsleden (1951-1975).

Politieke loopbaan[bewerken]

Vanackere werd in 1958 gemeenteraadslid en schepen in Sint-Stevens-Woluwe. Hij vertelde vaak dat hij zijn eerste verkiezingscampagnes onrechtstreeks had gevoerd, door de West-Vlamingen aan te schrijven die naar het Brusselse uitgeweken familieleden hadden.

Hij werd gedurende enkele weken volksvertegenwoordiger (maart-april 1968) en vervolgens provinciaal senator (1968-1971), gecoöpteerd senator (1971-1974) en opnieuw provinciaal senator (1974-1979). In de periode december 1971-juni 1979 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd en de verre voorloper is van het Vlaams Parlement. Hij maakte eerst als secretaris (februari 1972-april 1974) en vervolgens - van april 1974 tot aan de start van zijn gouverneurschap in juni 1979 - als eerste ondervoorzitter deel uit van het Bureau (dagelijks bestuur) van de Cultuurraad.

Daarnaast was hij voorzitter van het Komitee voor Frans-Vlaanderen (1969-1977). Hij leidde de Frans-Vlaamse Cultuurdagen die jaarlijks in Waregem doorgingen. Hij was medestichter en algemeen voorzitter van de Vereniging voor Familiekunde. Hij was ook lid van het Hoofdbestuur van het Algemeen Nederlands Verbond.

Hij oefende tal van mandaten uit, zoals afgevaardigd bestuurder bij de Gemeentedienst van België en Bestuurder bij de Vereniging van Belgische Steden en Gemeenten.

In 1979 werd hij gouverneur van de provincie West-Vlaanderen, in opvolging van Pierre van Outryve d'Ydewalle. Hij bekleedde deze functie minder dan honderd dagen, tot aan zijn plotse overlijden, veroorzaakt door een massieve hartaanval. Na zijn dood werd bewonderend geschreven over de enorme activiteit die hij op een zo korte tijd had ontwikkeld. Hij werd opgevolgd door Olivier Vanneste.

Politieke familie[bewerken]

Leo Vanackere was getrouwd met Anna Wallays (Wevelgem, 25 september 1922 - Vilvoorde, 5 juli 2004) en was vader van vijf kinderen, waaronder Steven Vanackere, die onder meer minister werd.

Leo's schoonbroer Guido Carron was actief in de politiek als burgemeester van Waregem en hun beider schoonvader, Remi Wallays, was burgemeester van Wevelgem.

In september 2009 wijdde de openbare bibliotheek van Wevelgem een tentoonstelling aan hem.

Publicaties[bewerken]

  • Modern gemeentebeleid, Brussel, 1970.
  • De vijfdaagse schoolweek in het kleuter- en lager onderwijs, in: De Gemeente, 1970.

Literatuur[bewerken]

  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
  • Liber memorialis Leo Vanackere, Kortemark-Handzame, 1980.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Pierre van Outryve d'Ydewalle
Gouverneur van West-Vlaanderen
1979
Opvolger:
Olivier Vanneste