Leo van Heil

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
The Architect Leo van Heil (Frans Denys, circa 1648)

Leo van Heil, ook wel Léon(ard) of Leonardus, (Brussel, 1605 - na 1661) was een barokarchitect en -schilder.

Afkomst en familie[bewerken]

Hij was de zoon van Leo van Heyl - verder onbekend - en had twee broers die ook schilders waren. Daniel van Heil stond bekend om zijn winterlandschappen en brandende steden; Jan Baptist van Heil om zijn portretten en altaarstukken.[1]

Leo van Heil de Jongere bleef waarschijnlijk vrijgezel. De parochieregisters vermelden geen vrouw of kinderen, en hij was lid van de sodaliteit van de Jezuïetenkerk (Brussel).

Werk[bewerken]

Volgens Cornelis de Bie was Leo van Heil gespecialiseerd in bloemen, dieren en insecten. Hij werkte graag naar de natuur in waterkleuren en combineerde kleine formaten met grote precisie. Voor "het plezier" maakte hij een gegraveerde versie van Rubens' Dans van dorpelingen en mythische figuren.

Leo's portret in Het Gulden Cabinet suggereert dat hij in de eerste plaats bouwkundige tekeningen maakte.[2][3] Dit sloot aan bij zijn activiteit als architect. Hij was hofbouwmeester onder aartshertog Leopold Willem en ontwierp onder meer:

De Kunstbibliotheek van de Staatliche Museen zu Berlin bezitten een cartouche met 19 gevelbekroningen ontworpen door van Heil.[5] Hij droeg ze op aan zijn vriend Johannes Emmanuel Fierlands en liet ze graveren door Corijn Boel.

Het is goed mogelijk dat van Heil geïdentificeerd moet worden met de gelijknamige prentverzamelaar. Hij was in elk geval meester in de Sint-Lucasgilde van Brussel (toegelaten 5 augustus 1627) en leidde o.a. Renier Meganck op.

Iconografie[bewerken]

Er bestaan verschillende portretten van Leo van Heil:

Bibliografie[bewerken]

  • F.W.H. Hollstein, Dutch and Flemish Etchings, Engravings and Woodcuts ca. 1450-1700, vol. IX, Amsterdam s.d. [1953], blz. 8
  • U. Römer, "Heil, Leo van", in: De Gruyter, Allgemeines Künstlerlexikon. Die Bildenden Künstler aller Zeiten und Völker, vol. 71, Berlin-Boston, 2011, blz. 151
  • Alphonse Wauters, "Essai historique sur les tapisseries et les tapissiers de haute et de basse-lice de Bruxelles (suite)", in: Bulletin des Commissions royales d'art et d'archéologie, vol. 16, Bruxelles, Bols-Wittouck, 1862, blz. 318-319 - Lees op archive.org

Externe links[bewerken]