Leuven Bears

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Leuven Bears
Clubnaam Stella Artois Leuven Bears vzw
Opgericht 2003 (fusie)
Plaats Leuven
Stadion Sportoase Arena
Capaciteit 3432 (3032 zitplaatsen + 400 staanplaatsen)
Voorzitter Vlag van België Ben De Goignies
Coach Vlag van België Eddy Casteels
Sponsor AB Inbev
Competitie Euromillions Basketball League
Website www.leuvenbears.be
 
Thuiskleuren jersey
Thuiskleuren jersey
 
Thuiskleuren shorts
Thuiskleuren
 
Uitkleuren jersey
Uitkleuren jersey
 
Uitkleuren shorts
Uitkleuren
Portaal  Portaalicoon   Sport
Basketbal

Leuven Bears is de basketbalploeg uit de Belgische stad Leuven, die al sinds 2003 in de Euromillions Basketball League speelt.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Wilsele[bewerken | brontekst bewerken]

Op 12 mei 1964 werd Hermes Wilsele opgericht door enkele leerkrachten van de R.M.S. (Rijksmiddelbare School Wilsele). In het seizoen 1964-1965 werd gestart in de laagste provinciale reeks (3de prov.). In het seizoen 1975-1976 werd de kampioenstitel behaald in 3de provinciale. Deze stap omhoog was niet de eerste. Vanaf het seizoen 1980-1981 speelde Hermes Wilsele in de nationale reeksen en in 1985 werd het kampioen in 4de nationale.

Na enkele seizoenen in 3de klasse degradeerde Hermes begin jaren 90 eerst naar 4de nationale en later (1994) zelfs terug naar het provinciale niveau. Daarom werd het ambitieuze plan WILSELE 2000 opgesteld. Hoofdpunt van dit plan was om Hermes tegen het jaar 2000 terug te krijgen in de 3de nationale reeks. De eerste stap werd in het seizoen 1995-1996 gezet met de promotie naar 4de nationale. Na twee seizoenen in deze reeks, werd het seizoen 1997-1998 afgesloten met de promotie naar 3de nationale.

In 2000 werd INS de naamsponsor: INS Basket Wilsele. In respectievelijk 2001 en 2003 speelde Wilsele kampioen in 3de en 2de klasse waardoor het mag promoveren naar 1ste nationale. Dit zorgde voor een probleem aangezien er nu 2 Leuvense ploegen in de hoogste afdeling zouden gaan spelen. Een fusie drong zich op.


Leuven[bewerken | brontekst bewerken]

Beginjaren[bewerken | brontekst bewerken]

De geschiedenis van het Leuvense basket gaat terug tot de jaren 50. Er waren toen 2 ploegen: Tempo Leuven dat opgericht werd in 1953 en "De Lo" uit Kessel-Lo. Deze laatste speelde hun wedstrijden in de wijk Casablanca op het Becker Remyplein in de open lucht. Toen het Leuvense park De Bruul werd opgericht verhuisde de ploeg gedwongen hiernaartoe. Na 4 jaar moest de club stoppen wegens geldproblemen. Maar anderhalf jaar later verhuisden ze opnieuw naar de wijk Casablanca onder een nieuwe naam: JoBaCa. Deze heropstart werd meteen een succes. Elk jaar werden ze kampioen en zo stegen ze van tweede provinciale naar vierde klasse. Dit zorgde voor een probleem: vanaf vierde nationale klasse moest er gespeeld worden in een zaal en niet in de open lucht.

De eerste fusie[bewerken | brontekst bewerken]

In 1976 ging JoBaCa in op het voorstel van Tempo Leuven om te fuseren. In 1977 kwam hier nog een derde Leuvense ploeg bij: Omnia Wilsele. Het stamnummer werd 754. De ploeg verhuisde van Kessel-Lo naar Wilsele. In enkele jaren tijd promoveerde de samengestelde ploeg van derde naar eerste klasse en opnieuw werd een nieuwe thuisbasis gevonden: sporthal Rijschool in Leuven waar er gespeeld werd voor 400 man. De ploeg speelde toen onder de naam Standaard AHZ Leuven. In het seizoen 1985-1986 speelde de ploeg voor het eerst in eerste klasse. De eerste competitiewedstrijd in de hoogste afdeling werd gespeeld op 12 oktober 1985 tegen Pepinster. Er werd verloren met 63-71. De eerste zege in eerste klasse viel één week later in en tegen Gent: 77-87 . Eind jaren '80 werd er tijdelijk gespeeld in de feestzaal van de kazerne in Heverlee. Maar door problemen met de infrastructuur verhuisde de thuisbasis in 1988 naar het Redingenhof met een capaciteit van 1200 plaatsen.

In 1990 en 1994 was Leuven verliezend finalist van de beker van België. Het verloor beide finales van Racing Mechelen. In de jaren 90 speelde Leuven een aantal Europese campagnes. De speciaalste wedstrijd was die tegen het Spaanse Fórum Valladolid van de legendarische litouwer Arvydas Sabonis in 1991.

In het seizoen 2002-2003 speelde, de latere tweevoudige NBA kampioen met de LA Lakers, Didier Ilunga Mbenga op huurbasis bij Leuven.

De tweede fusie[bewerken | brontekst bewerken]

In 2003 fuseerde Vastiau-Godeau Leuven (N1) met INS Basket Wilsele (N2). De samengestelde club werd omgedoopt tot Basket Groot Leuven (BGL). Deze overeenkomst werd gesloten op zondag 4 mei om 10 uur en werd officieel op 1 juli 2003. De naam Leuven werd behouden en in de beginjaren speelde de fusieclub in de groen-witte kleuren van Wilsele. Ook het stamnummer van Wilsele (1210) werd behouden. De fusieclub hanteerde volgende slogan: "Basket Groot Leuven, a handshake to succes". De thuiswedstrijden werden zondagnamiddag gespeeld in het Redingenhof. De eerste officiële wedstrijd van de fusieclub werd gespeeld op 23 september 2003 in en tegen Houthalen 2000. Het was een wedstrijd voor de 1/16de finale van de Belgische beker die werd gewonnen met 81-101. De eerste competitiezege van de fusieclub werd behaald op 12 oktober 2003 tegen Wevelgem: 83-80.

Eind 2004/begin 2005 verhuisde de ploeg naar een nieuwe thuisbasis: het SportPlaza, de huidige SportOase, na 17 jaar gespeeld te hebben in het Redingenhof. De eerste thuiswedstrijd in de nieuwe zaal werd gespeeld op 8 januari 2005. Er werd toen gewonnen tegen Antwerpen met 100-94.

In 2005 op paasmaandag 28 maart won het team de Beker van België in de eigen Leuvense SportPlaza. Het werd 87-80 tegen Spirou Charleroi in de finale van de Final Four. Na de wedstrijd gaf Charleroi hun flessen champagne aan Leuven, dat de overwinning niet had verwacht. De steunpilaren van de bekerploeg waren de befaamde "Drie H's": de Amerikanen Ian Hanavan en Kevin Houston samen met de Israëliër Dror Hajaj. De Nederlander Eric Buis was de coach.

In het seizoen 2005-2006 speelde Leuven voor het eerst als fusieclub Europees. Het nam deel aan de FIBA Europacup in groep B met als tegenstanders: BC Zadar uit Kroatië, het Spaanse CB Gran Canaria en het Duitse Rhein Energy Keulen. Er werd thuis gewonnen tegen BC Zadar (81-74) en CB Gran Canaria (84-80) maar dit volstond niet om door te stoten. Op 1 november 2005 tijdens de Europese thuiswedstrijd tegen Keulen realiseerde Ian Hanavan als eerste Leuven speler van de fusieclub ooit een triple-double met 26 punten, 10 rebounds en 10 assists.

In het seizoen 2006-2007 werd Leuven laatste in de Ethias League en moest de ploeg aanvankelijk degraderen naar tweede klasse. Maar omdat Royal Atomia Bruxelles niet de nodige sponsoring vond besliste die ploeg om te stoppen met spelen op professioneel niveau. Om deze reden mocht Leuven toch deelnemen aan de Ethias League op voorwaarde dat er niemand ging degraderen. In het seizoen 2008-2009 speelde Leuven voor het eerst in 16 jaar tijd nog eens de play-offs door de 6de plaats te behalen. Dit gebeurde door op de laatste speeldag van het reguliere seizoen een uitoverwinning te vieren in Oostende (64-80). Hierdoor werd Oostende 7de en speelde het voor het eerst in 16 jaar geen play-offs. Dit was de grootste prestatie van Leuven sinds de bekerwinst in 2005.

In 2009 veranderde de ploeg van naam. Basket Groot Leuven werd Leuven Bears omdat de vorige roepnaam "BGL" bij het brede publiek onbekend was. De inspiratie voor deze naamsverandering werd gevonden bij de supportersclub die al jaren bekendstond als "De Grizzlies" en later na de fusie als "Leuven Bears". Bovendien was de mascotte al verschillende jaren een beer. De nieuwe clubkleuren werden zwart, wit en een beetje oranje. Sinds 2010 is AB Inbev de hoofdsponsor en werd de naam van het Leuvense pilsbier Stella Artois aan de ploegnaam toegevoegd. In seizoen het 2015-2016 speelde de ploeg voor het eerst met oranje truien. Begin 2017 volgde Ferried Naciri Stefan Sappenberghs op als coach en werd hij zo met zijn leeftijd van 27 jaar de jongste headcoach in de geschiedenis van de Belgische eerste klasse. Het vorige record stond op naam van Kristof Michiels (29 jaar) die in december 2012 interim-coach was bij Leuven tijdens de wedstrijd Pepinster-Leuven (75-85) na een schorsing van coach Jurgen Van Meerbeeck.

Begin 2018 werd Eddy Casteels de nieuwe coach, 15 jaar nadat zijn broer Louis ook anderhalf jaar deze functie had voor de fusie en hij in 2010 voor 9 maanden sportief manager was. Eddy Casteels combineerde zijn werk bij Leuven met de functie van bondscoach gedurende het seizoen 2017-2018. In het seizoen 2018-2019 werd Jill Lorent assistent-coach van Eddy Casteels. Zij is pas de tweede vrouwelijke assistent-coach in eerste nationale in de Belgische basketgeschiedenis na Els Eerdekens bij Houthalen in seizoen 1987-1988.

Vroegere namen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1976-?: Standaard AHZ Leuven
  •  ?-?: Raiffeisen Leuven
  •  ?-?: Cera Leuven
  •  ?-1992: Durox Leuven
  • 1992-1998: ABB Leuven BBC
  • 1998-1999: KBC Basket Leuven
  • 1999-2001: Telindus Basket Leuven
  • 2001-2003: Vastiau-Godeau Leuven (N1)/INS Basket Wilsele(N2)

2003: Fusie

  • 2003-2004: Vastiau Basket Groot Leuven
  • 2004-2007: Passe-Partout Basket Groot Leuven
  • 2007-2009: Spotter Basket Groot Leuven
  • 2009-2010: Passe-Partout Leuven Bears
  • 2010-heden: Stella Artois Leuven Bears

(Oud-)coaches[bewerken | brontekst bewerken]

Voor 2003

Seizoen Coach Nationaliteit
1999-2000 Paul Rowe Vlag van België
2000-2002 Julien Marnegrave (na 4 wedstrijden ontslagen)/ Filip Coulier Vlag van België
2002-2003 Louis Casteels Vlag van België

Na 2003 en fusie

Seizoen Coach Nationaliteit
2003-2004 Chris De Pauw Vlag van België
2004-2007 Eric Buis Vlag van Nederland
2007-2008 Yakov Gino Vlag van Israël
2008-2010 Ivica Skelin Vlag van Kroatië
2010-2015 Jurgen Van Meerbeeck Vlag van België
2015-2015 Tom Johnson Vlag van Canada Vlag van Ierland
2015-2016 Stefan Sappenberghs Vlag van België
2016-2017 Stefan Sappenberghs/ Ferried Naciri Vlag van België
2017-2018 Ferried Naciri/ Chris Mayes/ Eddy Casteels Vlag van België Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vlag van België
2018- Eddy Casteels Vlag van België

Ploeg 2018-2019[bewerken | brontekst bewerken]

Spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Team 2018-2019
Nummer Naam Positie Lengte Geboortedatum
4 Vlag van België Joris Fauconnier PG 186 cm 19 mei 1998
5 Vlag van de Verenigde Staten Bryant McIntosh PG 191 cm 20 november 1994
6 Vlag van België Thibaut Vervoort G 195 cm 10 december 1997
7 Vlag van België Rafaël Bogaerts SF 198 cm 16 augustus 1993
8 Vlag van België Anthony Lambot G 191 cm 3 november 1994
9 Vlag van Bosnië en Herzegovina Haris Delalic PF 202 cm 24 april 1994
10 Vlag van de Verenigde Staten Hugh Robertson G 198 cm 15 september 1989
11 Vlag van België Seppe d'Espallier SF 194 cm 27 maart 1999
13 Vlag van de Verenigde Staten Brandan Stith PF 201 cm 17 november 1994
14 Vlag van België Roby Rogiers C 205 cm 14 juni 1997
15 Vlag van Senegal Ibrahim Fall Faye C 207 cm 10 januari 1997
21 Vlag van de Verenigde Staten Corey Allen JR. PG 185 cm 3 mei 1992
25 Vlag van België Lucien-Moussa (Bibi) Sissoko PF 200 cm 3 juni 1993

Coaches[bewerken | brontekst bewerken]

Sportieve staf[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Functie
Vlag van België Eddy Casteels Hoofdcoach
Vlag van België Jill Lorent Assistent-coach
Vlag van België Pieter Van den Bosch Videoanalist
Vlag van België Peter Pierson Team Support/Scout
Vlag van België Kevin Schierhout Team Support
Vlag van België Sven Aertgeerts Dokter
Vlag van België Johan Vliers Dokter
Vlag van België Peter Sempels Kiné
Vlag van België Matthias Heylen Kiné

Raad van bestuur[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Functie
Vlag van België Ben De Goignies Voorzitter
Vlag van België Dirk Driesmans Financieel Beheer
Vlag van België Marcel Cockx Beheer Immobiliën
Vlag van België Jos Detiège

Sportief Comité[bewerken | brontekst bewerken]

Naam
Vlag van België Ronny Faes (voorzitter)
Vlag van België Pol Rowe
Vlag van België Benoit Tas
Vlag van België Gary Terclavers

Adviesraad[bewerken | brontekst bewerken]

Naam
Vlag van België Pol Rowe
Vlag van België Jean-Marc Delporte
Vlag van België Herman Bruyninckx

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Winnaar (1x): 2005 (tegen Spirou Charleroi 87-80)
Finalist (2x): 1990, 1994
Winnaar (2x): 1999, 2003 (Als Wilsele)
Finalst (3x): 1990, 1994, 2005

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

  • Ethias League
    • 1985-1986: 11de
    • 1986-1987: 13de
    • 1987-1988: 2N
    • 1988-1989: 2N
    • 1989-1990: 10de
    • 1990-1991: 5de
    • 1991-1992: 10de
    • 1992-1993: 7de
    • 1993-1994: 7de
    • 1995-1996: 11de
    • 1997-1998: 12de
    • 1998-1999: 1ste (2N)
    • 1999-2000: 7de
    • 2000-2001: 10de
    • 2001-2002: 11de
    • 2002-2003: 7de
    • 2003-2004: 9de
    • 2004-2005: 6de
    • 2005-2006: 8ste
    • 2006-2007: 10de
    • 2007-2008: 9de
    • 2008-2009: 6de en kwartfinale play-offs
    • 2009-2010: 9de
    • 2010-2011: 6de en kwartfinale play-offs
    • 2011-2012: 6de en kwartfinale play-offs
    • 2012-2013: 6de en kwartfinale play-offs
    • 2013-2014: 7de
    • 2014-2015: 11de
    • 2015-2016: 11de
    • 2016-2017: 9de
    • 2017-2018: 10de
    • 2018-2019: 9de
    • 2019-2020: 7de
  • Europees
    • 1990-1991: FIBA European Cup Winner's Cup : uitgeschakeld in 1ste ronde tegen Ovarense Basquetebol (Portugal) met 174-153
    • 1991-1992: FIBA Korac Cup : 1ste ronde gewonnen tegen Pallacanestro Bellinzona (Zwitserland) met 187-186 ; 2de ronde uitgeschakeld door Fórum Valladolid (Spanje) met 160-184
    • 1993-1994: FIBA Korac Cup : 1ste ronde vrij; 2de ronde gewonnen tegen Helios Domžale (Slovenië) met 162-173; 3de ronde uitgeschakeld door Fenerbahçe (Turkije) met 173-189
    • 1994-1995: FIBA Europen Cup : uitgeschakeld in 1ste ronde tegen Norrköping Dolphins (Zweden) met 170-181
  • FIBA EuroCup
    • 2005-2006: 4de in groep B

Bekende oud-spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]