Li Hongzhi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Li Hongzhi
Li Hongzhi
Li Hongzhi
Algemene informatie
Geboren Gongzhuling, Jilin, China, 13 mei 1951 volgens eigen zeggen en 7 juli of 27 juli volgens de CCP.
Nationaliteit Chinees
Land momenteel woonachtig in de Verenigde Staten
Bekend van Grondlegger Falun Dafa

Li Hongzhi (Chinees: 李洪志; (pinyin: Lǐ Hóngzhì} is de grondlegger en spiritueel leider van Falun Gong (of Falun Dafa), een "cultivatiesysteem van lichaam en geest" in de qigongtraditie.

Li Hongzhi is op 13 mei 1992 begonnen met het openbaar onderricht van Falun Gong in Changchun, waarna hij in heel China lezingen heeft gegeven en Falun Gong oefeningen heeft onderwezen. In 1995 begon Li Falun Gong buiten China te onderwijzen. In 1998 vestigde hij zich als permanente ingezetene in de Verenigde Staten. Li's Falun Gong beweging werd in de jaren negentig aanzienlijk populair, ook binnen overheids- en qigongkringen, toch wordt Falun Gong sinds 1999 onderdrukt door de Chinese regering.

Voorgeschiedenis[bewerken]

Er bestaan tegenstrijdige beschrijvingen van Li’s leven die voor en na de vervolging van Falun Gong in 1999 begon opdoken, en er is heel weinig betrouwbare informatie over zijn jeugd. Beschrijvingen van Li’s medestanders en tegenstanders lopen aanzienlijk uiteen, deze kunnen dus uitgelegd worden binnen de context van de politieke en spirituele belangen waarvoor de verschillende verhalen zijn ontwikkeld.[1]

Hagiografie[bewerken]

Een onofficiële biografie verscheen in de eerste grotere publicatie van Li, “Zhongguo Falun Gong”, op naam van journalist Zhu Huiguang. Een tweede, officiële biografie verscheen in eerdere edities van Falun Gongs basistekst: “Zhuan Falun”, van de hand van de Falun Dafa Onderzoeksgenootschap.[2] Deze biografieën leggen de nadruk op Li’s spirituele ontwikkeling, en bevatten een minimum aan detail over Li’s gewone leven of familieleven. De stijl en de inhoud van deze biografieën is consistent met de “eeuwenoude traditie van religieuze biografieën in China”. Benjamin Penny schrijft, “net als met de voorlopers [in de Chinese historie], probeert deze biografie een genealogie te geven van de figuur wiens leven opgetekend wordt en om de orthodoxie van zijn doctrine te versterken."[2] Beide biografieën zijn later weggelaten uit latere publicaties van Falun Gong boeken, waarbij Li toelichtte dat hij niet wilde dat mensen hun focus op zijn persoonlijke geschiedenis of omstandigheden leggen.[2]

Volgens deze biografieën is Li 13 mei 1951 geboren in Gongzhuling, Jilin provincie. Het eerste verhaal, door Zhu Huiguang, stelt dat Li’s familie in armoede leefde, waarbij zijn moeder slechts een loon van 30 yuan verdiende. In deze editie, werd Li omschreven als “iemand die ontberingen kan dragen en hard werk aan kan” omdat hij hielp met de zorg voor zijn jongere broers en zussen. De tweede officiële versie van zijn biografie legt de nadruk meer op Li’s modale sociale achtergrond, stellend dat hij behoorde tot “een gewone intellectuele familie”.[2]

Beide biografieën kennen aan Li inherente deugden van compassie en discipline toe. De officiële biografie richt zich voornamelijk op de herkomst van daoïstische en boeddhistische leermeesters waarvan gezegd wordt dat deze hem van jongs af aan van onderricht voorzagen. Op vierjarige leeftijd werd hij getraind door Quan Jue, de Tiende Erfgenaam van de Grote Wet van de Boeddha School.[3]Op achtjarige leeftijd had hij “de verheven grote wet met bovennatuurlijke vermogens” verkregen,[2] waaronder onzichtbaarheid, levitatie, etc. geacht werd te vallen.[2] Meester Quan verliet hem op twaalfjarige leeftijd, om vervangen te worden door de taoïstische leermeester Baji Zhenren, die hem begeleidde bij het trainen van het lichaam en onderwees in de krijgskunst .[1]

Een derde leermeester, van de Grote Weg School, diende zich in 1972 aan. Zhendaozi (letterlijk, “Werkelijke Taoïst”), kwam uit de Changbaigebergte nabij de Noord-Koreaanse grens.[3] Anders dan Li’s andere spirituele tutoren, droeg de Werkelijke Taoïst gewone kleding, en onderwees hij Li de methode van innerlijke cultivatie middels qigong, waarbij de nadruk ligt op “xinxing” (oftewel “de aard van geest of hart, morele karakter”). Li’s training in deze periode vond grotendeels onder dekking van de nacht plaats, mogelijk vanwege het politieke klimaat van de Culturele Revolutie.[1]

Zhu Haiguangs versie van de biografie stelt dat Li consistent weigerde om deel te nemen aan de campagnes tijdens de Culturele Revolutie, nooit deelnam aan de Rode Garde of communistische organisaties.[2]

Een vierde leermeester – een vrouw van de Boeddhistische School –instrueerde Li vanaf 1974. Na zijn training bij deze vier leermeesters, had Li’s “energiepotentie een enorm hoog niveau bereikt”.[2]Zijn persoonlijke ontwikkeling stabiliseerde zich in deze tijd, waarbij de biografie stelt dat Li in staat was “om de waarheid van het universum te zien, nog veel meer prachtige dingen die daar al zeer lang bestonden, als ook de oorsprong, ontwikkeling en toekomst van de mensheid zag”.[2]

In 1982 verhuisde Li naar Changchun voor “civiel werknemersschap”, implicerend dat zijn eerdere baan militair van aard was.[2] Ergens in de jaren 1980, trouwde Li en kreeg hij een dochter.[1]

In 1984 begon Li het onderricht dat hij had genoten samen te stellen tot wat Falun Dafa zou worden. De methode zou niet exact hetzelfde zijn als wat overgedragen was aan hem, omdat die methodes niet geschikt waren “om op grote schaal bekendheid te geven.” Li begon de lesmethodes van andere qigongmeesters te observeren, en had zijn eigen qigongsysteem klaar in 1989. De daaropvolgende drie jaar tot 1992, zei men dat Li het systeem begon te testen met een groepje studenten.[2]

De Falun Gong boeken die na 1999 zijn uitgegeven bevatten geen biografieën meer van Li. Deze veranderingen reflecteren een algemene trend waarbij Li zich terugtrekt uit de samenleving.[2] Sinds 2000 is hij zelden in het openbaar geweest, zijn aanwezigheid uit zich bijna geheel elektronisch of via citaten op Falun Gong websites.[2] Li Hongzhi’s biografie is ergens na 2001 van Falun Gong websites verwijderd.[2]

Door de Chinese regering gepubliceerde gegevens[bewerken]

De Chinese regering begon biografieën van Li uit te geven nadat de onderdrukking van Falun Gong aanving in juli 1999. Dat betekent dat de door de PRC gepubliceerde informatie over Li’s leven uitgelegd mag worden als onderdeel van de publiciteitscampagne van de regering tegen Falun Gong.[1][2] Het doel was om “te demonstreren dat Li Hongzhi een door en door doorsnee persoon was en dat zijn beweringen over buitengewone vermogens en ervaringen frauduleus waren.[1]

Volgens informatie van de Chinese regering werd Li Hongzhi geboren als Li Lai, op 7 of 27 juli 1952.[1] Als bewijs voor deze bewering citeert het regime Pan Yufang, een verloskundige die beweerde dat ze nog levendig herinnerde hoe ze hielp bij de geboorte van Li in juli 1952.[2]Pans verhaal bevat de stelling dat ze oxytocine toe heeft gepast bij de bevalling[1] (een onmogelijkheid, blijkt uit Falun Gong bronnen, want oxytocine werd pas het jaar daarop gesynthetiseerd.[4]). Li’s ouders scheiden toen hij een peuter was, en Li en zijn broers en zussen bleven bij zijn moeder. In 1955 verhuisden zij naar Changchun.

Li zou tussen 1960 en 1970 op de basis- en middelbare school in Changchun gezeten hebben.[1] Net als voor de meeste kinderen van schoolgaande leeftijd in China, werd Li’s formele onderwijs verstoord door de Culturele Revolutie. Hij ging niet naar een middelbare school, maar maakte de school uiteindelijk af middels correspondentiecursussen.[1]Informatie van de Chinese regering benadrukt het feit dat Li geen hoger onderwijs heeft gevolgd, en een niet onderscheiden student was; het enige noemenswaardige was dat hij trompet speelde.

Nadat hij in 1970 zijn middelbare schooldiploma behaalde, zou Li “een serie onbeduidende banen” hebben gehad:[1] tussen 1970 en 1972 werkte Li in een legerpaardenboerderij; van 1972 tot 1978 was hij een trompetspeler in een boswachterseenheid in provincie Jilin, en vervolgens medewerker was in het Graan en Oliedepartement in Changchun.[1] Uit citaten van anonieme vroegere klasgenoten en collega’s in documentatie van de communistische autoriteiten wordt herhaaldelijk de nadruk gelegd op het feit dat Li niet bijzonder was, dat ze hem nooit qigong zagen oefenen, en dat ze niets afwisten van de boeddhistische en daoïstische leermeesters waar Li naar eigen zeggen van had geleerd.[1]

Een groep vroege leerlingen in Changchun werden ontevreden toen Li eind 1994 zijn volgelingen onder andere verbood om een vergoeding te vragen voor de methodiek. De groep verliet de Falun Gong beweging en stuurden vervolgens een reeks beschuldigingen tegen Li naar ministeries, waaronder de beschuldiging dat Li als kind geen blijk had gegeven van supernormale vermogens.[5] Toen Falun Gong in 1999 werd vervolgd, publiceerden de Chinese autoriteiten deze beschuldigingen opnieuw, punt voor punt.[5][6]

Geboortedatum controverse[bewerken]

In September 1994,[7] veranderde Li zijn geboortedatum in de staatsarchieven naar 13 mei 1951. Li stelde dat zijn geboortedatum verkeerd gepubliceerd was en dat dit een veel voorkomende bureaucratische fout was ten tijde van de Culturele Revolutie, en dat hij het alleen corrigeerde.[5][8] In de staatsarchieven stond daarvoor dat hij 7 juli 1952 was geboren,[9]alhoewel de Chinese regering ook weleens 27 juli heeft gezegd.[1]

Een groep ontevreden voormalige leerlingen beweerden eind 1994 dat de geboortedatum altijd al correct was geweest, en dat Li het slechts had willen laten aansluiten met de geboortedatum van de historische Gautama Boeddha of Sakjamoeni[5] (13 mei 1951 viel op de 8e dag van de vierde synonische maand; de viering van Sakjamoeni's geboortedag)[10]). Deze beschuldiging werd later herhaald door de Chinese autoriteiten.[5][6]Li verwierp de beschuldigingen als “laster” en zei: “Ik heb nooit gezegd dat ik Sakjamoeni ben. Ik ben een eenvoudig, gewoon mens.”[6][8] En hij zei: “Ik ben Jezus niet, en ik ben Sakjamoeni niet, maar de Wet (Chinees pinyin: Fa) heeft miljoenen en miljoenen Jezussen en Sakjamoeni’s gecreëerd die de moed hebben om de weg van Waarheid te bewandelen, die de moed hebben om hun leven te riskeren omwille van de Waarheid, en die de moed hebben om hun levens te wijden aan het verlossen van al dat leeft” (De Fa onderwijzen op de Washington, D.C. Fa Conferentie, 22 juli 2002 Li Hongzhi)[11]

Twee feiten die Li’s versie ondersteunen zijn dat dit soort bureaucratische fouten niet ongebruikelijk waren tijdens de Culturele Revolutie[6], en dat de nieuwe datum nooit gebruikt was voor promotionele doeleinden of om Li’s spirituele autoriteit te versterken. Bovendien moet, zoals Falun Gong bronnen vermeld hebben, Li corroboratief bewijs van de 13 mei datum gehad hebben omdat het anders niet gelukt was om de basisregistratiearchieven aan te passen.[6]

Falun Gong[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Falun Gong voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Falun Gong beoefenaars doen de meditatieoefening in Sydney, Australië.

Li Hongzhi heeft “Falun Dafa”, of de Grote Wet van het Wetswiel, 13 mei 1992 (Li’s 41e verjaardag volgens eigen zeggen) op de vijfde Middenschool in Changchun, Jilin. Van 1992 tot 1994 reisde hij door China heen, lezingen gevend en de Falun Gong oefeningen onderwijzend; de aanhang groeide snel. Li’s succes werd grotendeels verbonden aan de enorme populariteit van “qigong” eind jaren tachtig en begin jaren negentig onder Deng Xiaopings sociale bevrijding. Hij onderscheidde Falun Gong omdat het de nadruk legde op “de toegankelijkheid voor het grote publiek” en het morele gehalte, dat afweek van de esoterische noties die vaak in andere Qigongsystemen te vinden waren.[2][12]

Falun Gongs leer is gecompileerd uit Li’s lezingen, en hij heeft de macht om te definiëren in het Falun Gong geloofssysteem.[13] Li was ook kritisch over alternatieve systemen binnen de “Qigong” beweging. Li differentieerde Falun Gong van andere bewegingen in Qigong door de nadruk te leggen op morele waarden waarbij “assimilatie met de hoogste kwaliteiten van het universum: zhen, shan, ren (waarachtigheid, mededogen, verdraagzaamheid) – de basis is voor het oefensysteem.” [1] en minder lichamelijke gezondheid en het ontwikkelen van supernormale vermogens bijkomendheden zijn.

Ian Johnson wijst op het feit dat tijdens de beste Falun Gong boekverkoopperiode in China, Li Hongzhi nooit enige royalties kreeg omdat geen van de publicaties formeel uitgegeven waren, het waren zogenaamde ‘bootleg’ uitgaven.[14] Li’s succes heeft ook deels te maken met mensen die op zoek waren naar effectieve alternatieve geneeskunde in een tijd dat China’s gezondheidszorgstelsel moeite had om aan de vraag te voldoen.[12] Als leermeester van het Falun Gong cultivatiesysteem, beweerde Li om “de lichamen van studenten te zuiveren” waarbij “de onderliggende oorzaak van ziekte te verwijderen”, als ze ziek waren. Mensen die Falun Gong leerden zouden ook een “Wetswiel” of “falun” in hun onderbuik krijgen en “energiemechanismen” in hun lichaam. Li beschreef ook hoe zijn “wetslichamen” of “fashen” beoefenaars “beschermen totdat zij in staat zijn om zichzelf te beschermen”[15] en dat “je thuisomgeving ook opgeruimd wordt”[16].

Volgens Falun Gong groepen, werd Li’s vroege succes bevestigd op de 1992 en 1993 Beijing Orientaalse Gezondheidsexpo’s. Op het eerste evenement merkte de organisator van de vakbeurs dat Falun Gong en Li “de meeste lof ontvingen [van alle qigongscholen] vertegenwoordigd op de beurs, en “zeer goede therapeutische resultaten behaalden”.[1] Het evenement droeg bij aan het verstevigen van Li’s popualriteit in de qigongwereld, en journalistieke artikelen over Falun Gongs geneeskracht deden de ronde.[1] Het daaropvolgende jaar werd Li een lid van de organisatiecommissie van de Beijing Gezondheidsexpo, en ontving hij verschillende prijzen en lofbetuigingen op het evenement.[1]

In deze tijdsperiode ontwikkelde Li een positieve verstandhouding met het Ministerie voor Staatsveiligheid. In 1993 behandelde hij 100 politieagenten die gewond waren geraakt tijdens hun werk, daarmee oogstte hij lof bij een organisatie onder het Ministerie voor Staatsveiligheid. Li gaf lezingen aan de Public Security University in Beijing in 1994 en schonk de inkomsten van de seminars aan een fonds voor gewonde politieagenten.[1] De publicatieceremonie van Li’s baanbrekende boek: Zhuan Falun, vond plaats in het auditorium van het Ministerie voor Staatsveiligheid in januari 1995.[1]

Leven in het buitenland[bewerken]

1rightarrow blue.svg Geschiedenis van Falun Gong
Li Hongzhi (rechts) ontvangt een proclamatie van de gouverneur van Illinois, in 1999.

In 1995 maakte Li bekend dat hij klaar was met het onderwijzen van Falun Gong in China en begon de oefenmethode in het buitenland te verspreiden. Zijn eerste stop in maart 1995 was de Chinese ambassade in Parijs, Frankrijk, waar hij uitgenodigd was om de oefenmethode te onderwijzen. Hierna volgden seminars in Zweden.[1] Tussen 1995 en 1999 gaf Li lezingen in de Verenigde Staten, Canada, Australië, Nieuw Zeeland, Duitsland, Zwitserland, en Singapore.[1] Falun Gong stichtingen en clubs doken op in Europa, Noord Amerika en Australië, wiens activiteiten zich met name concentreerden op universiteitscampussen.[13] In 1996 riep de stad Houston Li uit als ereburger en ‘ambassadeur van goede wil’ voor zijn “onbaatzuchtige publieke dienstverlening ten voordele en welzijn van de mensheid”.[17]

Op 25 april 1999 verzamelden ongeveer 10.000 Falun Gong beoefenaars zich bij het nationale bezwaarschriften gebouw met het verzoek om een einde te maken aan de escalerende overheidsintimidatie van de beweging, en met het verzoek om de Tianjin beoefenaars vrij te laten. Volgens Benjamin Penny, was het de bedoeling van beoefenaars om de regering van het land te vragen om herstel door naar hen toe te gaan en, “alhoewel heel rustig en beleefd, het heel duidelijk te maken dat ze niet zo slecht behandeld wilden worden”.[18]

Na dit gebeuren ontving Li meer erkenning van Noord Amerikaanse gemeenten. In mei 1999 werd Li in Toronto welkom geheten door de burgemeester van Toronto en de luitenant Gouverneur van Ontario, en in de twee daarop volgende twee maanden ontving hij ook oorkondes van de stad Chicago en San Jose.[17]

Li Hongzhi verhuisde in 1996 naar de Verenigde Staten met zijn vrouw en dochter en kreeg in 1998 een permanente Amerikaanse verblijfsstatus, zich vestigend in New York.[1][19]

Op 29 juli 1999, nadat Falun Gong in China vervolg werd, schreef het Ministerie van Staatsveiligheid van China een aantal aanklachten tegen Li uit, waaronder de beschuldiging de openbare orde te verstoren en publiceerde een circulaire waarin zijn status als ‘gezocht’ aangeduid was en zijn arrestatie zeer gewenst was.[20][21][22] Op dat moment woonde Li Hongzhi in de Verenigde Staten. Het verzoek van de Chinese regering aan Interpol om hem te arresteren werd afgewezen op grond van dat het verzoek een kwestie “van politieke of religieuze aard was” en niet voorzien was van informatie over geen enkele “gewone misdaad die hij gepleegd zou hebben”[20] De Chinese regering trok ook zijn paspoort in, waardoor hij niet meer naar het buitenland kon reizen.[20]

Uiteindelijk had Li Hongzhi in april 2001 in totaal 340 prijzen en oorkondes ontvangen uit Australië, Canada, China (voor de repressie), Japan, Rusland en de V.S. in erkenning van de buitengewone bijdrage aan de spirituele en lichamelijke gezondheid van mensen en voor vrijheid van geloof.[23]Hieronder vallen oorkondes van verschillende overheidsinstellingen in de Verenigde Staten – waaronder Ereburgerschap door de Staat van Georgia en de stad Atlanta.[24] Op 14 maart 2001, schonk het Freedom House Li Hongzhi en Falun Gong met een Internationale Vrijheid van Geloofsprijs voor de ontwikkeling van religieuze en spirituele vrijheid in een ceremonie in de Amerikaanse Senaat.[25]In datzelfde jaar werd Li genoemd als invloedrijkste spreker in Azië door “Asiaweek” magazine “voor zijn vermogen te inspireren, mensen in beweging te krijgen en Beijing te laten schrikken”.[26]Hij werd genomineerd voor de 2001 Sakharov Prijs door meer dan 25 Europese Parlementsleden[27]werd genomineerd voor de Nobel Vredesprijs in 2000 en 2001,[25]en werd in 2013 door het Foreign Policy Magazine een van de 500 machtigste mensen in de wereld genoemd.[28]

Externe websites[bewerken]

Interviews[bewerken]

Referenties[bewerken]

Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v David Ownby, , The Life and Times of Li Hongzhi in China, 1952 – 1995, Oxford University Press US,, 2008, p. 80. ISBN 0-19-532905-8. Geraadpleegd op 11 October 2009.
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q Benjamin Penny, "The Life and Times of Li Hongzhi: Falun Gong and Religious Biography," The China Quarterly, Vol 175 (September 2003).
  3. a b Brief biography of Li Hongzhi: founder of Falun Gong and president of the Falun Gong Research Society, Chinese Law and Government v.32 #6 (Nov./Dec. 1999) p. 14-23 ISSN: 0009-4609
  4. David Ownby, Falun Gong and the Future of China, blz 257.
  5. a b c d e Palmer (2007), p. 246-247.
  6. a b c d e Porter, 2003, p. 72–73
  7. Frank, Adam. (2004) Falun Gong and the threat of history. in Gods, guns, and globalization: religious radicalism and international political economy edited by Mary Ann Tétreault, Robert Allen Denemark, Lynne Rienner Publishers, 2004, ISBN 1-58826-253-7, pp 237
  8. a b "I am just a very ordinary man", Time Magazine, 2 Augustus 1999. “"Tijdens de Culturele Revolutie heeft de overhead een drukfout gemaakt in mijn geboortedatum. Ik heb het slechts gecorrigeerd. Tijdens de Culturele Revolutie zijn er veel drukfouten in NAW-gegevens gemaakt. Een man kon een vrouw worden en een vrouw een man. Het is normaal dat als mensen je willen belasteren, ze alles zullen opgraven zodat ze je stuk kunnen maken. Wat is er nu zo bijzonder aan het hebben van dezelfde geboortedatum als Sakjamoeni? Er zijn ook veel misdadigers op die dag geboren. Ik heb nooit gezegd dat ik Sakjamoeni ben. Ik ben een eenvoudig, gewoon mens.””
  9. "Who is Li Hongzhi?", BBC, 8 May 2001. Geraadpleegd op 30 juni 2017.
  10. Palmer, 2007, p. 224
  11. http://en.falundafa.org/eng/lectures/20020722L.html
  12. a b David Ownby, "The Falun Gong in the New World," European Journal of East Asian Studies, September 2003, Vol. 2 Issue 2, p 306
  13. a b Porter, Noah,Falun Gong in the United States: An Ethnographic Study, Universal-Publishers, 2003, p. 192. Also available as a Master's thesis: Archived copy Gearchiveerd van origineel op 15 April 2005 Geraadpleegd op 2006-03-07
  14. Johnson, Ian. Wild Grass: three stories of change in modern China. Pantheon books. 2004. pp 23–229
  15. Li, Hongzhi. “Zhuan Falun”: Hoofdstuk 3. Engelse editie, pdf 2014. blz 159.
  16. Li, Hongzhi. “Zhuan Falun”: Hoofdstuk 6. Engelse editie, pdf 2014. blz 289.
  17. a b Chan, Cheris Shun-ching (2004). "The Falun Gong in China: A Sociological Perspective". The China Quarterly, 179 , pp 665–683
  18. Benjamin Penny, The Past, Present, and Future of Falun Gong, Lezing gegeven aan de Nationale Bibliotheek van Australië, 2001.
  19. Melinda Liu, 'Echoes of '89', Newsweek, 1 August 1999.
  20. a b c Interpol will not arrest sect leader, BBC News, 3 August 1999
  21. Li Hongzhi Is Wanted. Embassy of the People's Republic of China in the United States of America (29 July 1999)
  22. "Wanted: Li Hongzhi", 29 July 1999.
  23. " class="smarterwiki-linkify">http://www.europarl.europa.eu/meetdocs/committees/afet/20011002/444750EN.pdf Report of Committee on Foreign Affairs, Human Rights, Common Security and Defence Policy, European Parliament
  24. http://www.clearwisdom.net/emh/special_column/recognition.html" class="smarterwiki-linkify">http://www.clearwisdom.net/emh/special_column/recognition.html List of awards. Clearwisdom]
  25. a b Danny Schechter, Falun Gong's Challenge to China: Spiritual Practice or Evil Cult?, Akashic books: New York, 2001
  26. Asian Political News, " class="smarterwiki-linkify">http://findarticles.com/p/articles/mi_m0WDQ/is_2001_May_28/ai_75259079 Asiaweek names Falun Gong founder top communicator, 28 May 2001, accessed 22 May '08
  27. CM\444750EN.doc PE 302.019 EUROPEAN PARLIAMENT COMMITTEE ON FOREIGN AFFAIRS, HUMAN RIGHTS, COMMON SECURITY AND DEFENCE POLICY, NOTICE TO MEMBERS No 14/2001. European Parliament
  28. "The FP Power Map: The 500 most powerful people on the planet", May–June 2013.