Lia Laimböck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Lia Laimböck (Bussum, 1965) is een Nederlands schilderes.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Als klein meisje was Lia Laimböck reeds intensief bezig met tekenen en schilderen, in 1988 studeerde zij af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Kort daarvoor ontmoette zij haar latere echtgenoot, de muzikant en performer Reinier Sijpkens. Samen reisden zij de wereld over, om performances te geven in kindertehuizen en scholen, met een programma van muziek, dans en schilderen. Lia Laimböck is een kleindochter van Piet Vermeulen en stiefdochter van Willem Lenssinck.

Werk[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf 1993 schilderde Lia Laimböck veel portretten van o.a. Nederlandse schrijvers, zoals Maarten Biesheuvel, Maarten 't Hart, Karel van het Reve, Marten Toonder, Elisabeth Eybers en Mensje van Keulen. Deze portretten zijn opgenomen in de collectie van het Literatuur Museum te Den Haag. Staand portret van Johan Sebastiaan Bach voor de bibliotheek van de Bachvereniging in Amsterdam. In 2004 won zij de Biënnale Nederlandse Figuratieve Kunst en vertegenwoordigde zij de Nederlandse figuratieve schilderkunst middels een solo-tentoonstelling in het Whanki Museum te Seoel, Zuid-Korea. In haar recente werk zijn vaak mens en dier in landschappen te zien, die een allegorie vormen op het thema 'De Oorsprong', geboorte, leven en dood. In 2016 realiseerde ze een levensgroot kroningsportret van koning Willem - Alexander en koningin Maxima.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]