Libertarische Partij (Nederland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
LP (Libertarische Partij)
Libertarischepartij.svg
Personen
Partijvoorzitter Robert Valentine
Partijleider Robert Valentine
Mandaten
Zetels in Tweede Kamer
Zetels in Eerste Kamer
Zetels in het Europees Parlement
Geschiedenis
Opgericht 1993
Algemene gegevens
Actief in Nederland
Ideologie Libertarisme
Non-interventionisme
Eurosceptisch
Economisch liberalisme
Klassiek liberalisme
Jongerenorganisatie JL (Jonge Libertariërs)
Wetenschappelijk bureau Bernard de Mandeville Instituut
Internationale organisatie IALP
Europese organisatie EPIL
Website stemLP.nl
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

De LP (Libertarische Partij) is een Nederlandse politieke partij van libertarische signatuur. Zij streeft naar "een vrije wereld; een wereld waarin niemand wordt gedwongen zijn of haar leven en eigendom op te offeren ten gunste van anderen"[1] en gaat hierbij uit van het libertarische non-agressieprincipe. De politiek leider van de partij is Robert Valentine. Op 15 oktober 2016 is hij verkozen tot lijsttrekker voor de Tweede Kamerverkiezingen 2017.

Geschiedenis[bewerken]

Oprichting[bewerken]

De LP werd opgericht in 1993 door Barthold van Doorn, Hub Jongen, en Stefan van Glabbeek. Zij waren sympathisanten van het in de jaren zeventig gestichte Libertarisch Centrum Nederland en waren zeer betrokken bij het libertarische medium de Vrijbrief, en vonden ook via dat medium de benodigde hulp om de partij op te starten. Bij de vorming daarvan lieten ze zich vooral inspireren door de Amerikaanse LP[2].

Tweede Kamerverkiezingen 1994[bewerken]

Ondanks de beperkte aanhang waar de partij mee begon, en de beperkte bekendheid van diens ideologie, deed de partij direct mee aan de Tweede Kamerverkiezingen van 1994. Het doel was destijds niet directe zetelwinst, maar bovenal om media-aandacht te vergaren voor de ideologie, zodat vier jaar later een serieuze poging voor een zetel kon worden gedaan. Er werden uiteindelijk 2.754 stemmen behaald, 0,03% van alle uitgebrachte stemmen.

Buiten beeld[bewerken]

Niet alle sympathisanten van de LP waren tevreden met de uitslag, en sommigen zagen geen heil meer in het project. Mede hierdoor kwam de deelname aan de Kamerverkiezingen van 1998 er niet meer van, en als gevolg bleef het lang stil bij de LP. De partij werd echter wel in leven gehouden door Toine Manders, die na de verkiezingen in 1994 tot voorzitter was verkozen, en secretaris/penningmeester Otto Vrijhof. Later raakte ook Paul Schreurs hierbij betrokken. Zij zetten de organisatie voort in de hoop om in betere tijden weer een poging te kunnen wagen bij verkiezingen.

Verkiezingen 2012 en later[bewerken]

Aan het sluimerend bestaan kwam een einde op 8 juni 2012, toen de LP middels een persbericht liet weten opnieuw mee te willen doen aan de verkiezingen. Het succes van de libertarische presidentskandidaat Ron Paul in de Verenigde Staten had de nodige fondsen en sympathisanten binnengebracht, en volgens de partij was de tijd rijp voor deelname omdat er behoefte was aan "een echt liberaal alternatief" in de verkiezingen gezien de "forse lastenverhogingen" die de andere liberale partijen hadden doorgevoerd.[3] Op 7 juli 2012 werd in Utrecht de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen 2012 vastgesteld, waarbij Toine Manders zonder dat er sprake was van tegenkandidaten tot lijsttrekker werd verkozen.

Bij de verkiezingen op 12 september 2012 behaalde de LP uiteindelijk 4.163 stemmen, ofwel 0,05% van de totale hoeveelheid stemmen. Sinds 2012 maakt de LP een groei door en zijn er diverse lokale afdelingen opgezet.

Vervolgens deed de partij in 2013 mee aan herindelingsverkiezingen in Leeuwarden.

Op 19 maart 2014 deed de partij mee bij de verkiezingen in 9 gemeenten.[4]

In 2015 nam de LP in vijf provincies deel aan de verkiezingen voor de Provinciale Staten op 18 maart 2015, namelijk de provincies Friesland, Zuid-Holland, Utrecht, Noord-Brabant en Gelderland.

Beginselen en standpunten[bewerken]

Ideologie[bewerken]

De oorspronkelijke Libertarische Partij (1993-2016) was een enigszins anarchistische partij. In navolging van het ideologisch libertarisme en het non-agressieprincipe, stelde de partij dat individuele mensenrechten zoals recht op leven, vrijheid en eigendom onder geen enkele voorwaarde geschonden mochten worden. De partij wilde de rol van de overheid daarom minimaliseren tot het waarborgen van deze rechten en streefde naar een nachtwakersstaat zonder enige vorm van belastingheffing.

De partij heeft hierdoor een lange tijd een extreemrechts imago gehad. Dit werd versterkt doordat bij de partij weinig aandacht was bij de partij voor problemen zoals armoede.

Toine Manders was politiek leider van de partij van 1994 tot 2014. Na zijn aftreden is de partij verdergegaan als de LP en is zij een nieuwe koers gaan varen. De partij staat sinds 2016 onder leiding van Robert Valentine, die tevens partijvoorzitter is. Onder zijn bewind is de partij een meer rechts-progressieve koers gaan varen en positioneert zij zich als een partij voor radicale democratisering. Er bestaan nog steeds aanzienlijke ideologische verschillen tussen het leiderschap van Valentine en een aantal leden van het eerste uur.

De partij stelt uitgebreide economische hervormingen voor, waaronder het afschaffen van de loon- en inkomstenbelasting, meer mogelijkheden tot het kiezen van een passende zorgverzekeraar en een onderwijsbudget voor scholieren en studenten.

De LP houdt Nederland graag in de Europese Unie. Daarbij wil zij echter wel EU drastisch hervormen tot een evenbeeld van de Europese Vrijhandel Associatie (EVA): een Unie enkel gebaseerd op vrijhandel en vrij verkeer.

De LP is de enige partij in Nederland die vóór het gebruik van kernenergie is en is fel tegenstander van subsidies aan vervuilende oliemaatschappijen.

De partij is tegen het subsidiëren van immigratie, maar ook tegen strengere immigratiewetten. De partij stelt voor de verblijfsvergunning te vervangen door een werkvergunning, zodat immigranten direct mogen werken en verder geen aanspraak kunnen maken op sociale zekerheid vanuit de overheid.

Libertarisme[bewerken]

De LP stoelt haar programma op het libertarisme, een politieke ideologie die streeft naar zo groot mogelijke individuele vrijheid en een zo klein mogelijke overheid. Elk individu, zo stelt de ideologie, heeft het recht op zijn of haar leven (zelfbeschikkingsrecht) en vrijheid, en daaruit volgt ook het recht op de vruchten van arbeid. Dit recht op de vruchten van eenieders arbeid vormt samen met het homesteading principe (de eerste die een ongebruikt stuk natuur productief gebruikt (bijvoorbeeld door voedsel te verbouwen op ongebruikt land) verwerft daarmee het eigendom van dat stuk natuur) het libertarische eigendomsrecht. In de libertarische filosofie mag niemand deze individuele rechten (leven, vrijheid, en eigendom) schenden of dreigen te schenden, en dat principe gaat ook op voor de overheid (het non-agressieprincipe). De maximale rol die de overheid dan ook mag vervullen is er een waarin zij niets doet anders dan het waarborgen van deze rechten (de nachtwakersstaat) zonder daarbij belastingen te heffen. De LP streeft er dan ook naar om de overheid tot deze rol te beperken.

Non-agressieprincipe[bewerken]

De LP wijst principieel het initiëren van geweld om politieke, maatschappelijke of sociale doelen te bereiken af. Onder het initiëren van geweld rekent de partij ook de meeste verplichtingen, reguleringen, en belastingheffingen van de overheid, omdat wanneer een individu er niet aan voldoet, hij of zij met geweld van zijn of haar vrijheid of eigendom beroofd zal worden. Regelgeving van de overheid die volgens de partij niet als initiatie van geweld kan worden beschouwd zijn enkel die regels die vrijheid en eigendom beschermen, aangezien het afdwingen van deze wetten reactief geweld in plaats van initiatie van geweld inhoudt.

Programma[bewerken]

De programmapunten op de 5 belangrijkste thema’s zijn.

  • Meer mogelijkheden tot het kiezen van een passende zorgverzekeraar en zorgverzekering. Ook de vrije keuze om je niet te verzekeren.
  • Een onderwijsbudget voor scholieren en studenten in plaats van subsidiëring van onderwijsinstellingen.
  • Het afschaffen van de loon- en inkomstenbelasting
  • De LP houdt Nederland graag in de Europese Unie. Daarbij wil zij echter wel EU drastisch hervormen tot een evenbeeld van de Europese Vrijhandel Associatie (EVA): een Unie enkel gebaseerd op vrijhandel en vrij verkeer van personen en goederen.
  • Verregaande decentralisatie van bevoegdheden van de Rijksoverheid naar gemeenten.

Organisatie[bewerken]

Het landelijk bestuur bestaat sinds 7 oktober 2017 uit voorzitter Robert Valentine, secretaris Stefan Gaillard en penningmeester Tom Wentzel.

Naast het bestuur heeft de partij meerdere organen. Ze heeft vaste commissies en werkgroepen, gemeentelijke afdelingen, een wetenschappelijk bureau (het Bernhard de Mandeville Instituut) en internationaal maakt de partij onderdeel uit van de European Party for Individual Liberty (EPIL) en International Alliance of Libertarian Parties (IALP).

Sinds 1 november 2016 is er een officiële jongerenorganisatie, 'Jonge Libertariërs'.[5]

Verkiezingen[bewerken]

Tweede Kamer[bewerken]

Jaar Lijsttrekker Stemmen Percentage Zetels Kandidaten
1994 Toine Manders 2.754[6] 0,03% 0 (alleen Manders)
2012 Toine Manders 4.163 0,05% 0 Kandidatenlijst
2017 Robert Valentine 1.492 0,01% 0 Kandidatenlijst

Provinciale Staten[bewerken]

Provinciale Staten verkiezingen 2015
Provincie Stemmen Percentage Zetels
Fryslân 408 0,15% 0
Gelderland 1.008 0,13% 0
Noord-Brabant 1.483 0,18% 0
Utrecht 627 0,13% 0
Zuid-Holland 2.143 0,18% 0
Totaal 4.661 0,08% 0

Gemeenteraden[bewerken]

Gemeenteraadsverkiezingen 2014
Gemeente Stemmen Percentage Zetels
Leeuwarden 224 0,7% 0
Amsterdam 667 0,2% 0
Rotterdam 405 0,2% 0
Den Haag 414 0,2% 0
Arnhem 219 0,4% 0
Leiden 128 0,2% 0
Almelo 196 0,8% 0
Utrecht 331 0,2% 0
Oegstgeest 117 1,1% 0
Totaal 3.344 0,05% 0
Gemeenteraadsverkiezingen 2018
Gemeente Stemmen Percentage Zetels
Stichtse Vecht 437 1,5% 0
Dalfsen 141 1,0% 0
Rijswijk 342 1,6% 0

Leden[bewerken]

Ereleden[bewerken]

  • Stefan van Glabbeek
  • Paul Schreurs
  • Otto Vrijhof

De ereleden werden op het congres van 7 juli 2012 benoemd vanwege hun hulp om de partij van 1994 tot 2012 voort te zetten tijdens haar 'winterslaap'. Het ledenaantal van de LP is sinds 2012 sterk gegroeid van 27 in april 2012 tot circa 200 in het eerste kwartaal van 2018.

Bekende ondersteuners[bewerken]

Publicist en financieel analist Willem Middelkoop gaf op 21 augustus 2012 middels een tweet een stemadvies om bij de verkiezingen op de LP te stemmen. In 2014 adviseerde Daniël van der Stoep, van de partij Artikel50, mensen daar waar het mogelijk was op de LP te stemmen.[7]

Externe link[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. LP. Verkiezingsprogramma 2012-2017. http://pubnpp.eldoc.ub.rug.nl/FILES/root/verkiezingsprogramma/TK/libertapart2017/LibPartij2017.pdf
  2. Lucardie, A.P.M. (1994). Binnenkomers en buitenstaanders: Een onderzoek naar partijen die in 1994 hun entree in de Tweede Kamerverkiezingen trachtten te maken. http://dnpp.eldoc.ub.rug.nl/FILES/root/jb-dnpp/jb94/lucardie.pdf
  3. De LP neemt deel aan de Tweede-Kamerverkiezingen, LP, 8 juni 2012
  4. de LP doet op 19 maart mee in 9 gemeenten, website LP, 9 februari 2014
  5. Het feest kan beginnen: de LP lanceert eigen jongerenbeweging, Jonge Libertariërs
  6. Tweede Kamerverkiezingen 1994. parlement.com. Geraadpleegd op 2017-10-25
  7. Oproep via Twitter