Lidl

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lidl
Logo van Lidl
Opgericht 1973
Hoofdkantoor Lidl Nederland GmbH:
Havenstraat 71
1271 AD Huizen
Noord-Holland
Nederland
Eigenaar/onderdeel Lidl Stiftung & Co. KG
Vestigingen meer dan 11.000[1]
Land(en) Onder andere Nederland, België en Duitsland
Jaaromzet Gestegen 38,4 miljard (2011)[2]
Landen waar Lidl winkels heeft
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Economie

Lidl (uitspraak: [ˈliːdəl]?) is een van oorsprong Duitse keten van supermarkten in het discountsegment. De supermarktketen is actief in een groot deel van Europa, met meer dan 11.000 winkels[1] in meer dan 23 landen. De winkels zijn allemaal onderdeel van Lidl Stiftung & Co. KG, een Duitse commanditaire vennootschap die weer eigendom is van de holding company Schwarz Gruppe, die ook de winkelketens Handelshof en de hypermarkt Kaufland bezit.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De Lidl is in 1930 ontstaan uit een groothandel, opgericht door Joseph Schwarz, onder de naam Schwarz Lebensmittel-Sortimentsgroßhandlung. Schwarz ging tevens een samenwerkingsverband aan met Südfrüchte Großhandel Lidl & Co. Dit was oorspronkelijk een fruitgroothandel, maar werd na verloop van tijd een voedselgroothandel.

Toen Dieter Schwarz de taken van zijn vader Joseph overnam, ging hij zich – samen met Ludwig Lidl – richten op het opzetten van een discountformule. In 1973 opende de eerste Lidl in Ludwigshafen zijn deuren. Voor de inrichting van de winkels werd vooral naar de Aldi-formule gekeken. Zo wordt er met uitzondering van de filialen in de Verenigde Staten, Kroatië, Engeland, Wales, Schotland en Litouwen geen muziek in de winkels gespeeld. Wel is er een PA systeem voor omroepberichten, maar geen reclame. Ook worden veel producten vanuit dozen verkocht.

Nederland[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds juli 1995 bestaat er voor de supermarktketen een rechtspersoon, naar Duits recht, in Nederland. De eerste Nederlandse Lidl-winkel werd in 1997 in Uden, Noord-Brabant, geopend. Lidl had eind 2008 317 filialen[3] en op 25 februari 2015 werd in Boxmeer de 400ste vestiging geopend.[4]

België en Luxemburg[bewerken | brontekst bewerken]

Lidl Belgium, waar ook Luxemburg onder valt, is sinds 1993 actief. In april 1995 werden de eerste acht filialen geopend in België. In 2013 had Lidl Belgium bijna 300 winkels in België en Luxemburg.

Organisatie[bewerken | brontekst bewerken]

Hoofdkantoor en distributiecentra[bewerken | brontekst bewerken]

Het hoofdkantoor van Lidl Stiftung & Co. KG is gevestigd in Neckarsulm, Baden-Württemberg. De Nederlandse tak, Lidl Nederland GmbH, is gevestigd in het Noord-Hollandse Huizen. Hier zijn de directie en de afdelingen administratie, personeelszaken, inkoop, automatisering en vastgoed ondergebracht. Vanuit Merelbeke worden de Belgische en Luxemburgse activiteiten gecoördineerd.

Lidl Nederland bestaat uit zes regio's en heeft zes distributiecentra, gevestigd in Etten-Leur, Heerenveen, Oosterhout, Waddinxveen[5], Weert en Zwaag, van waaruit alle winkels in Nederland worden bevoorraad en aangestuurd. Lidl huurt ook een groot distributiecentrum in Hazeldonk, bij de grensovergang Nederland–België. Dit distributiecentrum wordt door Lidl Nederland en Lidl Belgium gezamenlijk gebruikt.

In België zijn er vijf distributiecentra verspreid over het hele land voor de Belgische en Luxemburgse markt; in Courcelles, Genk, Gullegem, Marche-en-Famenne en Sint-Niklaas.

Afbeeldingen[bewerken | brontekst bewerken]

Kritiek[bewerken | brontekst bewerken]

Het supermarktconcern is naar buiten toe een uitermate gesloten organisatie met intern een harde hiërarchische cultuur. Er is regelmatig kritiek op de manier waarop Lidl zijn personeel behandelt. In Duitsland, waar het concern ongeveer 50.000 werknemers heeft, zijn er verschillende affaires naar buiten gekomen. In 2008 kwam aan het licht dat het bedrijf zijn werknemers met verborgen camera's in de gaten hield. Hiervoor heeft het bedrijf 1,5 miljoen euro boete moeten betalen. In april 2009 moest de directeur Frank-Michael Mros gedwongen opstappen na publicaties in het weekblad Der Spiegel over het systematisch volgen van de ziektegeschiedenis van het personeel. Ook werd er bijgehouden welke werknemers zwanger zouden willen worden.[6]

In april 2018 was er een langdurige 7-daagse[7] nationale staking over héél België. Hierbij werden er meer dan 140 winkels gesloten, en werden de 5 distributiecentra geblokkeerd door Lidl-medewerkers.[8] De reden voor de nationale staking was een "te hoge werkdruk". Lidl België nam maatregelen ter verbetering. Eind januari 2019 ontving het bedrijf het label 'Top Employer 2019' van het Top Employer Institute.[9]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Lidl van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.