Lieke Klaver

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Lieke Klaver
Lieke Klaver bij de EK indoor in Istanbul in 2023.
Volledige naam Lieke Klaver
Geboortedatum 20 augustus 1998
Geboorteplaats Velsen-Zuid
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Lengte 1,82 m
Sportieve informatie
Discipline sprint
Trainer/coach Paul Olofsen (2008-2016), Rogier Ummels (2016-2019), Bram Peters (2019-heden), Laurent Meuwly (2019-heden)
Eerste titel Ned. indoorkampioene 200 m 2017
OS 2020
Extra Ned. recordhoudster 400 m 2022 (2½ wk.), 4 x 400 m, 4 x 400 m gemengd; indoorrecordhoudster 200 m 2021-2023, 4 x 400 m
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Atletiek
Lieke Klaver in gevecht met de Belgische Hanne Claes tijdens de 4 × 400 m op de WK van 2019 in Doha.

Lieke Klaver (Velsen-Zuid, 20 augustus 1998) is een Nederlandse atlete, die gespecialiseerd is in de sprint. Zij excelleert met name op de 200 en 400 m. Op beide onderdelen heeft zij inmiddels Nederlandse titels veroverd. Daarnaast was zij op de 200 m indoor van januari 2021 tot februari 2023 Nederlands recordhoudster. Op internationaal niveau heeft zij tot nu toe haar meest aansprekende resultaten geboekt als lid van het Nederlandse team op de 4 × 400 m. In 2021 en 2023 werd zij hiermee Europees indoorkampioen, in 2022 Europees outdoorkampioen en in 2023 wereldkampioen. Bovendien veroverde zij op de wereldkampioenschappen in 2022 de zilveren medaille op de 4 × 400 m gemengd. Op beide estafetteonderdelen staan tevens de Nederlandse records mede op haar naam. Zij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Eerste titels[bewerken | brontekst bewerken]

Klaver was nog junior, toen zij haar eerste nationale titel bij de senioren veroverde. In 2017, bij de nationale indoorkampioenschappen, werd zij kampioene op de 200 m. Een jaar eerder had zij op ditzelfde onderdeel haar eerste Nederlandse outdoortitel bij de A-junioren behaald. Die titel prolongeerde zij op de NJK van 2017.

Eerste internationale ervaringen[bewerken | brontekst bewerken]

Inmiddels had Klaver toen haar eerste internationale ervaringen er al opzitten. Want reeds in 2014 nam zij als vijftienjarige deel aan de wereldkampioenschappen voor junioren in Eugene. Daar maakte zij deel uit van het Nederlandse team op de 4 × 100 m estafette, dat als derde in haar serie strandde. Een jaar later was zij ook present op de Europese kampioenschappen voor U20-junioren in Eskilstuna. Op de 200 m bereikte zij de finale, waarin zij als zesde eindigde. Op de 4 × 100 m estafette ging het in de finale bij het overgeven van het stokje tussen Eva Hovenkamp en Lieke Klaver echter mis, waardoor de ploeg niet aan de finish kwam. Eerder tijdens de series had het Nederlandse team de tweede tijd van het hele veld gelopen.

In 2016 maakte Klaver opnieuw deel uit van de 4 × 100 meterploeg op de wereldkampioenschappen voor U20-junioren in Bydgoszcz. Opnieuw ging het mis bij een stokjeswissel en kwam de ploeg niet aan de finish, ditmaal reeds in de series. In 2017 ging het op de EK U20 in Grosseto op de 4 × 100 m estafette bij het wisselen wel goed, want het Nederlandse team met Klaver finishte als achtste. Eerder was zij op de 200 m als zesde geëindigd.

Overstap naar 400 m[bewerken | brontekst bewerken]

Richtte Klaver zich aanvankelijk op de 200 m, vanaf 2018 verlegde zij haar focus naar de 400 m, zonder de 200 m uit het oog te verliezen. Eindigde zij in 2018 op dit onderdeel nog op een bescheiden zevende plaats op de Nederlandse kampioenschappen, een jaar later veroverde zij in- en outdoor al enkele NK-medailles. Het leverde haar een plaats op in het nationale team voor de 4 × 400 m estafette, dat eerst uitkwam op de World Relays in Yokohama en daar verrassend de B-finale won. Dit leidde weer tot toelating tot de wereldkampioenschappen in Doha, waar het Nederlandse viertal een sterk optreden besloot met een zevende plaats en zicht op deelname aan de Olympische Spelen van 2020 in Tokio.

Doorbraak[bewerken | brontekst bewerken]

In 2020 volgde de definitieve doorbraak van Klaver op de 200 en 400 m. Al tijdens het indoorseizoen maakte zij indruk door de nationale titel op de 400 m te veroveren en daarbij trainingsmaatje en rivale Femke Bol in de eindsprint voor te blijven. Vervolgens slaagde zij erin om in het door de coronapandemie gedecimeerde wedstrijdseizoen op 15 augustus in het Zwitserse La Chaux-de-Fonds de 200 m te winnen in 22,66 s, de derde snelste tijd aller tijden van een Nederlandse en de snelste jaartijd in Europa. Terug in Nederland behaalde zij haar tweede nationale titel van het jaar door op de 200 m met 22,95 het goud te veroveren, om ten slotte tijdens het Golden Gala in Rome, een wedstrijd uit de IAAF Diamond League-reeks, de 400 m te winnen in 50,98. Hiermee was zij de tweede Nederlandse die door de 51-secondenbarrière brak. Eerder was alleen Lisanne de Witte met haar nationale recordtijd van 50,77 sneller geweest.

Olympisch debuut[bewerken | brontekst bewerken]

Klaver startte het jaar 2021 uitstekend door op 30 januari tijdens een indoorwedstrijd in Wenen twee gedateerde Nederlandse indoorrecords te verbeteren. Op de 200 m dook zij onder het record van Els Vader van 23,34 uit 1988 door 23,17 voor zich te laten noteren en op de 400 m schrapte zij de 51,82 van Ester Goossens uit 1998 uit de boeken en maakte er 51,48 van. Een lang leven was dit laatste record echter niet beschoren, want in een volgende serie dook Femke Bol met 50,96 er alweer ruimschoots onder. Die was hiermee gelijk de snelste Europese atlete sinds 2013. Een week later waren beiden bij een indoorwedstrijd in het Franse Metz alweer sneller. Bol verbeterde haar record op de 400 m van 50,96 naar 50,81 en Klaver op de 200 m van 23,17 naar 23,10.[1] Op de NK indoor verbeterde Klaver zichzelf vervolgens nu weer op de 400 m door 51,21 voor zich te laten afdrukken, maar ze hield er 'slechts' zilver aan over, want Femke Bol troefde haar opnieuw af door te winnen in 50,64, een volgende verbetering van het nationale record. Terwijl Bol die lijn doorzette door vervolgens begin maart op de Europese indoorkampioenschappen in Toruń in 50,63 (haar derde recordverbetering op rij) ook daar het goud voor zich op te eisen, moest Klaver ditmaal genoegen nemen met een vijfde plaats in 52,03. Toch keerde ook zij met goud huiswaarts, want op de 4 × 400 m estafette was het Nederlandse viertal in de samenstelling Lieke Klaver, Marit Dopheide, Lisanne de Witte en Femke Bol in de nationale recordtijd van 3.27,15, tevens een kampioenschapsrecord, te sterk voor de concurrentie. De Britse ploeg bleef op ruim een seconde achterstand nog het dichtst in de buurt en behaalde het zilver, terwijl het Poolse team voor eigen publiek het brons veroverde.

Het buitenseizoen ging voor Klaver al begin mei van start met haar deelname als lid van de Nederlandse estafetteploeg op de 4 × 400 m aan de World Athletics Relays 2021 in het Poolse Chorzów. Met een vierde plaats viel het viertal net buiten de medailles. De maand erna werd zij bij de FBK Games op de 400 m derde in 51,46. Nog geen week later kwam zij bij wedstrijden in Genève tot een evenaring van haar PR van 50,89, dat zij het jaar ervoor in Rome had gelopen. Op de NK in Breda koos zij vervolgens voor de 200 m, waarop zij achter Jamile Samuel naar het zilver snelde in 23,04. Het was de opmaat naar de Olympische Spelen van Tokio, waar Klaver haar olympisch debuut maakte op de 4 × 400 m estafette. Ze maakte er deel uit van de estafetteteams op de 4 × 400 m gemengd, een nieuw onderdeel in het wedstrijdprogramma, en de 4 × 400 m voor vrouwen. Op de gemengde estafette werd het Nederlandse team in de samenstelling Liemarvin Bonevacia, Lieke Klaver, Femke Bol en Ramsey Angela vierde in de nationale recordtijd van 3.10,36, 0,14 seconden achter de winnaars van het brons, de Verenigde Staten. Op de estafette voor vrouwen kwam het Nederlandse viertal, naast Klaver bestaande uit Lisanne de Witte, Laura de Witte en Femke Bol, in de finale als zesde aan de finish in de nationale recordtijd van 3.23,74.[2]

Het gedrang bij het ingaan van de laatste ronde van de 400 m op de WK indoor 2022 in Belgrado.

Zilver op WK indoor 2022[bewerken | brontekst bewerken]

In 2022 eindigde Klaver bij de NK indoor op de 400 m opnieuw achter Femke Bol, die ditmaal 50,30 als winnende tijd liet noteren, terwijl Klaver in 51,20 een honderdste seconde sneller was dan het jaar ervoor. De volgende proeve van bekwaamheid vormden in maart de wereldindoorkampioenschappen in Belgrado, waar zij uitkwam op de 400 m en de 4 × 400 m. Op het individuele onderdeel kwalificeerde Klaver zich met haar tijden van 51,96 en 51,81 probleemloos voor de volgende ronde. In de finale kwam ze bij het ingaan van de laatste ronde in het gedrang terecht en had zij niet meer de kracht om nog op te schuiven. Zij finishte in de race, die Femke Bol achter winnares Shaunae Miller-Uibo in 50,57 zilver opleverde, als zesde in 52,67. Na afloop overheerste de trots: "Ik ben zesde van de wereld, dat is vet goed! Twee Nederlandse vrouwen in de finale is nog nooit gebeurd. Dat Femke nu zilver haalt vind ik zo knap."[3] Later in het toernooi veroverde ook Klaver haar zilveren medaille door op de 4 × 400 m estafette samen met Eveline Saalberg, Lisanne de Witte en Femke Bol vlak achter het in 3.28,40 winnende Jamaicaanse viertal te finishen in 3.28,57.

Opmaat naar WK[bewerken | brontekst bewerken]

In het buitenseizoen stonden zowel een WK als een EK geprogrammeerd. Eerstgenoemd toernooi had oorspronkelijk gepland gestaan voor 2021; door de coronapandemie was het echter een jaar opgeschoven en zou nu in juli plaatsvinden. Klaver wilde dus al vroeg in het seizoen haar vorm testen en nam daarom eind mei deel aan de Golden Spike Ostrava, waar zij uitkwam op de 400 m. Ze bereikte er een vierde plaats in 50,90, waarmee zij al direct haar PR van 50,98 uit 2020 verbeterde. Begin juni volgden de FBK Games, waar zij in kille, regenachtige omstandigheden op de 400 m als tweede achter Femke Bol eindigde. Vervolgens nam zij in de tweede helft van juni deel aan de Meeting de Paris, wat een verdere verbetering van haar PR opleverde, want ze werd er vijfde in 50,80. Een week later vonden de NK in Apeldoorn plaats, waar zij op de 200 m uitkwam en in 22,74 haar tweede titel op dit onderdeel veroverde. Ze versloeg hierbij Femke Bol, die in 23,05 genoegen moest nemen met het zilver. Daarna was het weer de beurt aan de Diamond League, want bij de Stockholm Bauhaus Athletics startte zij opnieuw op de 400 m. Met succes, want met een tweede plaats in 50,96 realiseerde zij voor de derde maal binnen een maand een tijd binnen de 51 seconden.

Lieke Klaver in gevecht met vlnr. Sada Williams en Marileidy Paulino tijdens de finale van de 400 m op de WK 2022 in Eugene.

WK: vierde op de 400 m[bewerken | brontekst bewerken]

Op de wereldkampioenschappen in Eugene in juli leverde Klaver recordprestaties. Op de 400 m individueel bleef zij in alle drie haar races onder het Nederlandse record van Femke Bol van 50,37 uit 2021: eerst verbeterde zij dat in haar serie tot 50,24, vervolgens maakte zij er in haar halve finale 50,18 van, om ten slotte in de finale vierde te worden in 50,33. Zelf vond ze dat de allermooiste 'rotplek' om op te eindigen: "vierde van de wereld, dat is gigantisch! Ik ben trots op mezelf."[4] Daarna kwam zij in actie op de 4 × 400 m estafette als lid van het Nederlandse team, dat verder bestond uit Hanneke Oosterwegel, Cathelijn Peeters en Femke Bol. Bij de wissel tussen Klaver en Peeters ging het echter fout; het stokje viel op de baan en rolde 20 cm verder, voordat Peeters het weer te pakken kreeg. Hoewel de hierdoor opgelopen achterstand door laatste loopster Femke Bol na een gigantische inhaalrace alsnog werd omgezet in een derde plaats, werd het Nederlandse team gediskwalificeerd.

Het gouden viertal op de EK 2022: vlnr. Femke Bol, Eveline Saalberg, Lieke Klaver en Lisanne de Witte.

EK-goud op de 4 × 400 m[bewerken | brontekst bewerken]

Een maand na Eugene volgden alweer de Europese kampioenschappen in München. Klaver koos ervoor om even geen wedstrijden te lopen, maar zich via een gerichte training opnieuw op te laden voor dit toernooi. Er stond haar immers een flinke klus te wachten, want zij zou in actie komen op de 200 m, de 400 m en de 4 × 400 m estafette.
De 400 m was het eerste onderdeel waarop zij uitkwam. Hierin haalde zij de finale en werd ze zesde in 50,56, iets onder het niveau dat ze in Eugene had bereikt. Haar prestatie werd echter compleet overschaduwd door die van haar trainingsmaatje en vriendin Femke Bol, die de finale won in de onwaarschijnlijk snelle tijd van 49,44. Hiermee haalde Bol een dikke streep door haar eigen nationale record van enkele weken eerder, toen zij Lieke Klaver diens record van 50,18 alweer afhandig had gemaakt en op 49,75 had gesteld. Daarmee was zij de eerste Nederlandse geworden die deze afstand binnen de 50 seconden had afgelegd. De 200 m was de volgende opgave. Ook hier bereikte Klaver de finale, waarin ze in 22,88 als vijfde eindigde op ruim een halve seconde achterstand van de Zwitserse winnares Mujinga Kambundji (goud in 22,32). Het hoogtepunt van het toernooi vormde voor Klaver de 4 × 400 m estafette, die plaatsvond op de dag dat de Noord-Hollandse haar 24e verjaardag vierde. In de samenstelling Eveline Saalberg, Lieke Klaver, Lisanne de Witte en Femke Bol snelde het Nederlandse viertal oppermachtig naar het goud, waarbij vooral de eindrush van laatste loopster Femke Bol veel indruk maakte. De tijd van 3.20,87 was een verbetering van bijna drie seconden van het nationale record dat op de Spelen van 2021 in Tokio was gevestigd. Voor Bol was het haar derde gouden plak, een unieke trilogie, want na de 400 m vlak had die vervolgens ook de 400 m horden op haar naam geschreven.

Klaver sloot haar wedstrijdseizoen af met nog een drietal optredens in Diamond League-wedstrijden.

Goud en zilver op EK indoor[bewerken | brontekst bewerken]

Het indoorseizoen 2023 stond in het teken van de EK indoor in Istanbul. In de aanloop er naartoe kwam Klaver op 11 februari voor het eerst in actie in Metz, waar zij op de 200 m haar twee jaar eerder op dezelfde plek gelopen nationale record van 23,10 verbeterde tot 22,97. Veel plezier had ze er niet van, want reeds in de volgende serie maakte Femke Bol er 22,87 van. De Amersfoortse bleek in een uitstekende vorm te verkeren, want kort ervoor had ze op de 400 m al een tijd van 49,96 laten noteren, de vierde snelste indoortijd ooit en minder dan vier tiende seconde verwijderd van het wereldindoorrecord uit 1982. Het schepte verwachtingen voor het enkele weken later te houden NK indoor, waar Klaver en Bol beiden op de 400 m zouden uitkomen. Die verwachtingen werden volledig waargemaakt. Want in Apeldoorn groeide door toedoen van beide loopsters de finale van de 400 m uit tot een legendarische race waarin Bol, opgejaagd door Klaver, in 49,26 het wereldindoorrecord van 49,59 van Jarmila Kratochvílová uit 1982 verpulverde. Klaver kwam zelf tot een PR-prestatie van 50,34. Hiermee presenteerde het Nederlandse tweetal zich als de voornaamste kandidates voor eremetaal op de 400 m op de begin maart te houden EK indoor. Ook die verwachting werd waargemaakt: Bol won in Istanbul goud in 49,85, waarmee zij de eerste atlete ooit werd die in één indoorseizoen op de 400 m driemaal binnen de 50 seconden had gelopen; Klaver greep in 50,57 het zilver. Vervolgens vormden beiden, tezamen met Eveline Saalberg en Cathelijn Peeters, het 4 × 400 meterteam dat in de finale van deze estafette vanaf de start aan de leiding ging, die niet meer afstond en naar de prolongatie van de eerder in 2021 behaalde indoortitel snelde in 3.25,66, een nationaal indoorrecord.

Alweer goud met de estafetteploeg, dit keer op de WK 2023 in Boedapest. Vlnr. Eveline Saalberg, Femke Bol, Cathelijn Peeters en Lieke Klaver.

WK-goud op de 4 × 400 m[bewerken | brontekst bewerken]

Op de wereldkampioenschappen 2023 in Boedapest nam Klaver deel aan drie onderdelen. Op de 4 × 400 m gemengd werd de ploeg in de finale gediskwalificeerd na een val van slotloopster Femke Bol vlak voor de finish. Op de 400 m individueel werd ze zesde in de finale in een tijd van 50,33. Nadat in de series van de 4 × 400 estafette het Nederlandse team, met Lisanne de Witte in haar plaats, zich had gekwalificeerd voor de finale, liep Klaver in die finale, haar zesde race van het toernooi, als tweede loopster met een splittijd van 48,78 de ploeg naar de kop van het veld. Na een spannende eindsprint van laatste loopster Femke Bol won de ploeg en werd wereldkampioen in een Nederlands record van 3.20,72.

Club[bewerken | brontekst bewerken]

Klaver is lid van SAV in Grootebroek.

Kampioenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

Internationale kampioenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

Onderdeel Titel Jaar
4 x 400 m Wereldkampioene 2023
Europees kampioene 2022
Europees indoorkampioene 2021, 2023

Nederlandse kampioenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

Outdoor
Onderdeel Jaar
200 m 2020, 2022
Indoor
Onderdeel Jaar
200 m 2017
400 m 2020

Persoonlijke records[bewerken | brontekst bewerken]

Outdoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 11,33 s (-0,2 m/s) 28 juli 2023 Breda
150 m 16,89 s (+0,6 m/s) 8 september 2020 Ostrava
200 m 22,46 s (+1,2 m/s) 25 juni 2023 Chorzów
400 m 49,81 s 16 juli 2023 Chorzów
Indoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
60 m 7,41 s 1 februari 2020 Apeldoorn
200 m 22,97 s (ex-NR) 11 feb 2023 Metz
400 m 50,34 s 19 februari 2023 Apeldoorn

Prestatieontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar 100 m 200 m 400 m
2013 12,65 - -
2014 12,08 24,40 -
2015 11,89 24,03 -
2016 11,98 24,00 -
2017 11,74 23,84 -
2018 11,49 23,62 54,41
2019 11,46 23,35 53,18
2020 11,54 22,66 50,98
2021 11,46 22,83 50,98
2022 11,46 22,71 50,18
2023 11,33 22,46 49,81

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

100 m[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2023: Brons NK – 11,36 s (-0,6 m/s) (in ½ fin. 11,33 s)

200 m[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2015: 6e EK U20 te Eskilstuna – 23,69 s (in ½ fin. 23,54 s)
  • 2017: Goud NK indoor – 23,82 s
  • 2017: 6e EK U20 te Grosseto – 24,06 s
  • 2020: Goud NK – 22,95 s (+1,8 m/s)
  • 2021: Zilver NK – 23,04 s (+0,5 m/s)
  • 2022: Goud NK – 22,74 s (-0,9 m/s) (in ½ fin. 22,71 s; +0,1 m/s)
  • 2022: 5e EK - 22,88 s
  • 2023: Zilver FBK Games - 22,51 s (+1,4 m/s)
  • 2023: Goud EK voor landenteams in Chorzów - 22,46 s

400 m[bewerken | brontekst bewerken]

Diamond League-resultaten

4 × 100 m[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2014: 3e in serie WK U20 – 45,29 s
  • 2015: DNF EK U20 (in serie 44,86 s)
  • 2016: DNF WK U20 te Bydgoszcz
  • 2017: 8e EK U20 – 45,06 s
  • 2023: Goud EK voor landenteams in Chorzów - 42,61 s
  • 2023: DNF WK
Diamond League-resultaten
  • 2022: Zilver Athletissima - 43,02 s

4 × 400 m[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2019: Goud B-fin. World Athletics Relays in Yokohama – 3.29,03
  • 2019: 7e WK – 3.27,89 (in serie 3.27,40)
  • 2021: Goud EK indoor – 3.27,15 (NR)
  • 2021: 4e World Athletics Relays - 3.30,12
  • 2021: 6e OS - 3.23,74 (NR)
  • 2022: Zilver WK indoor – 3.28,57
  • 2022: DQ in serie WK
  • 2022: Goud EK – 3.20,87 (NR)
  • 2023: Goud EK indoor - 3.25,66 (NR)
  • 2023: Goud WK - 3.20,72 (NR)

4 × 400 m gemengd[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2021: 8e World Athletics Relays - 3.21,02[5]
  • 2021: 4e OS - 3.10,36 (NR)
  • 2022: Zilver WK – 3.09,90 (NR)
  • 2023: DNF WK (in serie 3.12,12)

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Lieke Klaver van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.