Lieke Marsman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lieke Marsman
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Volledige naam Lieke Marsman
Geboren 25 juli 1990
Geboorteplaats 's-Hertogenbosch
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep auteur
Werk
Jaren actief 2009-heden
Invloeden Dorianne Laux
Richard Siken
Daphne Gottlieb[1]
Bekende werken Wat ik mijzelf graag voorhoud
Uitgeverij Uitgeverij Pluim
Dbnl-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Lieke Marsman ('s-Hertogenbosch, 25 juli 1990) is een Nederlandse dichteres, woonachtig te Amsterdam. In januari 2021 is zij voor de periode van 2021-2023 benoemd tot Dichter des Vaderlands als opvolger van Tsead Bruinja.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Marsman groeide op in Zaltbommel en deed in 2008 eindexamen op het Cambium College Zaltbommel. Hierna studeerde ze filosofie in Amsterdam en begon ze met publiceren voor De Gids, Vrij Nederland en voor de site Tirade.nu waar ze middels een blog het werk van generatiegenoten becommentarieerde en vertaalde. In 2010 verscheen haar debuut Wat ik mijzelf graag voorhoud dat een jaar later onder meer de C. Buddingh'-prijs won. Van het boek werden meer dan 3.000 exemplaren verkocht. Tussen januari 2013 en maart 2015 maakte Marsman deel uit van de redactie van Tirade. Haar tweede bundel De eerste letter verscheen in januari 2014 en gaat over angst-aanvallen.[2] In juni 2017 verschenen twee boeken bij Atlas/Contact: haar eerste roman, Het tegenovergestelde van een mens, waarin ze essay en poëzie vervlecht, en Man met hoed, haar verzamelde gedichten en een selectie vertalingen. Deze verzameling werd deels uitgebracht omdat de vorige uitgever van haar poezie de bundels niet meer herdrukte. In januari 2021 bracht Marsman de dichtbundel In mijn mand uit.

In april 2018 werd in haar bovenrug een kwaadaardige bottumor ontdekt die met succes operatief kon worden verwijderd. Als gevolg van deze ingreep kan Marsman haar rechterarm weliswaar bewegen, maar niet meer omhoog doen. In De volgende scan duurt 5 minuten, dat in september 2018 verscheen, beschrijft ze dit proces en daarnaast de politiek van ziekte[3].

Marsman wordt in het Engels vertaald door de dichteres Sophie Collins.

Lieke Marsman is geen familie van Hendrik Marsman, noch aan J. Bernlef (pseudoniem van Hendrik Jan Marsman) verwant.

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]