Liesbreuk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Liesbreuk
Hernia inguinalis
Afbeelding van een indirecte, scrotale liesbreuk. Mediaan aanzicht van links.
Afbeelding van een indirecte, scrotale liesbreuk. Mediaan aanzicht van links.
Coderingen
ICD-10 K40
ICD-9 550
DiseasesDB 6806
MedlinePlus 000960
eMedicine med/2703emerg/251 ped/2559
MeSH C06.405.293.249.437
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Een liesbreuk of hernia inguinalis[1] is een aandoening die bestaat uit een uitstulping van het buikvlies in de liesstreek, waardoor organen die normaal in de buikholte zitten (zoals de dunne darm) uit gaan puilen.

Soorten liesbreuk[bewerken | brontekst bewerken]

Er zijn diverse soorten liesbreuken te onderscheiden, onder andere afhankelijk van de plaats ('breukpoort') waar de inhoud van de buikholte uit gaat puilen.

Inguinal hernia ultrasound 0530162900640 8M.gif

Symptomen[bewerken | brontekst bewerken]

De patiënt (meestal een man) merkt een bobbel op in de lies die opkomt bij persen en (in het begin) teruggaat bij stoppen met persen of gaan liggen. Later kan de patiënt de bobbel meestal zelf terugduwen ('reponeren'). Vroeger werden hiervoor ook 'breukbanden' gebruikt, hulpmiddelen die druk uitoefenden op de breukplaats waardoor de buikinhoud niet ging uitpuilen.

Een liesbreuk gaat vaak gepaard met enig ongemak, zoals een zeurderig gevoel in de liesstreek. Maar vaak ook heeft een patiënt geen enkele klacht. Bij beklemd raken van de inhoud van de breukzak bij de breukpoort, het smalste gedeelte, treedt door afknelling van de bloedvaten hevige pijn op; dit is een medisch spoedgeval dat spoedig moet worden geopereerd omdat er necrose en gangreen van de darmwand kan optreden.

Complicaties[bewerken | brontekst bewerken]

De kans bestaat dat een darmlus in de breuk beklemd raakt (beklemde breuk). Dit is een ernstige toestand die, als niet snel wordt ingegrepen, tot afsterven van een stuk darm kan leiden.

Oorzaken[bewerken | brontekst bewerken]

Een liesbreuk kan verschillende oorzaken hebben. Meestal is er sprake van een verzwakking van de buikwand. Dit kan aangeboren zijn, of het resultaat van zwaar tillen, overgewicht, problemen met obstipatie bij de stoelgang of veel hoesten.[2]) Ook het langdurig spelen van blaasinstrumenten vergroot de kans op het krijgen van een liesbreuk. Ook een wijd lieskanaal predisponeert voor een breuk. Bij vrouwen komen liesbreuken veel minder voor en zijn ze vaak van het femorale type.

Personen met het syndroom van Marfan hebben een verhoogde kans op een liesbreuk.

Behandeling[bewerken | brontekst bewerken]

Een arts kan het bestaan van een liesbreuk eenvoudig vaststellen. Omdat een liesbreuk niet vanzelf herstelt en in de loop van de tijd kan verergeren, is een operatie nodig. Traditioneel wordt een liesbreuk verholpen door het buikvlies te herstellen met weefsel van de buikwand zelf of door er een stukje kunststof in te plaatsen. Sinds relatief kort worden liesbreuken ook met kijkoperaties (laparoscopische procedure) behandeld: de resultaten daarvan op langere termijn zijn echter nog niet bekend. De voorkeursbehandeling is thans het gebruik van een kunststoffen matje volgens de Lichtenstein-methode.

Een operatief herstel van een hernia inguinalis is alleen noodzakelijk als de patiënt klachten heeft (zoals bij een beklemde breuk). Een pijnloze zwelling bij drukverhogende momenten in de lies is geen reden tot operatie. Indien een dergelijke liesbreuk blijft vergroten kan een operatie uiteindelijk wel noodzakelijk worden.

Na een operatie zijn er significant meer complicaties dan wanneer er een afwachtende houding aangenomen wordt. In een studie van de Nederlandse Vereniging van chirurgen uit 2003 werd vastgesteld dat bij asymptomatische tot mildsymptomatische liesbreuken van mensen ouder dan 50 jaar een afwachtende houding meer aangewezen was.[3] Dit werd later bevestigd in een andere studie.[4]

Hulpmiddelen[bewerken | brontekst bewerken]

Indien er bij de patiënt een contra-indicatie voor een operatieve behandeling bestaat, wordt een conservatieve behandeling toegepast met een liesbreukband. De breukband bestaat uit een circulaire band met een pelotte op de breukpoort en een liesband om de breuk goed te ondersteunen.

Een nieuwe ontwikkeling is de hogedruk liesbreukonderbroek met anatomisch gevormde drukpelottes die aan de binnenkant van de broek ingeschoven worden. Dit biedt tijdens de dagelijkse activiteiten voldoende tegendruk.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Friedbichler, M., Friedbichler, I. & Eerenbeemt, A.M.M. van den (2009). Pinkhof Medisch Engels. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.
  2. Keizerkliniek.nl, Wat is de oorzaak van een liesbreuk?.
  3. Richtlijn Liesbreuk van de Nederlandse Vereniging voor Heelkunde.Ned Tijdschr Geneeskd 2003;147:2111-7
  4. http://www.minerva-ebm.be/nl/article/651