Ligier EZ10

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ligier EZ10 Easy Mile
Andere namen VIPA
EZ10 op de campus van de EPFL in Lausanne, zomer 2015
EZ10 op de campus van de EPFL in Lausanne, zomer 2015
Bedrijf Ligier
Klasse Mini shuttle
Motor
Brandstof 8 Kwh Lithium LiFePO4 on 48V tension[1]
Afmetingen (L×B×H) 3,200 x 1,750 x 2,360[1] m
Wielbasis 2100[1] mm
Massa 1700 (lading)
2800 (totaal)[2] kg
Tankinhoud 8 uur
Topsnelheid 40[2] km/u
Portaal  Portaalicoon   Auto

De Ligier EZ10 is een zespersoons voertuig zonder chauffeur (in het Frans: VIPA, of Véhicule Individuel Public Autonome) dat op elektriciteit rijdt. De auto’s rijden maximaal 50 kilometer per uur en hebben een actieradius van ca. 400 km. De besturing van de auto’s gaat via GPS, 3D-beeld en een radarsysteem. Er zijn 6 zitplaatsen en vier staplaatsen, of er kan ruimte gemaakt worden voor een rolstoel. Het voertuig is ontworpen om vaste routes te rijden op bijvoorbeeld industrieterreinen, luchthavens of in pretparken. Het voertuig heeft geen voor- of achterkant; het kan op elke plaats omkeren zonder te draaien.

De EZ10 gebruikt onder meer analyse van videobeelden om zich op de juiste plaats op de weg te begeven. Hij observeert voortdurend een virtueel pad dat voor hem ligt langs een eenmaal eerder handmatig voorgereden route. Hij kan hindernissen (ook mensen) tot op 50 meter afstand waarnemen en daarop reageren door automatisch af te remmen of te stoppen.[3]

De EZ10 wordt op de markt gebracht door EasyMile, een joint venture tussen de groep Ligier en Robosoft, een bedrijf gespecialiseerd in robotica. In de zomer van 2015 werd het systeem gedemonstreerd op de campus van de École Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL) in Lausanne (Zwitserland). Een vloot van vier shuttles vervoerde in die periode zonder incidenten bijna 7000 personen op een route van 1,5 km.[4] In juli 2015 werd de EZ10 ook ingezet in Vantaa (Finland), waar ze een shuttledienst verzorgden tussen het spoorwegstation Kivistö en de nabijgelegen evenementenhal.[5] Beide projecten kaderden in het Europese CityMobil2-project.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]