Lijst van onderscheidingen van Bernhard van Lippe-Biesterfeld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portal.svg Portaal Ridderorden

In zijn jonge jaren was prins Bernhard der Nederlanden verzot op uniformen en onderscheidingen. Later gaf hij hier veel minder om en noemde hij ze "Banket-orden". Veel van zijn orden gaf hij in bruikleen aan het Museum van de Kanselarij van de Nederlandse Ridderorden op Het Loo.
De prins gaf er, bij de zeldzame gelegenheden dat hij zijn onderscheidingen nog droeg, de voorkeur aan om alleen zijn in de oorlog of in verband met de oorlog verkregen orden, kruisen en medailles te dragen.

Voorschriften[bewerken]

Vanaf de Tweede Wereldoorlog heeft de prins de Nederlandse regels genegeerd en zijn onderscheidingen steeds op de "Engelse" wijze gedragen. In de Nederlandse krijgsmacht draagt men kruisen en medailles volgens voorschrift opgemaakt in de Pruisische trant. Tijdens staatsbezoeken en op zijn vele reizen kreeg de prins tientallen onderscheidingen, andere onderscheidingen werden hem in Nederland toegekend. In totaal gaat het om zesennegentig onderscheidingen. Om ze allemaal als baton op zijn uniform te kunnen dragen droeg de prins jarenlang batons van de halve hoogte. Hij negeerde ook de Nederlandse voorschriften die stelden dat hij niet meer dan vier batons naast elkaar mocht dragen.

Op foto's is de prins te zien met veertien rijen batons waarbij soms vijf naast elkaar worden gedragen.

Prins Bernhard droeg in strijd met de bepalingen van het Voorschrift Ceremonieel Tenue zijn onderscheidingen nooit Pruisisch opgemaakt, zoals de Nederlandse traditie wil, maar in de Britse "hofstijl". Hij droeg ook het Bondskruis van de Bond van Nederlandse Oorlogs- en Dienstslachtoffers, terwijl dat niet is toegestaan.[1]

De onderscheidingen van prins Bernhard[bewerken]

Nederlandse onderscheidingen[bewerken]

Een ster zoals die door de Ridders Grootkruis wordt gedragen.

Buitenlandse onderscheidingen[bewerken]

Us legion of merit chief commander.png
Legioen van Eer
De Orde van de Olifant
Verlosser Orde
De ster van de Grootkruisen in de Hoge Orde van Karel III.
Oorlogskruis van Prins Bernhard der Nederlanden. Belgie.jpg

De begrafenis van prins Bernhard[bewerken]

Vliegerskruis
Verzets
herdenkingskruis

Toen prins Bernhard in Paleis Noordeinde in Den Haag werd opgebaard lagen voor zijn kist drie witte kussens.

Op het middelste kussen was de standaard van de prins, die koningin Wilhelmina hem in 1937 had toegekend, bevestigd.

Op het rechter kussen waren een commandeurskruis en een borstster van de Militaire Willems-Orde vastgemaakt. Het ging om twee in het jaar 2000 vervaardigde onderscheidingen, niet om de kruisen die door koningin Wilhelmina aan de prins waren uitgereikt en die door hem zo vaak op zijn uniformen en rokkostuums waren gespeld. De prins heeft deze twee nieuwe versierselen nooit gedragen.

Op het linkerkussen lagen onderscheidingen die de prins in de Tweede Wereldoorlog heeft verworven.

  • De ster is de ster van een "Chief Commander" in het Amerikaanse Legioen van Verdienste. De ster werd hem in april 1952 door President Truman bij bevordering toegekend, maar de prins was al in juni 1943,[2] dus tijdens de oorlog, als Commander in deze Amerikaanse orde opgenomen.

De overige onderscheidingen ontbraken. Daaronder zijn Orde van de Nederlandse Leeuw, zijn Kruis voor Trouwe Dienst met het jaartal XXXV en zijn Nederlandse en Engelse Johanniterorden.

Ook het kruis van de Huisorde van Lippe - de prins was een prins van dat huis - en zijn Huisorde van Oranje ontbraken. Ook het kleinood van de Orde van de Gouden Ark, een door hemzelf ingestelde onderscheiding, waarvan hij Grootmeester was, ontbrak. Een aantal van de bij de bijzetting in Delft aanwezige prinsen[3] droegen de Orde van de Gouden Ark aan een lint om de hals.

Een aantal orden wordt nu in het Museum van de Kanselarij van de Nederlandse Ridderorden in Paleis het Loo tentoongesteld. Andere versierselen worden in het Koninklijk Huisarchief bewaard. Een groot aantal onderscheidingen, waaronder die van de Deense Orde van de Olifant, moest worden teruggestuurd aan de kanselarijen.