Lilitu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Lilitu was in de Babylonische mythologie een demonisch wezen dat op mannen joeg.[bron?] Deze mythologische figuur gaat terug op de Sumerische godin van desolatie Lilith.

Het woord lilu betekent 'geest' in het Akkadisch. Men komt de mannelijke vorm lili en de vrouwelijke lilitu tegen in gezangen uit Nippur, Babylonië ca. 600 v.Chr., zowel in het enkelvoud als in het meervoud.[1] De vardat lilitu (vrouwengeest) vertoont gelijkenis met de latere Talmoedische Lilith.[2][3][4][5] Een lili staat in verband met hekserij in de Sumerische liederentekst 313.[6]

Deze demonen waren aanvankelijk storm- en winddemonen. De etymologie veranderde ze echter nadien in nachtdemonen.[7]

Lamashtû of Labartu (in het Sumerisch Dimme) was een erg gelijkende Mesopotamische variant van Lilitû, en Lilith lijkt veel van Lamashtû's mythen te hebben overgeërfd.[8] Zij werd als halfgodin aangezien en als dochter van Anu, de ruimtegod.[9]

Noten[bewerken]

  1. Rebecca Lesses Exe(o)rcising Power: Women as Sorceresses, Exorcists, and Demonesses in Babylonian Jewish Society of Late Antiquity 2001 JAAR Journal of The American Academy of Religion Abstact p.343-375
  2. Georges Contenau La Magie chez les Assyriens et les Babyloniens, Paris, 1947.
  3. Georges Contenau Everyday Life in Babylon and Assyria vertaald door KR Maxwell-Hyslop en AR Maxwell-Hyslop (New York: St. Martin's Press, 1954)
  4. Wolfgang Fauth (1982) Lilitu und die Eulen von Pylos. In Tischler, Johann. (ed.). Serta Indogermanica: Festschrift für Günter Neumann zum 60. Geburtstag. p60-61
  5. S. Lackenbacher RA 65 (1971)
  6. Graham Cunningham Deliver me from evil: Mesopotamian incantations, 2500-1500 BC 1997 p104
  7. Raphael Patai The Hebrew Goddess p. 221 & 222, Third Enlarged Edition, ISBN 978-0-8143-2271-0
  8. Hurwitz (1980) p.34-35
  9. AncientNearEast.net. Lamaštu (Lamashtu)