Limmen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Limmen
Plaats in Nederland Vlag van Nederland
Wapen van Limmen
(Details)
Limmen
Limmen
Situering
Provincie Vlag Noord-Holland Noord-Holland
Gemeente Vlag Castricum Castricum
Coördinaten 52° 34′ NB, 4° 42′ OL
Algemeen
Oppervlakte 12,7 km²
Inwoners (1 januari 2006) 6817
Detailkaart
Locatie in de gemeente Castricum
Locatie in de gemeente Castricum
Foto's
Limmen NH.JPG
Portaal  Portaalicoon   Nederland
Oude kaart van Limmen, circa 1870

Limmen is een dorp in de gemeente Castricum in de provincie Noord-Holland. Het is een van de oudste dorpen in deze provincie. Het ligt vrijwel direct tegen Heiloo aan. Het vormt samen met Dusseldorp een dubbelkern, die meestal in zijn geheel geduid wordt als Limmen. Limmen is 1270 hectare groot en telt ongeveer 7000 inwoners.

Limmen is samen met Akersloot sinds 1 januari 2002 onderdeel van de gemeente Castricum.

Door de zandgronden is Limmen het centrum geworden van de bollenteelt in Noord-Kennemerland. De Bloemendagen worden ieder voorjaar in Limmen georganiseerd.

Bezienswaardigheden[bewerken]

De hervormde kerk is in de 13e eeuw gebouwd op een strandwal en heeft een laat-romaanse toren. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd de kerk gedeeltelijk verwoest. 25 jaar later werd de kerk weer opgebouwd.

De Hortus Bulborum is een bollentuin met ruim 2500 verschillende soorten bolgewassen.

Geschiedenis[bewerken]

Volgens overlevering (maar niet historisch bevestigd) werd omstreeks 740 het toen reeds vervallen kerkje van Limbon, dat waarschijnlijk door Willibrord of een van zijn volgelingen was gesticht, herbouwd. Wel is de vroegmiddeleeuwse oorsprong van de kerk zeker, daar hij vermeld wordt in het Sint Maartensregister (een lijst van bezittingen van het Bisdom Utrecht van vóór de invallen van de Vikingen). Tevens werden bij opgravingen in 1992 twee 8e/9e-eeuwse gebouwen naast de kerk aangetroffen. Limmen behoort daardoor tot een der oudste dorpen van Noord-Kennemerland en is al in de Romeinse tijd opgenomen in het ook in het latere graafschap Holland noordzuid lopende wegenstelsel op de binnenduinvoet en op de strandwallen in het veen- en waterland. Deze bereikbaarheid over land en de gunstige ligging ten opzichte van de handelsroutes te water vanaf de vroege Middeleeuwen heeft tot gevolg gehad dat tot het einde van de veertiende eeuw, voordat het door de aanleg van dammen van het buitenwater werd afgesneden, de buurtschappen Laan, Dusseldorp en Zuideinde handelsplaatsjes zijn geweest. Via de Zanddijk bijvoorbeeld werd Egmondse vis naar Limmen en vandaar door Limmer schippers naar Utrecht en andere steden gebracht. Via onder meer Deventer vond export naar Duitsland plaats. Ook de binnenvisserij floreerde.

Rond 1006 zeilde koning Olof II van Zweden naar Kinnlima in Fresia. Vandaar zeilde hij westwaarts naar Engeland.[1] Mogelijk wordt hier Limmen in Kennemerland mee bedoeld.

In 1397 en 1422 werd reeds melding gemaakt van de eerste tekenen van verval. De bevolking raakte meer aangewezen op de agrarische bestaansbronnen, velen trokken eind 14e eeuw naar de steden en het dorp raakte ontvolkt. De bedijking van de Limmermeer (1430) onder leiding van de monniken van de abdij van Egmond, die hier veel land had, heeft niet kunnen verhinderen, dat zowel de veeteelt als de akkerbouw (gerst) op de hogere gronden zeer moeilijke tijden hebben doorgemaakt. De ondergang van de abdij en de tactiek van de verschroeide aarde die is toegepast bij het beleg van Alkmaar en die ook Limmen in 1573 heeft getroffen, deed de nog resterende welvaart verdwijnen.

Gedurende vier eeuwen, van de 15e tot het begin van de 19e eeuw, is van enige ontwikkeling van Limmen nauwelijks sprake. Soms zijn pogingen gedaan de welvaart te herstellen. Nog in 1733 heeft de toenmalige ambachtsheer de haven en de Disseldorpervaart (nu Dusseldorpvaart), die zeer vervuild was, dieper laten maken tot aan het sluisje van Akersloot ten gerieve van de 'opgezetenen' van Limmen en omliggende dorpen 'om hunne visch, konijnen en andere leeftogten en goederen naar Haarlem, Amsterdam, Alkmaar en elders te verzenden'. De ambachtsheerlijkheid is in 1732 verkocht aan een Amsterdamse kolonel van de schutterij. De buitenplaats Dampegheest, welke als grafelijk leen oorspronkelijk bij de ambachtsheerlijkheid behoorde, is in 1846 gesloopt. Limmen telde in die jaren nog slechts 430 inwoners. Tot 1598 hadden Limmen en Akersloot één predikant. Het oudste schuilkerkje bevond zich in de Laanderbuurt, ten noorden van de buitenplaats Den Burgh, die in 1778 werd gesloopt. Eerst in de tweede helft van de negentiende eeuw (rond 1860) maar vooral in de twintigste eeuw trad voor Limmen een merkbaar economisch herstel in. Met name de ontsluiting van Noord-Kennemerland, eerst voor rail-, later ook voor het opkomende wegverkeer, was voor Limmen van bijzondere betekenis, omdat de opkomst van de bollenteelt daardoor mogelijk werd.

De werkelijke expansie van Limmen onder invloed van de bollenteelt vond plaats tussen 1902 en 1927, gedurende welke periode Limmen in snel tempo het bollencentrum werd van Noord-Kennemerland. Daarna is de werkgelegenheid wat verder toegenomen en tegelijkertijd meer gedifferentieerd. Met name de bouwbedrijven en de lichte metaalindustrie zorgden voor meer arbeidsplaatsen. Doordat in dezelfde periode de werkgelegenheid in de agrarische sector verminderde, is de met deze gunstige ontwikkeling samenhangende bevolkingsgroei beperkt gebleven. De groei gebeurde later in de 20e eeuw als opvang voor de groei van de Randstad. Het vergroeide dan echt met Dusseldorp. Een plaatsje als Laan was al even eerder opgenomen in de groei van Limmen.

Bekende inwoners van Limmen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Snorre Sturlason en Erling Monsen: Heimskringla Or The Lives Of The Norse Kings, p. 223