Lithium-ion-polymeer-accu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lithium-ion-polymeer-accu
Een prototype Lithium-Ion Polymeer accu (NASA Glenn Research Center)
Een prototype Lithium-Ion Polymeer accu (NASA Glenn Research Center)
Specificaties
Energie/massa 130–200 Wh/kg
Energie/inhoud 300 Wh/l
Vermogen/massa max. 2800 W/kg
Laad/ontlaadefficiëntie 99,8 %
Energie/consumentenprijs ~5 Wh/
Zelfontlading 5 %/maand
Levensduur 24-36 maanden
Aantal laadcycli >1000
Bronspanning 3,7 V

Een lithium-ion-polymeer-accu, beter bekend als een lithium-polymeer-accu of kortweg Lipo-accu is een oplaadbare batterij. De batterij is een variant van de lithium-ion-accu.

De Lipo-accu wordt met name in de modelbouw gebruikt vanwege het grote vermogen in verhouding tot het gewicht. Tevens hebben deze accu's een lage interne weerstand, waardoor ze een hoge stroom kunnen afgeven. De Lipo-cel heeft geen last van het geheugeneffect, zoals bij de NiCd-cel.

Het laden van een Lipo-accu gaat vrij snel: in zo'n 1 à 1,5 uur is hij opgeladen. Wel is het belangrijk dat het opladen met de juiste lader gebeurt. Lipo-accu's kunnen bij verkeerd laden, waarbij de temperatuur aardig kan oplopen, in brand vliegen of exploderen. Er zijn dan ook speciale Lipo-celladers in de handel.

In vergelijking tot NiCd- en NiMH-cellen kennen Lipo-accu's een kleine zelfontlading en kunnen ze maandenlang bewaard worden zonder noemenswaardig verlies van lading. Als men een Lipo-accu langdurig ongebruikt wil bewaren, is het het beste om ze op 80-90% van de maximale lading te laden en ze koel te bewaren.

Een Lipo-cel heeft een bronspanning van 3,7 volt, bijna drie keer zo hoog als die van NiCd- en NiMH-accu's. Bij het ontladen mag de spanning van een Lipo-cel niet onder de 3 volt komen, anders is de kans groot dat de accu daarna niet meer te laden is.