Lloyd’s Building

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lloyd's Building
Londres 330..jpg
Plaats Londen, VK
Status In gebruik
Start bouw 1978
Opening 1986
Kenmerken
Gebruik Kantoor
Hoogte 88 m
Verdiepingen 14
Architect Richard Rogers
Eigenaar Shelbourne Development group
Aannemer Bovis
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Lloyd's Building, ook bekend als The Inside-Out Building, is een gebouw in Londen, Verenigd Koninkrijk. Het gebouw biedt plek aan Lloyd's of London. Lloyd's Building ligt aan One Lime Street en is 88 meter hoog, 95,1 meter met antennes meegerekend. Het gebouw telt 14 verdiepingen en is ontworpen door Richard Rogers.

Ontwerp[bewerken]

Net als het Centre Georges Pompidou in Parijs, heeft Lloyd's Building ook onderdelen als liften, trappen en leidingen aan de buitenkant van het gebouw zitten, zodat de binnenkant één grote ruimte is.

Het gebouw bestaat uit drie hoofdtorens en drie diensttorens. Deze zes toren liggen rondom een centrale, rechthoekige ruimte. De Underwriting Room, of kortweg The Room, is de kern van het gebouw en huist de Lutine Bell. Galerijen bieden uitzicht op The Room en vormen zo een 60 meter hoog atrium, dat door een glazen dak natuurlijk licht binnenkrijgt.

Op de elfde verdieping vindt men de Committee Room. Een 18e-eeuwse eetkamer, ontworpen in 1763 voor William Petty door Robert Adam. Deze kamer is in delen van het vorige Lloyd's Building, aan de andere kant van de straat, naar dit gebouw verhuisd.

Het eerste Lloyd's building werd in 1928 gebouwd op 12 Leadenhall Street. In 1958 werd een tweede gebouw op 51 Lime Street gebouwd. Door verdere groei kreeg Richard Rogers de opdracht een nieuw gebouw neer te zetten op de plek van het eerste Lloyd's building. Het gebouw uit 1928 werd gesloopt, behalve de hoofdingang aan 12 Leadenhall Street, en in 1986 werd het gebouw geopend. Het gebouw uit 1958 werd in 2004 gesloopt, om plaats te maken voor Willis Building.

Externe links[bewerken]