Lode Van Hecke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lode Van Hecke
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Bisschop van de Rooms-Katholieke Kerk
Wapen van een bisschop
Geboren 16 maart 1950
Plaats Roeselare
Wijdingen
Priester 20 augustus 1995
Bisschop 23 februari 2020
Kerkelijke loopbaan
2002 - 2004 secretaris van de abt-generaal van de cisterciënzerorde in Rome
2007 - 2020 Abt in Orval
Vanaf 2020 Bisschop van Gent
Voorganger Luc Van Looy
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Lode Van Hecke OCSO (Roeselare, 16 maart 1950) is een Belgische geestelijke en is de 31e bisschop van het bisdom Gent. Voorheen was hij abt in de abdij van Orval.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Lode Van Hecke is de tweede van vijf kinderen. Hij studeerde aan het seminarie in Brugge en aan de KU Leuven filosofie en theologie. In 1976 trad hij toe in de abdij van Orval. Hij legde er zijn eeuwige geloften af in 1983 en werd priester gewijd in 1995. Ondertussen was hij in 1988 gepromoveerd tot licentiaat in de theologie aan de KU Leuven. Tijdens deze studies in vervulde hij ook de toen nog bestaande militaire dienst, waar hij secretaris werd van de hoofdalmoezenier Arthur Luysterman, die zelf nadien bisschop van Gent werd.

Lode Van Hecke had in de abdij van Orval achtereenvolgens de functies van novicemeester, sub-prior, directeur van de brouwerij, prior, econoom en gastenbroeder. Tussen 2002 en 2004 was hij in Rome secretaris van de abt-generaal van de cisterciënzerorde, waartoe de trappisten behoren. Op 25 januari 2007 verkozen de monniken van Orval hem tot hun abt, de 63ste sinds 1132. De abtszegening vond plaats op 2 juni 2007. Hij koos als leuze In de vreugde van de Geest.

Bisschop[bewerken | brontekst bewerken]

Op 27 november 2019 werd hij door paus Franciscus benoemd tot bisschop van Gent als opvolger van Luc Van Looy.[1]

Hij behield zijn leuze Cum gaudio Spiritus Sancti die hij koos als abt.

De plechtige wijding door kardinaal De Kesel vond plaats op 23 februari 2020, en werd bijgewoond door koningin Paola, Minister Pieter De Crem en ministers van Staat Herman De Croo en Miet Smet.[2]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]