Britse telefooncel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Londense telefooncel)
Ga naar: navigatie, zoeken
Red telephone box, St Paul's Cathedral, London, England, GB, IMG 5182 edit.jpg
Rode telefooncel model K6 bij St Paul's Cathedral
The Palace of Westminster, a Routemaster bus, and a red phone box, London, 8 December 2005.jpg

Op veel plaatsen in het Verenigd Koninkrijk, onder meer in Inner London waar ze zorgvuldig gekoesterd worden, staan nog de traditionele gietijzeren Britse telefooncellen. Deze versie van de telefooncel is rood, de vernieuwde versie is zwart. De telefooncellen accepteren munten en kaarten. In de meeste cellen kunnen ook een BT-telefoonkaart of creditcard gebruikt worden. In de vernieuwde telefooncellen staat er op de deur welke betaalmethoden geaccepteerd worden. In de meeste oude telefooncellen hangen ook pornografische reclameblaadjes.

Het meest voorkomende traditionele model is de K6, die in 1935 werd geïntroduceerd bij het zilveren regeringsjubileum van koning George V en daarom ook wel de Jubilee kiosk wordt genoemd. Deze telefooncel vond als eerste ruime verspreiding buiten Londen, met 73.000 exemplaren in het gehele Verenigd Koninkrijk. De K6 (hoogte 2,51 m) is een iets kleinere en meer gestroomlijnde versie van de K2 (hoogte 2,82 m), waarvan het ontwerp uit 1924 dateert. Beide modellen zijn ontworpen door de architect Sir Giles Gilbert Scott. Nadat de General Post Office in 1924 drie vooraanstaande architecten uitnodigde een ontwerp in te dienen, werd het zijne door de Royal Fine Art Commission geselecteerd. Zijn houten prototype is nog steeds in werking en staat voor de Royal Academy of Arts in Londen. Alle andere exemplaren zijn van gietijzer.

In het Nederlandse Oosterbeek staat een rode Britse telefooncel als herinnering aan de Slag om Arnhem. Het hokje bevat echter geen werkende telefoon meer. Ook in Heemstede was een dergelijke cel als gevolg van een vrienschapsband met de Engelse plaats Leamington.