Longusunguis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Longusunguis kurochkini is een vogel, behorend tot de Enantiornithes, die tijdens het vroege Krijt leefde in het gebied van het huidige China.

Vondst en naamgeving[bewerken]

In 2014 benoemden en beschreven Wang Min, Zhou Zhonghe, Jingmai Kathleen O'Connor en Nikita V. Zelenkov de typesoort Longusunguis kurochkini. De geslachtsnaam is een combinatie van het Latijn longus, "lang", en unguis, "klauw", een verwijzing naar de lange voetklauwen. Een correcte combinatie had overigens "longunguis" moeten opleveren. De soortaanduiding eert wijlen de Russische paleoörnitholoog Yevgeny Nikolayevich Kurochkin ofwel Jewgeni Nikolajewitsj Koerotsjkin (Евгений Николаевич Курочкин), een man die vaak belachelijk gemaakt was om zijn onzinnige ideeën over de evolutie van vogels en zo na zijn dood als goedmakertje toch nog een soort naar zich genoemd kreeg uit een groep waarvan hij dacht dat het helemaal geen vogels waren.

Het holotype, IVPP V 17964 is bij de stad Lamadong, in de prefectuur Jianchang in Liaoning gevonden in een laag van de Jiufotangformatie die dateert uit het late Aptien. Het bestaat uit een vrijwel compleet skelet met schedel platgedrukt op een enkele plaat. Het skelet ligt grotendeels in verband, alleen ligt de schedel er af. Het gaat om een jongvolwassen dier.

Beschrijving[bewerken]

Het holotype is een vijftien à twintig centimeter lang maar was wellicht nog niet volgroeid.

De beschrijvers wisten enkele onderscheidende kenmerken vast te stellen. Het bovenkaaksbeen heeft een extra opening op de achterste tak. De neergaande tak van het traanbeen heeft een langwerpige uitholling op de achterrand. De buitenste rand van het ravenbeeksbeen is boller dan bij verwanten. Bij het schouderblad staat de processus acromialis haaks op de schacht. Het pygostyle, het vergroeide staartuiteinde, is langer dan de tarsometatarsus, de middenvoet.

De schedel, ongeveer vierendertig millimeter lang, loopt naar voren spits af. Er staan vermoedelijk vier tanden in de praemaxilla waarvan de voorste kleiner is. Er staan zes tanden in het dentarium van de onderkaak. De tanden zijn robuust, dolkvormig, afgeplat, spits en naar achteren gebogen.

Fylogenie[bewerken]

Longusunguis werd in 2014 binnen de Eoenantiornithiformes in een voor de gelegenheid benoemde Bohaiornithidae geplaatst, als zustersoort van een klade bestaande uit Bohaiornis en Parabohaiornis.

Het volgende kladogram toont de positie van Longusunguis in de evolutionaire stamboom volgens de kladistische analyse uit het beschrijvende artikel:

Enantiornithes 

Protopteryx



Elsornis



Iberomesornis


 Euenantiornithes 
 Longipterygidae 


Boluochia



Longipteryx





Shanweiniao




Longirostravis



Rapaxavis








IVPP V 18631



Pengornis





Eocathayornis





Cathayornis




Neuquenornis



Gobipteryx



Vescornis



Eoalulavis




Concornis



Qiliania





 Eoenantiornithiformes 

Eoenantiornis


 Bohaiornithidae 


Shenqiornis



Sulcavis





Zhouornis




Longusunguis




Parabohaiornis



Bohaiornis












Literatuur[bewerken]

  • Min Wang; Zhong-He Zhou; Jingmai K. O'Connor; Nikita V. Zelenkov, 2014, "A new diverse enantiornithine family (Bohaiornithidae fam. nov.) from the Lower Cretaceous of China with information from two new species", Vertebrata PalAsiatica 52(1): 31–76